Chapter 40ทานตะวันรู้สึกช็อคเป็นอย่างมาก ชายที่กำลังกอดเธอ เขาร้องไห้สวมกอดร่างบางเล็กแน่น หล่อนไม่รู้จักเขา ทำไมเขาถึงทำราวกับคิดถึงและดีใจที่ได้พบเจอ"ปล่อยค่ะ" หญิงสาวใช้มือเล็กของตัวเองพยายามดันร่างหนาให้พ้นกาย แต่ทว่าคนร่างสูงใหญ่กับกอดรัดร่างแน่นกว่าเดิมจนรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก"ทานตะวันจริงๆด้วย เธอรู้ไหมว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน หลายปีที่ฉันเอาแต่โทษตัวเองว่าเป็นต้นเหตุที่ทำเธอต้องตาย ในที่สุดฉันก็ได้เจออีกครั้ง ฮึก! ทานตะวัน ฉันขอโทษ" คริสร้องไห้รำพึงรำพันปากก็พร่ำกล่าวคำขอโทษไม่หยุด หญิงสาวไม่รู้จักเขาไม่คุ้นเคยเลยสักนิด ที่เธอมาที่นี่ได้ก็เพราะมากับคุณชาตรีส่วนคริสยังคงดึงดัน เขาจำเจ้าหล่อนได้ ต่อให้พยายามปฏิเสธ เขาก็ไม่เชื่อ เหมือนกันขนาดนี้ ตำหนิบนร่างกายทุกที่เขาจำได้หมด ต่อให้เธอพยายามปฏิเสธ แต่หลักฐานก็ฟ้องอยู่แล้ว ไม่มีทางไม่ใช่ทานตะวันไม่รู้จักใครที่นี่เลยแม้แต่น้อย เธอมองเขาอย่างตื่นตกใจ ที่สำคัญหญิงสาวยังไม่ได้ตายเหมือนที่เขาพูดเลย เธอยังเป็นคนที่มีลมหายใจ จะมาโมเมว่าเธอเคยฆ่าตัวตายได้ยังไงเรื่องฆ่าตัวตายไม่มีในความคิด ยิ่งมีชมพูสิรินมาเป็นแก้วตาดวงใจ ไม่มีทางท
Read more
LOGIN
