MY MARRIAGE : สามีคนนี้คือแฟนเก่า

MY MARRIAGE : สามีคนนี้คือแฟนเก่า

last updateHuling Na-update : 2025-11-26
By:  Babybow_Ongoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
95Mga Kabanata
1.8Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ฉันถูกบังคับให้ต้องมาแต่งงานกับเขา เขาคนนั้นที่เคยนอกใจฉันไปเมื่อหลายปีก่อน

view more

Kabanata 1

บทนำ 1/3

My name is Orrin Dalgaard, and I am the leader of my pack - the Royal pack. Hell, I am the Alpha and the King of all wolf shifters worldwide. I am also a Romerian, the most powerful of all Alphas.

It’s a lot of work and responsibility ruling a wolf pack, let alone the largest in the world, but I enjoy it. Keeping my people safe from humans is essential and a job I take very seriously.

I’ve been told of late, by the elders of my clan, that I need to take a wife. I need to find my mate and make her my Queen.

Easier said than done.

I’ve met many beautiful women over the years. I’ve had my share and fill of shifters, sirens, vampires, dragons, and demons alike, but I did not spark with any of them, let alone bond or even imprint.

I have come to believe I will never find my destined mate. Perhaps the Moon Goddess deemed me unworthy. I don’t want to believe such a thing; the King would surely have a mate out there somewhere. But the God’s and Goddesses know that I have searched the world over and found nothing.

It’s unheard of for a King not to have found his mate by the age of twenty-five, which I am. Many shifters find their mates by the age of twenty-one, sometimes younger, some older, but never the King, which means everyone around me believes there is something wrong with me.

Motherfuckers!

My mother will never stop badgering me until I bring home a Queen and make her pregnant with my cub.

‘She’s out there somewhere, just waiting for you to bump into her.’ She keeps telling me as though I’m just going to bump into the woman that is my mate – my future Queen.

I stopped looking and hoping by the age of twenty-two and went about my life the way I always have. I’m a biker wolf, and the wind is my best friend. Whether in wolf form or riding my motorcycle, feeling the wind on my face is the best feeling there is.

Right now, I’m checking the forest surrounding my kingdom. Dalgaard forest is a vast place, unseen by human eyes. Many spells and enchantments protect the entire kingdom to keep my people safe.

Humans aren’t as stupid as most creatures believe them to be, yet they’re incredibly ignorant at the same time. Most will believe whatever you tell them, and others will not.

We have nothing to fear from humans; as long as they remain ignorant of our world, they’ll stay safe. Many have spouted rubbish about werewolves; none have been believed. Not by anybody with any sense, at least.

I have known humans to be locked away in mental asylums due to their insistence about werewolves being real.

First off: werewolves don’t exist, so those idiots deserve everything they get.

Secondly: What human in their right mind would ever believe a man could turn into a wolf?

None, that’s how many.

But werewolves?

Fuck, that term pisses me off!

We’re wolf shifters, not werewolves!

But, of course, some humans have come into contact with my kind, hence why movies were made. However, they made us look like monsters when we are no such thing.

Werewolves do not exist, not the way humans see them anyway. Yes, we turn on a full moon and run with our pack, but we have control of our wolves and can transform whenever we see fit.

We also look nothing like the horrors humans depict us as. We are wolves, the same kind you see in the wild.

Over the years, a law was made that none shall converse with humans unless they turn out to be your mate. Mating with humans doesn’t often happen because humans can’t feel the mate bond.

My father was a powerful Alpha and made sure that everyone in Zidiah and around the world knew that causing war with humans was not allowed.

Hell, it’s never what any supernatural creature wants, but it’s sometimes unavoidable if humans happen upon us. That can and has happened, though we have vampires that will glamour those humans, making them forget they ever met us.

I, however, made my own law upon taking up the throne. None shall mate with humans upon pain of death. I do not tolerate that shit, no exceptions.

My father was a brilliant man, and he had a way with words. Dermot Dalgaard was also a scientist and criminologist. He was well-respected, not only with his pack and other shifters but all supernaturals.

Father taught us all that if you give respect, you will gain respect. However, some have none, some you just cannot trust. The bear shifters across the border just outside of Zidiah are the main culprits.

