Semua Bab MY MARRIAGE : สามีคนนี้คือแฟนเก่า: Bab 41 - Bab 50

Husband and wife. – V3/4“แน่สิ ก็หมาน้อยหิวโซนี่นา” เขาพูดแล้วเดินมานั่งลงบริเวณริมช่วงเอวฉัน แววตาเขาดูเซ็กซี่ขึ้นเยอะเลยนะ พอเตอายุมากขึ้น เข้าสู่วัยทำงานเขาก็ดูมีออร่าขึ้นเยอะกว่าเมื่อก่อนมากเมื่อก่อนหล่อแค่ไหน ตอนนี้หล่อกว่าสิบเท่า“หิวอะไร ข้าวก็ให้กินทุกวัน”“ไม่ใช่หิวข้าวอะดิ” ว่าจบเตก็วางมือลงบนหน้าขาฉัน หมิ่นเหม่ระหว่างชายกระโปรงกับผิวต้นขาด้านใน “เธอรู้มั้ยว่าเธอทั้งสวย ทั้งเซ็กซี่ เค้าต้องห้ามใจทุกวันเลยเวลามองเธอ”“ก็ไม่ต้องห้ามสิ” ฉันบอกออกไปส่วนเตก็มองอยู่ครู่หนึ่ง“เด็กดื้อ” เขาเคาะหน้าผากฉันเบา ๆ ก่อนจะอุ้มฉันขึ้นจากโซฟา “ไปบนเตียงกันดีกว่า”ฉันเอนซบหน้ากับแผงอกเขา ดูเหมือนอาการเมาเหมือนจะรุนแรงเกินกว่าที่ฉันจะสามารถต่อสู้ได้ แม้ฉันจะเล่นลิ้นกับเต แต่เปลือกตาก็หนักอึ้งจนแทบลืมไม่ขึ้น“ง่วงแล้วยังจะมายั่วกันอีก” เตวางฉันลง เขาค้ำมือทั้งสองข้างลงกับพื้นเตียงข้างกายฉัน ฉันมองใบหน้าเขาผ่านไฟสีส้มนวลตา พินิจมาตั้งแต่ดวงตาคมแสนลึกล้ำนั่น เลื่อนลงมาที่จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักลึก ทุกอย่างบนใบหน้าเขาเป็นส่วนประกอบที่แสนจะลงตัวฉันเหมือนจะภาพตัดเพราะนอนหงายแล้วรู้สึกเหมือ

Husband and wife. – VI1/4“ฝากความคิดถึง ถึงภรรยาสุดสวยของหมวดด้วยนะคะ” ก้อยยิ้มให้ผมอย่างมีเลศนัย ผมคิดว่าก้อยอาจจะว่างจนอยากหาเรื่องใส่ตัวก็ได้นะ เพราะผมเคยเตือนเรื่องนี้ไปแล้วแต่เธอก็ทำทีเล่นทีจริง สงสัยว่าเธอจะอยากลองเล่นกับญาณินดูบ้างหรือเปล่าขนาดผมเป็นผัวเธอยังไม่ปรานี แล้วคนอื่นจะเหลืออะไร“แต่ภรรยาผมน่าจะไม่อยากรับความคิดถึงนะครับ” ผมก็พูดแบบนั้นทำเอาคนที่ยืนซื้อของอยู่ไม่ไกลถึงกับหัวเราะออกมา “ขอตัวนะครับ พอดีผมต้องรีบกลับบ้านไปหาภรรยา”โชคดีมากที่ตอนนั้นคิวจ่ายเงินว่างอยู่ผมเลยรีบไปจ่ายแล้วก็กลับบ้านทันที ผมไม่อยากยุ่งกับก้อย ไม่อยากยุ่งกับผู้หญิงคนไหนที่อาจจะทำให้ผมกับญาณินต้องทะเลาะกันอีก“ที่รักครับ” พอมาถึงบ้านผมก็ตรงดิ่งเข้าไปออดอ้อนภรรยาในครัว ญาณินกำลังทำอาหารเย็นรออยู่อย่างเช่นทุกวัน ช่วงนี้เธอทำงานบัญชีของร้านทอง แต่เป็นการตรวจบัญชีที่ทางร้านส่งมาให้ แล้วก็ช่วยดูแพปลาแทนผม ซึ่งกิจการนี้ผมซื้อต่อจากคนรู้จักเพราะตอนนั้นผมได้เงินพิเศษมาหนึ่งก้อนก็เลยไปซื้อแพไว้จริง ๆ มีคนจัดการบัญชีทำโน่นทำนี่ให้แต่ญาณินบอกว่าอยากหาอะไรทำ ผมก็เลยยกแพปลาให้เธอไปดูแล ญาณินน่าจะเก่งเรื

