Semua Bab MY MARRIAGE : สามีคนนี้คือแฟนเก่า: Bab 81 - Bab 90

Fly like a butterfly– I1/4Yanin Yaninthida Talk“ณิน มานั่งสิพี่ให้คนเตรียมอาหารไว้รอ” เมื่อฉันกลับมาถึงบ้านฉันก็เห็นพี่พาลินกับพี่ธาวินรออยู่ บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารมากมายที่ฉันชอบพวกเขาคงเตรียมฉลองหลังจากฉันหย่าเสร็จล่ะมั้งตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นฉันก็พยายามหลีกเลี่ยงที่จะคุยกับพี่ ๆ เพราะยอมรับว่ายังโกรธอยู่มาก พี่พายอมรับว่าเขาเองเคยเห็นด้วยที่ให้พี่วินไปบอกเตเพื่อบอกเลิกฉันฉันไม่แปลกใจเพราะตอนคบกับเตเธอเป็นที่ปรึกษาของฉันมาตลอด เราสองพี่น้องสนิทกันมากชนิดที่ว่ารู้ทุกอย่าง แต่พอมาตอนนี้ฉันกลับรู้สึกว่าฉันไม่ได้รู้ทุกอย่างหรอก มีหลายอย่างที่พี่ ๆ ปิดบังฉันไว้ฉันพยายามทำความเข้าใจในความเป็นห่วงของพี่ ทั้งสองคน แต่ฉันก็ไม่เข้าใจเอาเสียเลยว่าทำไมถึงมาตัดสินใจแทนแล้วทำไมถึงปล่อยให้ฉันโทษเตคนเดียวมาตั้งนาน“ณินไม่หิวค่ะ” ฉันหิวนะที่เดินเข้าห้องครัวมาก็เพราะหิวนั่นแหละ“อย่าพึ่งไป มานั่งก่อน” พี่วินรั้งแขนฉันให้เดินมานั่งที่เก้าอี้ พวกพี่ ๆ ก็นั่งตามที่ฝั่งตรงข้าม อาหารพวกนี้เป็นของโปรดฉันเสียส่วนใหญ่เลยนะ“พี่รู้นะว่าณินโกรธพี่กับพี่วินมาก ณินไม่ต้องหารโกรธตอนนี้ก็ได้แต่พี่แค่อยา

Fly like a butterfly– I3/4“ณินอยากทำงานสายแฟชั่นที่ณินรักมากกว่า” ฉันบอกไปตามตรง ที่ฉันขอหุ้นจากพ่อเพื่อแลกกับการแต่งงานฉันก็แค่อยากเข้าไปมีปากเสียงเพื่อถ่วงดุลอำนาจในบริษัทพ่อเท่านั้นฉันก็แค่อยากแก้แค้นพ่อโดยการเอาคนที่ฉันไว้ใจเข้ามา แล้วทำให้พ่อรู้สึกไม่พอใจที่ฉันเห็นคนอื่นดีกว่าเขามันก็สำเร็จไปแล้วที่ฉันเอาคุณสินเข้ามา พ่อเองก็เห็นชัดว่าวันที่ตึกถล่มฉันเข้าไปกอดใคร แล้วมันก็ทำให้พ่อเสียใจมาถึงทุกวันนี้ที่ปล่อยให้ฉันกับพ่อมีช่องว่างต่อกันจนกลายเป็นคนแปลกหน้า“พี่เองก็ไม่ได้อยากมีส่วนในธุรกิจของพ่อ” พี่วินยอมรับตามตรง “ส่วนพาก็รับผิดชอบบริษัทประกันไปแล้ว พวกงานตึกเช่าเราก็แบ่งกันชัดเจนอยู่แล้ว”“งั้นก็เหลือแต่บริษัทหลัก” พี่พาลินพูดแล้วถอนหายใจ“พี่คิดว่ามันควรจะเป็นของณิน” พี่วินพูดแล้วก็หันมามองฉัน “ก่อนหน้านี้พ่อปรึกษากับพี่ว่าอยากจะยกหุ้นให้ณินเพิ่ม เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาที่บริษัทเจอปัญหาณินก็เป็นคนที่ปัญหาอยู่ข้างพ่อ”“ใช่ พ่อเองก็คุยกับพี่ พี่ก็ไม่ได้น้อยใจถ้าบริษัทหลักจะตกเป็นของณิน เพราะลำพังที่ทำบริษัทประกันก็มากพอแล้ว” ลูกบ้านอื่นแย่งสมบัติกันแทบตาย แต่บ้านฉันต่างคนต่าง

Fly like a butterfly– IIหนึ่งปีผ่านไป“เดี๋ยวใส่ตรงนี้เป็นผ้าชีฟองฉลุลายแล้วปักเลื่อมเพิ่มนะ” ฉันเย็บเก็บคัตติ้งเอวใส่หุ่นเสร็จแล้วก็หันไปบอกกับผู้ช่วยที่กำลังจดขนาด กับจดคำสั่งของฉันมือเป็นระวิงช่วงนี้สถานการณ์ในบริษัทกำลังยุ่งมาก เพราะหลังจากที่บ่มเพาะการตลาดมาอย่างยาวนานกว่าหนึ่งปี ก็อยู่ในช่วงได้ฤกษ์เปิดตัวแบรนด์ชุดแต่งงานอย่างเป็นทางการของฉันสักทีปีที่ผ่านมามีหลายอย่างเกิดขึ้น หลังจากเสียพ่อและเปิดพินัยกรรมพวกเราก็ต้องจัดการหลายอย่างกันใหม่ ฉันไม่ได้เปิดแบรนด์อย่างเป็นทางการ แต่ซุ่มเงียบออกแบบชุดแต่งงานให้ดาราหลายคน แล้วก็ออกแบบให้ไอวา กับเดือนไหมเพื่อนรักของฉันทั้งสองคนด้วยหน้าไอจีและแฟนเพจ รวมถึงช่องทางการตลาดของร้านมีคอมเอ๊ยต์เข้ามาอย่างล้นหลามว่าเมื่อไหร่จะเปิด ฉันที่อยากให้ทุกอย่างออกมาดีเลยไม่เร่งรีบ“แล้วซีรีส์มัวกับออแกนซ่ามาส่งหรือยัง” ฉันสั่งลงบนเก้าอี้ก่อนจะเปิดแบบชุดที่ออกแบบเอาไว้ ซึ่งถ้าผ้าที่สั่งเพิ่มส่งก็จะได้เริ่มตัดทันที“มาส่งค่ะคุณญาณิน” คุณแกรนด์เลขาตอบ แล้วในจังหวะที่ฉันเงยหน้ามองเธอก็ทำหน้าตาลำบากใจจนเห็นได้ชัด“ทำไมคะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า” ฉันถามอย่างอ