The King of the bears does not have the same views as us, nor do they have the same rules. They tend to wander into our territory and cause havoc just for the sake of it.

Kulumi is Bear territory; they have no business being in Zidiah. Kulumi is many miles from Zidiah, so it doesn’t end well for them when bears come onto my territory.

Leopold, the Bear King, and I have an understanding. His subjects do not cross my borders, and my wolves won’t cross his. I keep my end of the bargain, but Leopold does not, which infuriates the hell out of me.

However, it’s not a bear Adrian and I come across; it’s a little girl gnawing on berries like they’re a chunk of meat.

I look to Adrian, my younger brother, who is looking at the little feral dark-haired girl, hanging scruffily around her shoulders, and looks as though it hasn’t seen a brush or shampoo in days. Her clothes are filthy and look like they’ve seen better days, and I have to wonder how she came to be lost in my forest.

The child is a bear; that much is easy to tell, I can sense it. The little girl turns her head, red berry juice dripping down her chin, her big brown eyes wide with fear. She can’t be a day over four, and I wonder if her parents are missing her right now.

“Orrin!” Adrian hisses my name as I take a step towards the girl. She’s obviously alone in the world with nowhere to go.

What the fuck does my brother think this little girl can do to me?

Me, of all people?

What does he think I’m going to do to her?

I’m a monster, but I would never hurt a child, no matter their species. I can help find her somewhere to stay, people to care for her until we find her family.

However, she starts screaming like some crazy wild beast, and it’s so loud my ears are ringing.

Fuck!