Husband and wife. – VI3/4Yanin Yaninthida Talk“ปู่ ปืนของหนูยังอยู่หรือเปล่าคะ” ฉันถามคุณปู่หลังจากที่เราพูดคุยยาดึกกันเสร็จและสองคนแก่เตรียมจะเข้านอน ฉันยังไม่ง่วงและนึกถึงปืนขึ้นมาตอนเด็กปู่เคยสอนฉันยิงปืนเพราะปู่เคยเป็นทหารและมีความเก่งกาจเชี่ยวชาญในด้านปืนมาก่อน ปู่เคยพาฉันไปดูพี่ ๆ ทหารฝึกยิงปืนแล้วก็เคยสอนฉันปู่เคยพูดว่าฉันมีพรสวรรค์และฉันก็เคยเกือบจะเป็นนักยิงปืน ฉันเคยไปคัดตัวทีมชาติตอนสิบห้าแล้วก็ติดด้วย แต่ฉันคิดว่าตัวฉันไม่ได้เหมาะกับจับปืน ฉันชอบจับดินสอ จับสี และวาดรูปบนกระดาษมากกว่า แล้วฉันก็คิดว่าฉันมีพรสวรรค์ด้านนี้มากกว่ายิงปืนเพราะงั้นฉันจึงเบนทิศทางมาที่การวาดรูปแทน ซึ่งก็เหมือนจะเป็นขั้วตรงข้ามกันเลยว่าไหม“อยู่ในตู้ห้องเล็ก หนูลองไปเปิดดู” ปู่ยื่นกุญแจมาให้ “จะเอาไปทำอะไร”“รำลึกความหลังค่ะ พรุ่งนี้ณินอยากไปลองยิงดู” ฉันบอกยิ้ม ๆ ฉันคิดว่าจะเอาปืนไปด้วยเพราะที่สัตหีบก็มีสนามยิงปืนให้ใช้บริการฉันเดินไปหยิบเอากล่องปืนมาเปิดดู ในกล่องนี้มีแค่ปืนสั้นเพราะฉันคิดว่าฉันถนัดปืนสั้นมากกว่าปืนยาว แต่ก็เคยหัดยิงปืนไรเฟิล กับปืนลูกซองมาเหมือนกันเพียงแต่ฉันคิดว่าปืนสั้น

Husband and wife. – VII4/4“ทำไมเมื่อวานเธอถึงไม่เล่าล่ะ” ฉันถามต่อส่วนเตก็ขยับเข้ามาถูไถแก้มกับไหล่ฉัน“ก็เตแค่คิดว่ามันไม่มีอะไร อีกอย่างพวกไอ้อาร์มก็ไปด้วย แล้วเธอก็หลับไปแล้วเลยไม่ได้บอกครับ” เตกอดเข้าที่เอวฉันพร้อมพูดต่อ “เดี๋ยวเตไปจัดการให้นะ รายงานวินัยให้ด้วย แต่เธออย่าโกรธเตเลยนะ เตขอโทษจริง ๆ ต่อไปเตจะไม่ให้มันมีอีก”“ณินไม่ชอบเลยที่ถูกผู้หญิงของเธอทักมาแบบนี้”“ก้อยไม่ใช่ผู้หญิงของเตสักหน่อย ผู้หญิงของเตมีแค่เธอ แล้วเตก็เป็นของญาณินคนเดียว” เขากะเหง้ากะหงอดฉัน “เตจะจัดการให้นะคะ อย่าโกรธเตนะ”“ไม่ต้อง” ฉันบอกเสียงเบา“อ้าว ทำไมล่ะ” เตทำหน้าสงสัย “ณินอยากให้เตทำยังไง”“ถ้าเตยืนยันว่าไม่ทำจริงก็ให้ณินจัดการทุกอย่างเอง” ฉันมองเตก่อนจะยิ้มด้วยความรู้สึกที่เลือดเย็นพอควร ส่วนเตก็เหมือนจะอึ้งกับแววตาของฉันตั้งแต่ที่ฉันผ่านความเป็นความตายมาได้ฉันก็เรียนรู้ได้ว่าการเป็นคนใจร้ายมันจะทำให้เราอยู่รอดได้ดีกว่าการเป็นคนใจดี ในเมื่อก้อยมันเหยียบย่างเข้ามาในเส้นของฉันมันก็ต้องรู้เอาไว้คนอย่างฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นของมัน เดี๋ยวจะได้เห็นดีกันฉันไม่ทำลงไปเพราะหึงหวงเต ไม่ได้ทำลงไปเพราะโกรธที

Husband and wife. – VII3/5“ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว ฉันจะยอมหาเงินมาจ่าย แต่อย่าฟ้องเลยนะ เธออยากได้เท่าไหร่บอกมาเลย” ก้อยร้องขอฉันพร้อมกับน้ำตาที่กำลังไหล“ฉันเหมือนคนเดือดร้อนเรื่องเงินเหรอ” ฉันถามกลับเสียงเบา “รอหมายศาลที่บ้านเถอะ เพราะฉันไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของของฉันหรอกนะ จ่า”พูดจบฉันก็จากมา ฉันไม่โอเคนะที่เธอมาทำตัวอย่างนี้ใส่ฉันคือต่อให้เธอจะมีความสัมพันธ์กับเตจริง ๆ แต่ก็ควรสำเหนียกในที่ยืนของตัวเองนะ ฉันเป็นเมียหลวง มีทะเบียน แล้วก็ไม่ได้ชอบให้ใครมาล้อเล่นแบบนี้ด้วยหรอกฉันบอกแล้วว่าเตกลัวฉันมาก เขาไม่กล้าทำอะไรที่ทำให้ฉันจะหย่ากับเขาตอนนี้หรอก ส่วนก้อยน่ะเธอก็แค่ลำพองใจเพราะเห็นว่าฉันลุคดูหวาน ๆ ซอฟต์ ๆ หรือเปล่า แต่บอกเลยว่าฉันเป็นแบบนั้นจริงในเมื่อก่อน ส่วนตอนนี้ฉันสามารถฆ่าเธอได้เลยนะถ้าอยากทำ“ก้อยถูกสั่งพักงานแล้วนะ” เย็นของหลายวันถัดมาเตบอกกับฉัน “ไอ้อาร์มมันได้ข่าวมา อาจจะถูกพักงานก่อนค่อยถูกไล่ออก”“ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับอย่างไม่ใส่ใจนักฉันยื่นฟ้องร้องก้อยไปแล้ว ทั้งหลักฐานะและพยาน ฉันไม่ได้สนใจว่าจะฟ้องชนะไหม แต่ฉันต้องการจะดิสเครดิตก้อยที่อยากจะให้ฉันลดตัวลงไปเล่นกับเธ