Alle Kapitel von Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Kapitel 111 – Kapitel 120

Matapos ang almusal, pinilit ako ni Raz na mag-ayos. Hindi ko alam kung ano ba talaga trip niya pero wala na akong nagawa kundi ang magsuot ng isang makapal na cashmere coat at bota. Paglabas namin ng suite, luminga-linga pa ako, umaasang makikita ko ang traydor na si Lando para masapak ko, pero Wala siya—mukhang busy nga ang lolo mo sa paglamon ng suhol na chocolates sa room niya. "Stop looking for him, Sam. He’s safe. And for today, you’re mine," seryosong sabi ni Raz habang hinahawakan ang kamay ko nang mahigpit. Bumaba ang tingin ko sa kamay naming magkasalikop na pero sa huli ay hinayaan ko na lang ito. Sumakay kami sa isang pribadong sasakyan at dinala niya ako sa gitna ng Lucerne. Ang malamig na hangin ay humahampas sa mukha ko, pero ang init ng kamay niyang hawak pa rin ang akin ay mas nangingibabaw. Para akong bumalik sa pagiging teenager, sa totoo lang. Masama na ’to. Kinikilig ako sa simpleng pagholding hands niya sa akin. Naglakad kami sa tanyag na Chapel Bridge.

"Manila? Someone from Manila is targeting my company?" bulong ko sa sarili habang ang kaninang kagaanan ng loob dahil sa negative na resulta ng test ay biglang napalitan ng panibagong kaba. "Sam? Hey, are you still there?" tawag ni Raz mula sa screen. Nakalimutan kong naka-video call pa pala kami. Mabilis kong itinago ang pregnancy test kit at ang note ni Lando sa ilalim ng sink bago hinarap ang camera. "Y-yeah, Raz. Sorry, may... may nakita lang akong ipis sa banyo. I-I just hate it." Kumunot ang noo niya, halatang hindi kumbinsido sa palusot ko pero hindi na siya nag-usisa. "You're pale, Sam. Matulog ka na. Don't let the office stress get to you. Remember, I'll be there tomorrow night. We'll face whatever it is together." "I know. Mag-ingat ka sa biyahe, okay?" "I will. Good night, Sam." "Good night…” Pagkababa ng tawag, parang nawalan ako ng lakas at napasandal sa pintuan ng banyo. Manila. Tuwing naririnig ko ang pangalan ng lugar na iyon, tila bumabalik ang lahat ng sugat

Mabilis kong pinatakbo ang sasakyan patungo sa private hangar. Ang utak ko ay parang sirang plaka na paulit-ulit na binabalikan ang mga insultong sinabi ni Georgina at ang dokumentong may signatory na A.G. Nang makarating ako sa private hangar, saktong bumababa rin si Raz mula sa jet. Kahit pagod sa biyahe, ang kislap sa mga mata niya nang makita ako ay hindi nagbago. Agad siyang lumapit at hinapit ako para sa isang mahigpit na yakap. "I missed you, baby. You don't know how much I wanted to skip that flight and just teleport here," pabulong niyang sabi bago ako hinalikan nang mabilis sa labi. "Raz... we need to talk," seryoso kong sabi, hindi nagawang suklian ang kaniyang ngiti. Kumunot ang noo niya, agad nahalata ang bigat ng aura ko. "Is this about the meeting? Lando told me it was rough." Pinapasok ko siya sa sasakyan at doon, sa gitna ng tahimik na parking lot, ay hindi ko na napigilan ang sarili ko. "Raz, do you know anything about A.G.? The Alcantara-Georgina joint venture

Napakapit ako nang mahigpit sa braso ni Raz, pakiramdam ko ay anumang oras ay bibigay ang mga tuhod ko. Ang kaninang ingay ng mga bulungan at click ng camera ay parang naging background noise na lang habang nakatitig ako sa likuran ng Mommy ni Raz. She stood there like an unbreakable fortress, shielding us from the predatory eyes of the elite. "Leave. Now," utos ni Scarlet sa mga pulis. "Kung may warrant kayo, dalhin niyo sa mga abogado ko. But you will not cause a scene in my presence. Go!" Bahagyang nag-alinlangan ang mga pulis, palipat-lipat ang tingin kay Georgina at sa kaniya, bago dahan-dahang umatras at lumabas ng venue. Napasinghap ang buong crowd. Si Georgina naman ay parang estatwang napako sa stage, ang kaniyang mukha ay unti-unting namumutla mula sa pagkapula nito kanina. "Tita... you don't understand," pilit na depensa ni Georgina. "That girl is a fugitive! Pinatay niya si Gino pati na si Ethan! I have the files, the police reports from five years ago—" "I said enough

Naramdaman ko ang pagtigil ng hininga ni Raz sa sinabi ko. Ang mga bisig niyang nakayakap sa akin ay lalong humigpit, na para bang natatakot siyang kapag lumuwag ang hawak niya ay maglalaho ulit ako na parang bula. "You don't know how long I've waited to hear those words, Sam," bulong niya sa buhok ko. "Memory or no memory, my soul has been searching for you." Dahan-dahan siyang kumalas sa yakap at tiningnan ako nang diretso sa mga mata. May pilyong ngiti na sumilip sa labi niya bago nagpatuloy sa pagsasalita. "At tungkol sa sinabi mong kahit ilang anak... I'll hold you to that. Sisiguraduhin kong hindi ka na magkakaroon ng oras para tumakbo palayo dahil masyado tayong magiging busy sa pagbuo ng sarili nating pamilya." Natawa ako nang mahina habang pinapahid ang huling butil ng luha sa pisngi ko. Sa lahat ng nangyaring trahedya sa nakaraan ko, si Raz lang talaga ang may kakayahang gawing magaan ang lahat. Nasa ganoong posisyon kami nang bumukas ang pinto at pumasok si Lando, bitbi