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

pa paeng
pa paeng
นางเอกก็เกินเยียวยานะสงสารพระเอกโทษแต่พระเอกทังที่พี่ตัวเองเป็นคนบอกให้พระเอกเลิกกับตัวเอง
2025-12-03 11:32:23
0
0
95 Kabanata
บทนำ 1/3
Prologue1/3Yanin Yaninthida Talkตีสามสี่สิบห้า เวลาที่ทุกคนควรจะนอนแต่ฉันยังนั่งจ้องนาฬิกาอยู่โดยไร้ความรู้สึกง่วงนอน เรทมาเกือบสองชั่วโมงสำหรับเวลาที่แฟนบอกว่าจะกลับเกือบสองชั่วโมงเลยนะ.....“ที่รักยังไม่นอนอีกเหรอ” เสียงของแฟนทักเมื่อเห็นฉันนั่งอยู่ที่โซฟาตรงห้องนั่งเล่น เขาที่ดูจะมีท่าทางกรึ่ม ๆ จากเหล่าเดินเข้ามาหาก่อนจะออดอ้อนโดยการนอนราบไปกับโซฟาแล้ววางหน้าไว้ที่หน้าท้องฉัน “ตัวเธอหอมจัง ณินรอเตใช่ไหมคะ”“อือ” ฉันตอบเสียงเบา“อืออะไร ไม่อือนะคะ” เขาว่าด้วยเสียงที่ขึ้นจมูกก่อนจะถูแก้มไปกับหน้าท้องฉัน“เธอกลับช้านะเต” ฉันมองนาฬิกาที่มือถืออีกรอบแล้วพบว่ามันเป็นเวลาเกือบตีสี่แล้ว“มันติดลมอ่าเธอ เค้าคิดว่าเธอนอนแล้วเลยไม่ได้แชตบอก” ฉันถอนหายใจเสียงดัง เรื่องกลับช้ามันยังพอรับไหวนะเพราะฉันกับเขาก็หยวน ๆ กันได้เนื่องจากว่าเขาไม่ได้ออกมาเที่ยวบ่อย ๆ นี่นา “ถอนหายใจแรงทำไมเนี้ย โกรธเหรอ”“ไม่ได้โกรธเรื่องกลับช้า” ฉันตอบเสียงเรียบ ๆ แต่มีอารมณ์ไม่พอใจผสมอยู่ ก่อนจะเปิดหน้าจอมือถือที่มีคลิปสตอรีไอจีที่เพื่อนเตถ่ายเอาไว้มาให้เขาดู “ไหนบอกว่าไม่มีผู้หญิงไปด้วยไง แล้วนี่อะไร”“ไอ้ทริปแม
Magbasa pa
บทนำ 2/3
Prologue2/3“ณินไม่เข้าใจเลย ทำไมถึงต้องมามันเป็นเรื่องงี่เง่า” ฉันพูดทั้งน้ำตากับพี่สาวของฉัน โดยที่เธอก็นั่งปลอบใจฉันอยู่ข้าง ๆ “เพราะณินรักเต ณินถึงเป็นแบบนี้”ฉันซบหน้าลงกับฝ่ามือก่อนจะร้องไห้อย่างหนักหน่วง ผ่านมาแล้วสองสัปดาห์หลังจากที่ฉันกับเตได้ห่างกันไป ความทุกข์ทรมานที่มีมันก็มากล้นจนฉันแทบบ้า เตไม่คุยกับฉันเลยเพราะเขาไปออกภาคสนามทางเรือซึ่งต้องออกไปเป็นประจำทุกปีการศึกษาการออกไปมันอาจจะไม่มีสัญญาณแต่เวลาขึ้นเกาะหรือถึงประเทศอื่นที่มีสัญญาณเขากลับไม่ทัก ไม่โทรมาหาฉัน ทำราวกับว่าตายจากกันไป“ณินคิดถึงเต” ฉันพูดแล้วก็สูดหายใจที่แน่นขนัดเข้าปอดเพราะมันเต็มไปด้วยการสะอึกสะอื้นจากน้ำตาที่ฉันร้องไห้อย่างหนัก“มานี่มา” พี่พาลินดึงฉันไปกอดก่อนจะลูบหลังเบา ๆ ฉันเอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้นราวกับโลกกำลังจะแหลกสลายยามนึกถึงสีหน้าและแววตาของเตเมื่อวันนั้น“เตไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะพี่พา” ที่ผ่านมาเตจะพยายามง้อณินหรืออธิบายด้วยเหตุผลตลอดเลย แต่วันนั้นเตเหมือนเป็นอีกคน ฉันพรูคำพูดและน้ำตาออกมาด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด และหัวใจที่ปวดร้าวราวกับถูกบีบถูกทุบ“พี่เห็นณินกับเตทะเลาะกันเรื่องทำน
