All Chapters of นายมาเฟียตัวร้ายกับยัยเด็กดื้อNC20++: Chapter 61 - Chapter 70

“อยากหน่อยนะ เพราะพี่อยากเป็นผัว จะเย็xจนกว่าเราจะยอมเรียกพี่ว่าผัวก็แล้วกัน”ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! เอาสอบยังกดกระแทกเข้าใส่ถี่รัว ตามสไตล์คนเอวดุแบบเขา แต่วันนี้ดุเดือดยิ่งกว่าทุกครั้ง จนนามิต้องร้องห้าม “พี่ออโต้แรงไปแล้วนะ”“เรียกว่าผัวก่อนจะเบาให้”“หนูจุก พี่เข้ามาลึกเกินไป”“เรียกสิ”“ไม่”“งั้นก็ทนไป”ปึก! ปึก!“อึก! ไม่ไหว เบาหน่อย”“พูดสิ ผัวขาเบาให้เมียหน่อย”“ไม่”“งั้นก็เลิกงอแง”นามิดันตัวขึ้นมาอ้าปากงับกัดเข้าที่แขนเขา จนจมเขี้ยวเลือดออกซิบๆ “โอ๊ย! อ๊าก เจ็บ” ออโต้เงยหน้าคำรามลั่น มองสบตาคนที่ยิ้มระรื่นเมื่อได้เอาคืนเขา “จะกัดจู๋ด้วยถ้ายังไม่หยุด”“พี่ต้องกลัวไหม เราเสียดายไม่กล้ากัดหรอก หายากนะใหญ่ยาว ซอยไม่ยั้งแบบพี่”“หนูหาใหม่ได้พี่ไม่ต้องเป็นห่วง”“กล้ามากนะพูดแบบนี้ทั้งที่KUYพี่คารูเราอยู่ พรุ่งนี้อยากเดินขาถ่างกลับบ้านใช่ไหม แล้วอย่ามาขอให้เบาอีกนะนามิ”นามิมองสบตาเขาแล้วแทบอยากจะกัดลิ้นตัวเอง ไม่น่าไปปากดีแบบนั้นกับเขาเลย สีหน้าเขาดูโกรธมาก ฉันตายแน่คืนนี้ คนตัวโตยกขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่า แล้วตอกอัดลำกายเข้าใส่แบบไม่ยั้ง สลับกับควงบดเอวเข้าใส่แรงๆ ตามอารม

นามิไม่รอช้ากำแท่งร้อนรูดขึ้นลงเล่นให้เขา ตวัดลิ้นเลียตรงปลายหัวหยัก สลับกับเงยหน้าซี้ดปากครางเสียวไปด้วยเพราะเธอถูกลิ้นร้อนเล่นงานอย่างหนัก แบบไม่พักเลย เหมือนจะเสร็จอีกรอบซะแล้ว “สะ เสียวจัง”คนตัวเล็กอ้าปากครอบลงปลายหัวเห็ดสีแดงก่ำ ดูดดึงแท่งร้อนแรงๆ สลับกับลากลิ้นเลียท่อนลำที่ห้อมล้อมเต็มไปด้วยเส้นเอ็น ทำแบบนั้นซ้ำๆ จนทั้งลำเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย “พี่ออโต้ พะ พอแล้ว” คนตัวเล็กขยับหนีเมื่อรู้สึกว่าตัวเองจะไม่ไหวแล้ว เหมือนจะแตกคาปากเขาอีกรอบ ก็เลยขยับมาคร่อมทับบนแท่งร้อน มือเล็กจับลำกายของเขากดจ่อไปที่ปากทางรักของตัวเอง แล้วค่อยๆ นั่งทับลงมาให้ร่องรักของตัวเองค่อยๆ กลืนกินตัวตน เขาจนมิดลำ “อ๊ากก แน่นเสียวKUY ขย่มเลยนามิพี่ไม่ไหว” ออโต้ออกคำสั่งทันทีเพราะร่องเธอรัดลำกายเขาแน่นเกินไปจนรู้สึกปวด นามิบดโยกเอวเบาๆ เพื่อให้ตัวเองคลายความจุกเสียด แล้วก็ค่อยๆ ร่อนเอวหวานบดสะโพกเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆออโต้มองคนสวยที่นั่งหันหลังโยกเอวพลิ้ว อย่างหลงใหล หยัดตัวขึ้นมาจูบแผ่นหลังนุ่ม “เด็กดื้อวันนี้ร้อนแรงจังเลยนะ” เขากระซิบที่ข้างหูเล็ก “ตอดKUYหน่อย ตอดแรงๆ”“อ๊ะ อ๊ะ สะ เสียวจัง”ตับ! ตับ!

