Semua Bab MY MARRIAGE : สามีคนนี้คือแฟนเก่า: Bab 51 - Bab 60

Husband and wife. – VII4/5“Hey, baby” พี่ลีโอออกมาต้อนรับตอนที่ฉันเดินทางมาถึงบ้านงงใช่ไหมล่ะว่าทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ ก็เพราะฉันให้เขามาพักที่นี่ไงหลายวันก่อนเขาบอกว่าเขาจะมาไทยด้วยเหตุผลเรื่องธุรกิจ ฉันเลยชวนเขาให้มาพักที่บ้านเพราะบ้านฉันไม่มีคนอยู่แถมบ้านมันก็หลังใหญ่แบบที่เขามาพักคนเดียวก็ไม่ได้ทำให้บ้านดูรกรุงรังขึ้น เพราะยังไงพ่อฉันก็ไป ๆ มา ๆ ระหว่างแคนาดากับไทย แล้วพ่อก็พักที่บ้านหลังเดิมด้วย“สวัสดีค่ะ” ฉันเข้าไปกอดทักทายเหมือนเคย และเตก็ดูงงมากที่เห็นพี่ลีโอที่นี่“เจอกันอีกแล้วนะครับคุณเต” พี่ลีโอหันไปทักทายสามีฉันที่มีหน้าตามาสบอารมณ์เมื่อเห็นฉันกับพี่ลีโอกอดกัน “ใส่ชุดแบบนี้แล้วเท่ไม่เบานะครับ”เพราะวันนี้เตมีงานต้องใส่ชุดพรางทะเล พอถึงบ้านเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนชุดแล้วก็ออกมากันเลยฉันก็ยอมรับแหละว่าเวลาเตใส่เครื่องแบบเขาก็ดูหล่อ ดูเท่ไม่น้อย เตตัวสูง ทรวดทรงกำยำสมชาย เลยไม่แปลกที่เวลาใส่แล้วเขาจะอกผายไหล่ผึ่งดูดีมากขึ้นไปอีก“ณินลืมบอกเธอเลยว่าณินให้พี่ลีโอมาพักที่บ้าน” ฉันหันไปบอก แน่นอนฉันไม่จำเป็นต้องบอกก็ได้ไม่จำเป็นต้องถามความเห็นเพราะเตไม่มีสิทธิ์มายุ่งเรื่องบ้าน

You love me, but I hate You – I1/4Tey Techaphon Talk“ใครมาบ้านน่ะณิน” พอถึงบ้านผมก็รับรู้ได้ว่าภรรยาผมกลับจากกรุงเทพแล้ว แต่ที่แปลกไปก็คือเหมือนว่าที่โต๊ะรับแขกจะมีการเสิร์ฟน้ำเสิร์ฟชาที่มีแก้ววางอยู่สองใบผมเดาเอาว่าอาจจะเป็นของญาณิน แล้วก็ของแขกอีกคนก็เลยถามเธอ แล้วณินกลับมายังไง ไม่ได้ขับรถมาเองเหรอตอนแรกที่เราไปกรุงเทพฯ ญาณินกลับมาทีหลังเพราะเธอมีงาน แล้วเธอบอกผมว่าเธอจะเอารถอีกคันของเธอมาแม้ว่ารถของเธอที่นี่จะสองคันแล้ว รถผมอีกสองเป็นสี่ แต่บ้านเราหลังใหญ่พอถ้าจอดรถซ้อนกันก็จะสามารถจอดได้ถึงหกคันเลย“พี่ลีโอมาส่งค่ะ” ญาณินบอกและนั่นทำให้ผมหน้าเปลี่ยนสีทันทีผมไม่ชอบไอ้พี่ลีโอนั่นเลย ญาณินให้ความสำคัญกับเขามาก หลายครั้งที่ผมเห็นว่าเธอแชตกับเขา ข้อความมันก็เด้งมาบ่อย ๆ บางทีก็โทรหากันนาน ๆ โดยที่เวลาโทรก็ไปแอบโทรไกล ๆ ไม่ให้ผมได้ยิน แม้ผมจะไม่ได้เช็กมือถือเธอตามสัญญาแต่ก็รับรู้บ้างอยู่ดี“ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นล่ะ” ณินถามต่อ“เตบอกเธอว่าจะไปรับแล้วกลับมาพรุ่งนี้แทนแต่เธอไม่ให้เตไป แล้วก็ให้คนอื่นมาส่งน่ะนะ” ผมว่าพร้อมกับมองเธอด้วยสายตาไม่พอใจเมื่อก่อนถ้าคนชวนทะเลาะแบบนี้คงมีแต่