Fly like a butterfly– II3/4“คุณณินพักก่อนไหมคะ” หน้าคุณณินซีดมากเลย คุณแกรนด์เดินมาถามพร้อมกับส่งน้ำอุ่นที่ฉันขอมาให้ แต่สายตาฉันยังโฟกัสที่การถ่ายภาพอยู่แม้ใจจะไม่ได้อยากมองเต แต่ทว่ามันก็กดไม่ได้เตมาถ่ายงานให้ฉันพร้อมกับผู้ช่วยสองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง แต่ฉันถึงบางอ้อแล้วว่าผู้หญิงที่มาด้วยกันกับเขาคือนางแบบที่เขาถ่ายทั้งสองคนสนิทสนมกันมากจนคนนอกก็มองออกว่าไม่ใช่เจ้านายกับลูกน้องธรรมดา น่าจะแฟนใหม่เขาแน่“พี่เต เดี๋ยวช่ายเปลี่ยนเลนส์ให้ค่ะ” ตอนนั้นเหมือนจะถ่ายเซตนี้จบพอดี เธอที่ชื่อว่ากุยช่ายเดินเข้าไปหาเตเพื่อเปลี่ยนเลนส์กล้อง นี่น้ำค่ะ“เดี๋ยวพี่เปลี่ยนเอง ยกแก้วให้พี่หน่อย เดี๋ยวมือพี่เปียก” เพราะน้ำในแก้วมันดูเย็นมาก ฉันเคยจำได้ว่าเวลาที่เตจะเปลี่ยนเลนส์เขามักจะเช็ดมือให้แห้งเพราะถ้าใส่เลนส์ไม่ดีแล้วเลนส์หลุดหรือเคลื่อนมันจะพัง“ช่วยดูเซตต่อไปให้หน่อยนะคะ ณินอยากนั่งพักหน่อย” ฉันหันไปบอกคุณแกรนด์วันนี้ฉันมีไข้ จริง ๆ ก็มีไข้ตั้งแต่เมื่อคืนแต่คิดว่าตัวเองยังไหวเลยต้องมาคุมถ่ายงานด้วยตัวเองเพราะกลัวมันออกมาไม่ดี เพราะภาพพวกนี้จะถูกเอาไปใช้ทำแค็ตตาล็อกด้วย"ค่ะ คุณณินพักเถอะค่ะ

Fly like a butterfly– III1/4Yanin Yaninthida Talk“ผิดหวังเหรอที่คนมาเยี่ยมคือพี่” พี่ลีโอถามตอนวางองุ่นลงบนโต๊ะ “ผิดหวังหรือเปล่าที่คนมาเยี่ยมไม่ใช่อดีตสามีของตัวเอง”“ไม่ใช่สักหน่อย” ฉันบอกแล้วล้มตัวนอนลง“แต่ชะเง้อคอเป็นยีราฟ” พี่ลีโอน่าจะติดซิปที่ปากนะจะได้ไม่มารบกวนคนอื่น “หน้างอเป็นตูดแล้วญาณิน แกล้งแค่นี้ทำเป็นงอน”“พูดมาก” ฉันบ่นอุบอิบ “ล้างองุ่นมาเดี๋ยวนี้เลย”“เธอรู้ไหมบนโลกนี้มีไม่กี่คนที่กล้าใช้พี่ล้างองุ่น” เขาพูดแล้วก็เอาองุ่นออกจากกล้อง “หนึ่งในนั้นก็คือเธอ เพราะงั้นจงสำนึกบุญคุณพี่ซะยัยตัวแสบ”“จะสำนึกจนวันตายเลยจ้า” เขาส่ายหัวไปมาอย่างเอ๊ย ๆ ก่อนจะเดินไปล้างองุ่นให้ วันนี้เขาบอกว่าจะมาเยี่ยมแล้วก็ถามฉันว่าอยากกินอะไรฉันก็เลยสั่งองุ่นไป ขอบคุณค่า“แล้วอดีตสามีไม่มาเยี่ยมเลย?” ย้ำจนวันตายหรือไงคำว่าอดีตสามีเนี้ย!“ไม่มา แล้วก็ไม่ได้อยากให้มา” ฉันพูดแล้วก็ยัดองุ่นเข้าปาก ตั้งแต่ฉันนอนโรงพยาบาลมานี่ก็สามคืนกับอีกสี่วันแล้ว หมอบอกว่าพรุ่งนี้ฉันจะได้ออกจากโรงพยาบาลถ้าผลเลือดเป็นปกติฉันเป็นไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ A ผลเลือดตอนวันที่สองมันบอกมาว่างี้ ตอนแรกมันออกมาว่าไข้หวัดให