All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 151 - Chapter 160

Matapos ang gabing iyon, parang may kung anong bahagi ng pagkatao ko ang nagising. Hindi dahil sa natatakot ako kay Ate, kundi dahil siguro ay napagtanto ko na tama naman talaga lahat ng sinabi niya sa akin. Mabilis na lumipas ang mga buwan. Pumapasok na rin ako sa school na parang walang nangyari. Kung dati noong ’di ko pa siya nakikilala ay maayos na Ang pag-aaral ko, mas dinoble ko na ang focus ko doon ngayon. Aral, uwi, gawa ng plates, and then tulog lang ang halos naging routine ko. Hindi na rin ako muli pumunta sa kompanya niya. Ang email at number kong may koneksyon sa kaniya ay pinalitan ko na rin. Basta kusa na lang akong nag-move on. Pagsapit ng graduation ko sa Senior High ay tuwang sina Mama't Papa, lalo na si Ate. Halos mangiyak-iyak pa nga sila nang masungkit ko ang With Honors. Pero kahit na ganoon, parang may kulang pa rin sa akin. Ayaw ko man aminin sa sarili ko pero n'ung araw na iyon na umakyat na ako sa stage ay nagawa ko pang lumingalinga sa paligid, nagb

“Kami na lang kung ayaw mo, Chloe!" “Ano ba ’yan! Ayaw pa tumayo, e!" “Oo nga! Huwag mong paghintayin si Sir!" Napilitan akong tumayo at kunin kay Mia ang mikropono nang magsunod-sunod ang sigawan na naman ng mga estudyante. Kung bakit ba naman kasi! Mia! Patay ka talaga sa’kin mamaya! "Can you introduce us your name, Miss?” sabi nung staff na nag-abot ng mikropono kanina kay Mia. Tumikhim ako at saka tinutok sa harap ang paningin, pero nang makita kong titig na titig pa rin sa akin si Alistair ay kay Dean na lang ako tumingin na ngayon ay nasa tabi na niya ulit. "Um… Good day po sa inyong lahat, lalo na po sa guest speaker natin, Ar-architect A… Alistair Montecillo…" panimula ko sa medyo nauutal na boses. "I'm Chloe Montes… Regarding the integration of green spaces in high-density residential buildings, how do you… um… balance the structural load without compromising the developer's required floor area ratio?" Hindi ko alam kung bakit iyon ang napili kong itanong pero iy

"Aray! Chloe, ’wag naman ang buhok ko! Kaka-rebond ko lang,e" reklamo ni Mia habang pilit na kumakawala sa sabunot ko. Natawa na lang siya nang bitawan ko ito pagkatapos ko siyang muntik nang kalbuhin. “Bakit ba?" maang-maangan niya. “Eh sa gusto kong magpakakupido sa inyo, e! Atsaka aminin mo, kinilig ka n'ung magdikit mga braso niyo!" Aba’t— Muli ko na sana siya sasabunutan pero ang lokaloka ay mabilis na nilayo sa akin ang ulo. “Kiligin mo mukha mo!” inis kong bulyaw na tinawanan niya lang. Pumauna na akong maglakad patungo sa gate pero mabilis niya akong nasabayan. At hindi pa siya tapos, ha! "Akala ko dati, over ka lang sa pagdedescribe sa kaniya kung gaano siya kapogi. Infairness naman, worth it siyang luhuran!" “Anong luhuran? Bastos ka! Please lang, Mia, awat na. At huwag mo na siyang babanggitin sa akin. Moved on na ako. As in moved on na!" “Ay sus! Maniwala!" Nagawa pa akong sundutin ulit sa tagiliran. "Sabagay, gets ko rin ba’t ganyan ka na ka-bitter sa kani

Mabilis na lumipas ang mga sumunod na araw na puro revision ang inatupag ko. Tuwing hahawakan ko ang tracing paper ko, naaalala ko ang pagkakabilog ng pulang pluma ni Alistair sa design ko. Nakakainis isipin na kahit wala siya sa harap ko ay parang naririnig ko pa rin ang boses niya na nagbibigay ng feedback. Pagsapit ng Huwebes ng gabi, halos hindi na ako natulog. Siniguro ko na pulido ang bawat detalye ng firewall separation na ipinapabago niya. Ayaw ko nang makarinig ng kahit anong komento galing sa kaniya. Gusto ko, pagtingin niya, wala na siyang masasabi kundi 'Good job' o ’di kaya ay 'Approved'. Kaya naman kinabukasan ay inagahan ko ang gising ko kahit late na ako natulog. Sa sobrang aga ko ay naunahan ko pa ang alarm clock ko at hindi na rin ako nag-almusal. Pagpasok ko sa drafting room, sinalubong ako ni Mia na may bitbit na dalawang baso ng kape. "Oh, kape. Mukhang kailangan mo 'yan," abot niya sa akin. "Parang handang-handa ka na para sa Round 2 ng pagkikita niyo ni Archi

Pagbaba namin sa University ay dirediretso na akong naglakad palabas ng gate habang bitbit ang mabigat kong drawing tube at notebook. Sa inis ko’y hindi na ako nagpaalam kay Mia. Gusto ko na lang umuwi, humilata, at kalimutan na nangyari ang araw na ito. "Chloe! Huy, madaling madali?!" Hiningal na humabol sa akin si Mia. "Ano ba kasing nangyari at ganyan na lang ang jnis mo ngayon?” "Wala nga. Naiinis lang ako, iyon lang," maikli kong sagot at pumapara na ng jeep. "Sige na, Mia. Mauna na ako sa'yo. Sa ibang jeep ka na lang sumakay." "Ay, ganun?” “Oo, ganun. Bye!* "O-okay? Text ka na lang 'pag okay ka na, ha?" nag-aalalang sabi niya bago ako tuluyang sumakay. Sa loob ng jeep, isinandal ko na lang ang ulo ko sa bakal na barandilya.bPagdating ko sa bahay ay nakita kong nagdidilig ng mga halaman sa labas si Mama. "Oh, nandito ka na pala, anak. Kamusta ang site visit?" nakangiting tanong niya. "Ayos naman po, Ma. Napagod lang po sa pag-iikot," sabi ko sabay halik sa pisngi niya.