Magbasa pa
บทนำ 3/3
Prologue3/3“เค้ามีเรื่องอยากคุยด้วย ขึ้นไปข้างบนได้ไหม” ฉันมองเขาด้วยความรู้สึกมหวัง เพราะหลังจากที่ได้ตกตะกอนความคิด รวมถึงปรึกษาไอวา ฉันรับรู้อย่างตั้งมั่นชัดเจนแล้วว่าฉันไม่ต้องการที่จะเสียเตไป“จะดีเหรอ” เขาทำท่าอ้ำอึ้งพร้อมกับคำถามที่ดูประหลาดหากมองในฐานะแฟนแล้วมันไม่ดีตรงไหน หรือมันจะเสียหายอะไร ในเมื่อเรายังคบกันอยู่ และฉันก็เคยมาที่นี่อยู่หลายครั้ง เขาเองก็ไปนอนกับฉันที่คอนโดเหมือนกันเขาทำเหมือนกำลังปิดบังอะไรสักอย่างอยู่เลย“ไม่สะดวกเหรอ” เพราะฉันพยายามข่มใจไม่ให้คิดอะไรไม่ดีฉันจึงถามแบบนั้น“เพื่อนเค้าที่เรียนจปร.มันอยู่บ้างบนน่ะ อาทิตย์นี้มันมาขอนอนด้วย” มันก็เป็นเหตุผลที่ฟังขึ้น ถึงแม้บ้านเตจะอยู่สัตหีบที่ใช้เวลาเดินทางกลับไม่นาน แต่พ่อแม่เตก็ซื้อคอนโดที่กรุงเทพเอาไว้ให้พักเสาร์อาทิตย์ ก็เลยมีเพื่อนเขาที่อยู่จังหวัดไกล ๆ แวะเวียนมาค้างด้วยบ้าง “ไปคอนโดเธอดีไหมล่ะ”“ได้สิ ได้” เพราะเขาเสนอแบบนี้ฉันจึงดีใจและคิดว่าเตคงอยากจะใช้เวลาคุยกันนาน ๆ เหมือนกันทำให้ฉันยิ้มกว้างให้“งั้นไปเปลี่ยนชุดแป๊บหนึ่งนะ เธอรอข้างล่างก่อน” ฉันพยักหน้าแล้วเตก็ขึ้นไปบนห้องเขา ไม่นานเขาก็ลงมาพร
Magbasa pa
ตอนที่ 1 New meeting and new relationship. – I [1/4]
New meeting and new relationship. – I1/4“พี่วินรู้หรือเปล่าว่าทำไมพ่อถึงให้ณินกลับมาไทย” ฉันถามกับพี่ชายที่มารับฉันที่สนามบิน “แล้วพ่อจะให้ณินอยู่นานแค่ไหนคะ ณินน่ะถูกเสนอให้ร่วมงานกับแบรนด์ที่ฝรั่งเศสแล้วนะ”“พี่ก็ไม่รู้ ณินรอถามพ่อเองตอนที่พ่อกลับมาดีกว่า” ฉันยู่ปากอย่างเซ็ง ๆ เมื่อพี่ชายไม่บอกข้อมูลอะไรเลย “น้องพี่สวยขึ้นเยอะนะเนี้ย”“แหม...พึ่งเจอกันเมื่อสี่เดือนก่อนเอง” ฉันพูดใส่พี่ชายเพราะเขาทำเหมือนว่าเราไม่ได้เจอกันนานเป็นชาติ “ว่าแต่พี่ชายณินน่ะ ไม่อยากมีแฟนจริง ๆ เหรอ ณินอยากมีหลานเพิ่มแล้วน๊า”ฉันพูดอย่างอารมณ์ดีเมื่อคิดว่าวันนี้จะได้เจอหลานชายสุดที่รักอย่างน้องเอิร์ธวัยใกล้สี่ขวบ ถึงเราจะมีพี่น้องกันสามคนแต่คนที่แต่งงานไปแล้วมีเพียงคนเดียวคือพี่พาลิน แล้วเขาก็มีหลานชายที่เป็นแก้วตาดวงใจหนึ่งหน่อให้เรา ฉันคลั่งรักหลานสุด ๆ“ถ้ามีหลานสาวก็จะดีนะ” ฉันมองพี่ชายทำให้เขาที่ขับรถอยู่หันมาบีบจมูกฉันแรง ๆ“พี่ไม่อยากมีลูก ขอเป็นคุณลุงของหลาน ๆ อย่างเดียวก็พอแล้ว” เขาตอบอย่างไม่ใส่ใจอะไร พี่ชายอายุจะสามสิบเจ็ดแล้ว เขาไม่ข้องแวะกับผู้หญิงคนไหนเลย แล้วก็ไม่ใช่LGBTQ+ ด้วย ตาลุงนี่ใส่