You love me, but I hate You – I3/4“เตไม่ชอบเลยตอนที่เตรู้สึกว่าเตกำลังเป็นคนที่เตไม่อยากเป็น” เพราะเมื่อก่อนผมไม่ชอบใจเวลาที่ญาณินชวนผมทะเลาะเรื่องเล็กน้อย ซึ่งตอนนั้นผมยอมรับว่ามันเล็กน้อยสำหรับผมแต่พอมาอยู่ในจุดเดียวกันผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงชวนทะเลาะแบบนั้นไปได้“แม่ก็ถึงบอกเตไง ว่าคนเราถ้าไม่อยู่ในจุดเดียวกันก็อย่าพึ่งตัดสินอะไร”“จริงด้วยครับ ตอนนี้เตเป็นทุกอย่างที่เตเคยมองว่างี่เง่า” ผมถอนหายใจอีกครั้ง ไม่รู้ว่ารอบที่เท่าไหร่ของวันแล้วนะ “แต่หนักใจจริง ๆ เมื่อก่อนเตไม่ชอบที่ณินเป็นแบบนี้ เตมองว่าทำไมเรื่องแค่นี้ต้องทะเลาะกัน แต่พอเตเจอความรู้สึกแบบณินกลายเป็นว่าเตอยากให้ณินเข้าใจเตมากกว่านี้”“เห็นไหมล่ะ แม่บอกแล้วว่าคนเรามีมุมเห็นแก่ตัวเข้าข้างตัวเองทั้งนั้น” ผมขยับมาลูบหลังผมหน่อย ๆ “ตอนนี้สิ่งที่เตควรทำคือกลับไปพูดคุยกับณินนะลูก ตอนนี้ณินกลับมาอยู่ตรงหน้าเตแล้ว เตควรรู้ได้แล้วว่าควรเผชิญหน้า ไม่ให้หนีแบบเมื่อก่อน”“เตควรกลับไปคุยกับณิน” ผมว่าแล้วก็ลุกขึ้น“จ้ะ ไปเถอะหนูณินคงรอเตอยู่นะ” หลังจากพูดคุยกับแม่ถึงตรงนี้ผมก็ตัดสินใจกลับบ้านใช้เวลาจากบ้านแม่มาบ้านผมไม่ถึงสิ

You love me, but I hate You – II1/4Leonardo Este Talk“นี่ ของที่เธอให้พี่หาให้” ผมวางของลงให้ญาณิน เธอปรายตาจากแท็บเล็ตขึ้นมาก่อนจะหยิบของในกล่องออกไปดู “หายากมากนะ”“ขอบคุณค่า” เธอทำท่ากราบใส่ผมและผมก็เคาะหน้าผากเธอไปที“ใช้ระวัง ๆ ด้วย” ผมเตือนเธออย่างเห็นห่วง แต่ญาณินก็ไม่ได้ตอบรับหรอกปฏิเสธอะไรของสิ่งนี้ญาณินให้ผมหาให้โดยผมส่งลูกน้องเข้าไปหาในตลาดมืดเพื่อหามาให้เธอ ผมบอกแล้วว่าผมซัพพอร์ตญาณินทุกเรื่องที่เธออยากทำแม้ผมจะรู้ว่าญาณินเป็นคนฉลาดและรอบคอบแค่ไหน แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังห่วงเธอมากอยู่ดี“คิดถึงผัวหรือไงพอหัวไปก็ทำหน้าเศร้าหน้าซึม” ผมแหย่ทำให้ญาณินแทบจะขว้างปาทุกอย่างในมือใส่ผม เด็กคนนี้เอาแต่ใจที่หนึ่งที่ผมแหย่ก็เพราะตอนผมมาสามีเธอก็พึ่งขับรถสวนออกไปน่ะ“พูดมาก” น้องสาวทำหน้าง้ำหน้างอใส่ผม ก่อนจะหันไปมองของในมือเธอ“เห็นช่วงนี้ก็รักกันดีกับสามี พี่นึกว่าเธอจะล้มเลิกความตั้งใจแล้วซะอีกนะเนี้ย” ผมว่าติดตลกส่วนน้องสาวคนสวยก็วางของลงแล้วเบ้ปากเบา ๆ“การรีบร้อนมันจะทำให้เราพลาด” น้ำเสียงเนิบนาบของเธอส่งมา “ตอนนี้สามีหนูกำลังมีความสุขมากเลยล่ะ ณินอยากให้เขามีความสุขกว่านี้

You love me, but I hate You – II3/4“เอาน่าปู่ เดี๋ยวผมจัดการให้เองนะ” พี่วินเข้ามาห้ามปรามอีกแรง เขาคงเห็นว่าที่นี่เป็นโรงพยาบาลเลยไม่ได้อยากให้พวกเรามาทะเลาะกันตอนนี้“พ่อแกมันใช้ได้ที่ไหนกัน” ปู่ส่ายหัว “พ่อบอกแล้วนะนนท์ว่าไม่ให้แกทะนงตัวเองมากไป”“พอเถอะน่า” ย่าปรามอีกคน จนพ่อเลือกที่จะเดินออกไปข้างนอก โดยที่มีเตเดินตามไปติด ๆ “หนูไม่เจ็บตรงไหนแล้วใช่ไหม ถ้าเป็นอะไรรีบบอกหมอเลยนะ”“หมอให้ยาแก้ปวดแล้วค่ะ” ฉันบอก“แล้วทำไมถึงไปอยู่ที่นั่นได้” พี่พาลินถามต่อ“ณินแค่อยากรู้ว่าโครงการมันไปถึงไหน แล้วถ้าถอนนักลงทุนออกมันจะสามารถไปต่อได้หรือเปล่าเลยเข้าไปดูค่ะ” ฉันบอกในขณะที่ย่าก็กำลังลูบผมฉันด้วยความเป็นห่วง “แต่ก็ไม่คิดว่าพวกนั้นจะเล่นไม่ซื่อ พวกมันคงโกรธที่ณินพยายามกำจัดพวกนั้นออกไป”“ใจกล้าไม่มีใครเกินเลย ถ้าพวกมันทำร้ายเราแรงกว่านี้จะทำยังไง” พี่วินดุฉันแต่ก็รู้ว่าดุด้วยความห่วง “ณินรู้ไหมว่าตัวเองเป็นหัวใจของบ้านนะ ถ้าเป็นอะไรไปพี่กับพาจะเสียใจแค่ไหนรู้ไหม แล้วปู่กับย่ายังไง”“ก็พ่อไม่เชื่อณินนี่นา ณินอยากปกป้องบริษัทถึงพยายามทำทุกทาง” ฉันทำปากพองลมก่อนจะก้มหน้าลง “แต่ณินก็มีคนช่ว