“แกจะหยุดได้ยังเรนนี่ จะเลิกยุ่งกับคนของฉันได้รึยัง แก นึกว่าฉันไม่กล้าทำอะไรแกงั้นเหรอ จะบอกไว้ให้นะ ถ้าแกยังไม่หยุด ฉันจะเล่นงานแม่แกด้วย จะเอาเข้าคุกทั้งแม่ทั้งลูก”เรนนี่พยายามเอื้อมมือมาดึงผมของนามิ แต่โดนมือเล็กจับไว้ แล้วตบแรงๆ ไปที่หน้าสวยอีกหลายครั้งจนเลือดกบปาก “อีบ้านังบ้า นามิ แกเป็นบ้ารึไง ฉันเจ็บนะ”“เจ็บก็จำอย่ามาหาเรื่องคนอย่างฉันอีก พี่ออโต้นะของฉันถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่ามายุ่งกับผู้ชายของฉันอีกจำไว้”นามิลุกขึ้นแล้วถีบแรงๆ ไปที่สะโพกของเรนนี่อีกหนึ่งทีก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกมาจากห้อง “อีหน้าด้าน ตบเจ็บมือชะมัด” บ่นกับตัวเองแล้วขับรถออกมาจากโรงแรมครืดดด ครืดดด เสียงสายเข้าโทรศัพท์เธอ นามิรีบกดรับสายเพราะขึ้นโชว์ชื่อเดลล่า“ฮัลโหลเดลล่า”“นามิคืนนี้วันเกิดพี่แม็กซ์เวลนะ พี่เขาฝากเชิญแกด้วย เขาจะเลี้ยงที่ร้านพี่ออโต้ แกมาได้อยู่แล้วเนอะร้านแฟน”“ไม่รู้สิ วันนี้อารมณ์ไม่ค่อยดี”“เป็นอะไร ใครขัดใจเพื่อนฉันบอกมาเลยจะไปจัดการให้”“ไม่ต้องถึงมือแกหรอกเดล ฉันเพิ่งไปตบนังบ้านั้นมาเมื่อกี้”“เฮ้ย! นามิทำไมเดือดขนาดนั้น ยัยเรนนี่อะไรนั่นเหรอ”“อืม! จะใครละโจทย์ฉันมีอยู่

ออโต้แช่ค้างไว้ ดึงเกาะอกขอเธอลงไปกองที่เอวบาง ส่งมือหนาบีบคลึงเต้าอวบอย่างเมามัน เริ่มขยับแก่นกายใหญ่เข้าออกเนิบนาบ และเร่งจังหวะเร็วขึ้นแบบฉบับของเขา พับ! พับ! พับ! พับ!“พี่หนูเสียว”เขาตอกอัดลำกาย เข้าใส่อย่างดุเดือด จูบไซซ์แผ่นหลังนุ่มไปด้วยอย่างคนคลั่งรัก “ซี้ด! แน่นเสียวหัว นามิตอดหน่อย”คนตัวเล็กทำตามที่เขาสั่งทันที เพราะเธอก็เริ่มเสียวมากเหมือนกัน“อ๊ากก! เสียวเย็xโคตรมันเลยนามิ พี่ติดเรามากเลยนะรู้ตัวรึเปล่า มานี่เถอะมาเย็xตรงนี้ดีกว่าตื่นเต้นดี”ออโต้จับร่างเล็กให้ลุกขึ้นจากโต๊ะ แล้วจูงมือเล็กไปยืนตรงกระจก ที่มองเห็นด้านล่างภายในร้าน นามิส่งมือเล็กเกาะกระจกไว้ “พี่ออโต้จะมีใครเห็นรึเปล่าคะ”“ไม่มีใครเห็นหรอก กระจกสั่งทำพิเศษ เย็xต่อเลยนะ อยากให้พี่แตกตรงไหน”“แตกใส่ปากหนูเลยค่ะ อยากกินน้ำพี่”“ได้สิ แอ่นก้นรับKUYหน่อย”ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อ๊ะ! อ๊ะ! เสียวจังเลยค่ะ พี่ออโต้หนูเสียว” “เสียวมามากเลยเหรอคะ ฮึ”“ค่ะ เสียวมากเลยพี่ทำเก่งจัง”“ให้แตกเลยไหมครับ หนูใกล้รึยัง”“ใกล้แล้วค่ะ พี่เร่งให้หน่อย”ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!ๆๆๆ“อร้ายย!” นามิร้องเสียงหลงร่างบางกระตุก จิกเล็บขูดก

“โอ๊ะ! โอ! ไหนถอดแว่นหน่อยสิ ให้คุณแม่ฉันดูชัดๆ หน่อยสิ ถ้าจะมาขอ ความยุติธรรม” นามิลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินมาเผชิญหน้ากับเรนนี่เรนนี่ถอดแว่นด้วยท่าทีที่โมโห และจ้องหน้านามิ ตาเขม็ง “คุณนานาควรจะจัดการลูกสาวตัวเองหน่อยนะคะ เที่ยวปล่อยให้ใช้ความรุนแรงกับคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง”“ก็หนูไปแจ้งความแล้วไม่ใช่เหรอ ความยุติธรรมอยู่ที่ตำรวจรึเปล่าจ้ะ ถ้านามิทำจริงหนูก็เอาหลักฐานไปให้ตำรวจสิ ถ้าไม่มีเขาเรียกปรักปรำนะจ๊ะ” คุณนานาตอบโต้ไปแบบนั้น และก็หันมามองนามิอย่างคาดโทษ “ก็เพราะความยิ่งใหญ่ของออโต้ไงคะ เรื่องถึงได้เป็นแบบนี้ คนผิดถึงได้ลอยนวล” เรนนี่พูดมองมาที่ออโต้ด้วยสายตาโกรธเคือง“อย่ามัวแต่โทษคนนั้นคนนี้เลยเรนนี่ ทุกอย่างต้นเหตุมันอยู่ที่เธอ เธอเป็นคนเริ่มเรื่องนี้เอง อย่าพูดเหมือนตัวเองเป็นคนดีแล้วสร้างเรื่องให้คนอื่นดูเป็นคนเลว ถ้าเธอยังกล้ามาถึงที่นี่แสดงว่าคงไม่อยากจบสินะ เตรียมตัวเตรียมใจไว้แล้วกัน เรื่องที่เธอทำไว้ ถ้าเวรกรรมมันมาช้านัก ฉันจะช่วยให้เธอได้เจอเร็วขึ้น“ ออโต้พูดสีหน้าเรียบนิ่งแววตาเยือกเย็นชวนขนลุกของเขา ทำให้เรนนี่รีบขอตัวกลับทันที และเดินออกจากร้านไป “นามิหนูไปทำอะไรเ