Magbasa pa
ตอนที่ 1 New meeting and new relationship. – I [2/4]
New meeting and new relationship. – I2/4“ริณ” ตอนที่ฉันดันคุณป้าเข้ามาในรถ คุณป้าก็ลืมตาขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะมองฉัน ดวงตาท่านดูเหม่อลอยนิดหน่อยพลางขยับปากพูด “ดาริณ”ฉันชะงักตอนที่ท่านพูดเสียงแผ่ว ๆ ด้วยชื่อนั้นก่อนจะจับแก้มฉัน ฉันตกใจมากนะเพราะว่าชื่อที่ท่านพูดออกมาคือชื่อแม่ของฉัน“ไปกันเลยไหมคะ” แต่เสียงของคุณน้าคนนั้นก็มากระชากสติฉันไป“ค่ะ ๆ” ฉันรีบวิ่งไปขึ้นรถก่อนจะรีบบึ่งไปโรงพยาบาลซึ่งเป็นโรงพยาบาลในฐานทัพเรือ เพราะคุณน้าบอกว่าใกล้ที่สุดแล้วก็เป็นโรงพยาบาลประจำของคุณป้าที่เป็นลมด้วยพอมาถึงหมอกับพยาบาลก็กรูกันเข้ามาช่วย ส่วนฉันก็ยังไม่ได้ออกมาจากโรงพยาบาลนั้นหรอก“ขอบคุณมากนะคะที่มีน้ำใจมาส่งน้ากับคุณพิม” คุณน้าที่ฉันจำได้ว่าแทนตัวเองว่าไล มานั่งข้างฉันหลังจากที่บอกข้อมูลต่าง ๆ กับหมอแล้ว“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันยิ้มให้ “แล้วโทรหาญาติหรือยังคะ”“โทรแล้วค่ะสามีของคุณพิมท่านเข้าไปที่กรุงเทพกำลังรีบกลับมา ส่วนลูกชายไม่รับสาย เข้าใจว่าน่าจะติดงานอยู่” น้าไลพูดก่อนจะมองไปยังห้องฉุกเฉิน“งั้นเดี๋ยวหนูนั่งรอเป็นเพื่อนนะคะ” ฉันบอกแล้วก็ตัดสินใจแบบนั้นเพราะคิดว่าถ้าขาดเหลืออะไรจะได้ช่วย อีก
Magbasa pa
ตอนที่ 1 New meeting and new relationship. – I [3/4]
New meeting and new relationship. – I3/4“สรุปว่าหมอบอกว่าเป็นอะไรครับ” ผมถามย้ำและพ่อก็เดินมานั่งเก้าอี้อีกตัวราวกับว่ารู้อยู่แล้วว่าแม่ป่วยเป็นอะไร แม่มองไปยังน้าไลก่อนจะเอ่ยปากขอร้องให้น้าไลกลับบ้านไปก่อน ในนาทีนั้นความรู้สึกกังวลค่อย ๆ เริ่มเกาะกินผม“แม่เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว” ผมนิ่งไปอึดใจหนึ่งหลังจากที่แม่พูดมา ผมไม่ได้เตรียมใจมาก่อนว่าแม่จะเป็นโรคนี้ ผมคิดมาตลอดว่าแม่อาจจะแค่อ่อนแอตามวัยอายุที่เพิ่มขึ้นและจะรักษาหายได้ “แม่ตรวจเจอช่วงเดือนก่อนที่เตไปออกเรือ ระยะที่แม่เป็นอยู่คือระยะเฉียบพลัน หรือว่าระยะสุดท้ายของมะเร็ง”“แม่ แล้วแม่ทำไมแม่ไม่เคยบอกผมเลยล่ะครับ” เมื่อตั้งสติได้ผมก็เริ่มถามทันที “แล้วหมอบอกว่ายังไง จะรักษาได้ไหมครับ”“หมอบอกว่าระยะนี้การรักษาส่วนใหญ่ได้ผลไม่ดีนัก อาจจะอยู่ได้6-8 เดือน แต่ถ้าตอบสนองต่อการรักษาดีก็อาจจะนานกว่านั้น” พ่อเป็นคนอธิบายและผมก็รับรู้ถึงความรู้สึกว่าตกใจจนตัวชามันเป็นยังไงแม่ผมพึ่งจะอายุห้าสิบแปดปี ตามหลักแล้วหากดูแลสุขภาพดี ๆ ไม่มีโรคภัยแม่อาจจะอยู่ได้ไปอีกสิบถึงยี่สิบปี แต่ตอนนี้ผมกับรับรู้ว่าแม่จะอยู่กับผมได้สูงสุดแค่แปดเดือนเองเหรอ
Magbasa pa
ตอนที่ 1 New meeting and new relationship. – I [4/4]
New meeting and new relationship. – I4/4ตอนนั้นมีลมพัดอ่อน ๆ มา จังหวะที่เธอเดินมาขนานกับผมก่อนจะเดินผ่านไป ปลายผมเธอโดนลมพัดมาโดนแขนของผม กลิ่นน้ำหอมที่ละมุนชวนให้ผมต้องหันไปและคว้าข้อมือเธอ“เธอ” สรรพนามที่เคยเรียกแทนตัวกันเมื่อครั้งเก่าก่อนที่เคยคบหาหลุดออกจากปากราวกับว่ามันไม่เคยจากไปจางเศษเสี้ยวความทรงจำของผม ราวกับว่าผมพึ่งใช้คำนี้เรียกเธออยู่เมื่อวาน“.......” เธอไม่ตอบและมองหน้าผม สายตาเธอดูเปลี่ยนไปจากที่ผมจำได้อย่างสิ้นเชิง แววตาที่เคยเต็มเปี่ยมไปด้วยความใจดี ความอ่อนโยน ความสดใส วันนี้ ตอนนี้ นาทีนี้เธอมีแต่แววตาที่กรุ่นโกรธ เกลียดชัง และไม่หลงเหลือสิ่งที่เคยเปิดมาก่อน “ปล่อยค่ะ....”“สบายดีไหม” ผมยังจับข้อมือเธอไว้และพูดออกไปโดยที่เธอก็เริ่มที่จะบิดข้อมือออกจากมือผม“บอกว่าให้ปล่อย” เธอออกแรงดึงสุดกำลังและก็สามารถหลุดออกไปได้สำเร็จ ก่อนที่เธอจะหันหลังเตรียมจากไปโดยที่ไม่ได้ตอบคำถามผมเลย“เธอ” ผมเดินไปดักข้างหน้าราวกับว่าลืมไปว่าตัวเองเคยทำอะไรกับเธอไว้ ไม่แปลกหรอกถ้าเธอจะเกลียด จะโกรธ จะไม่อยากคุย ผมรู้ตัวดีว่าผมทำอะไรลงไป“ปล่อย ฉัน” เธอเน้นทีละคำ และพูดเสียงเข้มหลังจาก
Magbasa pa
ตอนที่ 2 New meeting and new relationship. – II [1/4]
New meeting and new relationship. – II1/4Yaninn Yaninnthida Talk“คุณพ่อ” ฉันตกใจเล็กน้อยเมื่อเดินเข้ามาในบ้านแล้วเห็นคุณพ่อนั่งอยู่ที่โซฟารับแขก ซึ่งนี่อาจจะเป็นภาพที่แสนจะไม่ชินตาเอาเสียเลย เพราะครั้งล่าสุดที่พ่อมาบ้านหลังนี้ก็คงก่อนฉันย้ายไปเรียนที่อเมริกา มันหลายปีมากเลยล่ะ “สวัสดีค่ะ”“อืม” พ่อพยักหน้าและฉันก็คิดว่าฉันควรไปจากตรงนี้ เพราะพ่อมักจะไม่ชอบให้ฉันอยู่ใกล้ ไม่ชอบเห็นหน้าฉันนาน ๆ น่ะนะ แต่ก็.... “มานั่งก่อนสิ พ่อมีเรื่องจะคุยด้วย”“คะ ค่ะ” แม้จะตกใจแต่ฉันก็เดินมานั่งที่โซฟาเดี่ยวอีกตัวด้วยท่าทางสงบเสงี่ยม เพราะไม่บ่อยนักหรอกที่พ่อจะเรียกฉันมาคุยแบบนี้ หรือบอกว่ามีเรื่องจะคุย เพราะมันก็ไม่ใช่เรื่องน่าอภิรมย์เท่าไหร่ “คุณพ่อมีอะไรจะคุยกับณินเหรอคะ”“ช่วงนี้แกคบกับผู้ชายคนไหนอยู่หรือเปล่า” มันดูออกจะเป็นเรื่องเหลือจะเชื่อที่ถูกพ่อถามแบบนี้เพราะตลอดเวลาที่เกิดมาพ่อแทบจะไม่สนใจด้วยซ้ำว่าฉันจะเป็นยังไง ยิ่งเรื่องความสัมพันธ์น่ะ ไม่ต้องพูดถึงหรอกว่าพ่อจะอยากรู้ “พ่อถามพาลินมาบ้างแล้วว่าตอนนี้แกไม่ได้คบกับใคร”“ไม่ค่ะ ไม่มี” ฉันตอบไปเพราะตลอดเวลาห้าปีที่ผ่านมาฉันก็รู้สึกว่าตัว
Magbasa pa
ตอนที่ 2 New meeting and new relationship. – II [2/4]
New meeting and new relationship. – II2/4“พี่พาลิน” ฉันร้องเรียกเมื่อเห็นพี่สาวเดินเข้ามา “ลมอะไรหอบมาคะ”“ลมคิดถึงน่ะสิ” ฉันส่ายหัวไปมาเบา ๆ ให้กับพี่สาวปากหวานคนนี้ ทั้งที่เราพึ่งเจอกันเมื่อวันก่อน “พ่อบอกให้พี่มาเตรียมตัวเราที่จะไปเจอว่าที่เจ้าบ่าวพรุ่งนี้”“ณินไม่อยากแต่งงาน” ฉันเบะปาก“เอาน่า ไปดูก่อนเผื่อหล่อก็ได้นะ” ฉันถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ “เดี๋ยวพี่กับพี่วินจะช่วยพูดอีกแรงแล้วกัน แต่ให้ผ่านพรุ่งนี้ไปก่อนนะ”พี่สาวหยิกแก้มฉันเบา ๆ ก่อนจะมองด้วยสายตารักใคร่เหมือนอย่างเคย เราสองคนสนิทกันมากแม้จะห่างกันหลายปี แต่กับพี่วินก็สนิทมากเหมือนกัน"ไม่เอาสิ" หมาน้อยของพี่อย่างอแงเลยน๊า พี่สาวส่งกำลังใจมากให้ "พี่รู้ว่าณินไม่อยากมีความรัก แต่ลองไปดูก่อน ไม่คลิกกันก็ไม่เสียหายอะไร ถือว่าไปเยี่ยมญาติสักคนก็แล้วกัน"“ไม่ว่าจะคิดยังไงณินก็ไม่อยากแต่งงานอยู่ดี” ฉันพูดอย่างเศร้า ๆ “ณินไม่รู้จักเขาเลย แล้วณินเองก็ไม่คิดอยากแต่งงานด้วย พี่ก็รู้”“พี่รู้... แต่เราจะอยู่เกาะแกะพี่ พี่วินไปจนแก่เลยไง?” พี่สาวเอียงคอถาม“ใช่ ณินจะอยู่กันลูกอีกคนของพี่ ๆ ตลอดไป” ฉันซบหน้าลงกับไหล่พี่สาว“แต่ถ้าณินได
Magbasa pa
ตอนที่ 2 New meeting and new relationship. – II [3/4]
คำเตือน กรุณาเม้นด้วยถ้อยคำสุภาพด้วยจ้าNew meeting and new relationship. – II3/4“คือหนู....” ฉันอยากบอกว่าฉันไม่อยากแต่งงาน ถ้าพูดออกไปตอนนี้เลยก็น่าจะดีแต่ว่าในตอนนั้นเองก็มีคนใหม่เดินเข้าประตูมาฉันก็ตกใจมากที่เห็นว่าคนนั้น ๆ คือเต เขายืนอยู่หน้าประตูและฉันเห็นว่าทุกคนหันไปมองเขาคนเดียว เขาเองก็มองมายังฉันด้วยสีหน้าที่แปลกใจแต่ฉันตั้งสติและรู้ตัวได้ว่าฉันไม่อยากจะให้ใครตรงนี้รู้เรื่องอดีตของฉันกับเตจึงได้พยายามส่งสายตาให้เขารู้เป็นนัย ๆ ว่าฉันนั้นไม่อยากให้ใครรู้“มาแล้วเหรอเจ้าเต “คุณอาไตรทักลูกชายที่อยู่ในชุดวอร์มซึ่งน่าจะเป็นของหน่วยงาน “ลุงกับพี่ ๆ เขามารออยู่นานแล้วนะ ทำไมถึงพึ่งมา”“พึ่งจัดการงานเสร็จนะครับ” เขาพูดและรอบมองมายังฉันอยู่อีกหน แต่วันนี้ฉันรู้สึกใจเต้นแรงอีกครั้งเพราะความรู้สึกตื่นตะลึง และเกลียดขี้หน้า “ขอโทษทีที่ให้รอนะครับ”“ไม่เป็นไร มันเป็นเรื่องงาน มา ๆ นั่งก่อน” พ่อฉันพูดแล้วก็บอกให้เขามานั่ง ซึ่งที่ว่างที่เหลือตอนนี้ก็คือโซฟาตัวเดียวกันกับฉัน และที่ว่างคือข้างแม่เขากลายเป็นว่าแม่ของเขาคั่นกลางระหว่างฉันกับเขาอยู่ ฉันควบคุมสีหน้าและอารมณ์เอาไว้แม้ว่าจะ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status