All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 351 - Chapter 360

Hindi agad ako nakapagsalita, dahilan ng paghawak nya ulit sa batok."Sabayan mo na lang ako magkape."Since when did he care about having company? Hindi naman kami gano'n ka-close para ayain akong sabayan siya."...Hindi ko kasi mauubos 'to," he said, gesturing to the ridiculous amount of bread. "Sayang kung itatapon lang pagkatapos."Mariin ko syang tinitigan. Ang mga kantyaw sa akin ng mga kasamahan ko nitong nakaraan ay parang bumulong sa tainga ko. Hindi kaya..."Sasabayan mo lang ako. Wala akong intensyon na kahit ano," mabilis nyang segunda. Siguro napansin ang pagdududa sa mukha ko.Sa huli ay napabuntong hininga ako. Wala pa naman alas syete. Hindi rin naman masama. Isa pa, hindi pa ako nakakapag-almusal.And honestly, a cup of coffee sounded really good right now."Sige," pagsuko ko.Tinulak ko ang upuan sa harap niya at naupo roon. Pero napatayo ulit ako nang mapagtantong kailangan kong kumuha ng sariling tasa. Sa halip na kumuha ng kape mula sa lumang coffee machine, kinuh

"Himala! Kompleto tayo ngayon," pag-iiba ko ng usapan.That, thankfully, distracted them. Napunta ang atensyon ng lahat kay Elise. Sya kasi ang laging wala rito. Paano, e, laging may date. Palagi rin bakante ang cashier."Basta, Elise, 'yung puso, ha?" si Mia, ang tagalinis ng lamesa't kagamitan dito. "Huwag mo sya gawing mundo. Balanse lang dapat."Umismid naman si Elise. "Ba't sa'kin napunta ang usapan?" napatingin sya sa akin. "Si Alina ang star ngayon, ah."Sabay-sabay silang apat na napalingon sa akin. Ngumisi si Linda at handa na sanang kumantyaw ulit kaso hindi natuloy dahil tumunog ang munting bell sa counter.Lumabas si Elise para bentahan ang customer. Pagkatapos nun, naging abala na kaming lahat dahil dinumog na ang shop ng mamimili.Ganito na ang nangyayari sa amin kapag ganitong oras. Walang upo-upo dahil sa dami ng customer. Saka lang uunti ang bumibili pagsapit ng alas nuwebe. Pero ganoon pa rin, abala kami sa paggawa ng bagong stock ng tinapay.For a while, the shop wa

Nilipat ko lahat ang pinamili sa binili kong malaking supot. Nang matapos ay buong lakas ko itong binuhat gamit ang isa kong kamay.Narinig ko ang pagsipol ng lalaki sa aking likuran pero hindi ko na iyon pinansin. I just smiled faintly and turned toward the door.It wasn't the first time someone underestimated me because of my frame. I might be on the thinner side, but I wasn't weak. I'd been running errands like this long enough to handle it.Dala ang mabigat na pinamili, tumigil ako sa paborito kong kainan. The smell of grilled meat and simmering stews filled the air as I approached. Nawala na sa tamang wisyo ang aking tyan. Gutom na talaga ako."Finally!" hingang malalim ko.Nilapag ko sa tabi ang dala at naupo sa laging pwesto, malapit sa labasan. A woman in her forties, wearing a floral apron and a friendly smile, stepped out from behind the counter. Si Nanay Sita, ang may-ari nito."Alina!" nakangiti nyang lapit sa akin. "Kare-kare na naman ba?"Ngumiti ako at nag-thumbs up. "I

And then, just when I thought it couldn't get worse, she did something that made my stomach drop. Nilingon nya ang nananahimik sa tabi, na si Primo, saka ito tinawag."Primo!" Her voice rang out, making my breath hitch.I whipped my head toward him. Tumayo sya at tahimik na lumapit sa amin. Saglit pa nya akong nilingon bago tumayo sa gilid ko."Ano sa tingin mo, mananalo ba manok natin?" agad na tanong ni Ma'am Tessa sa kanya.Napapikit ako sa kahihiyan, parang ayaw marinig ang magiging sagot nya. Una sa lahat, ano naman ang kinalaman nya dito? Pangalawa, bakit kailangan hingin pa ang opiniyon nya tungkol dito?"Ito ang ibig-sabihin ni Ma'am," excited na pinakita ni Linda sa kanya ang flyer nang mapansing naguguluhan ang lalaki sa tanong.Never ako nahiya sa kanya, sa totoo lang. Ngayon lang talaga. I wanted to disappear right then and there. Kasi naman, why involve him?!Mula sa flyer, lumipat ang tingin nya sa akin. Tumayo sya ng mabuti at binulsa ang magkabilang kamay. Napalunok ak

Isang linggo na rin ang nakalipas nang yayain nila ako sumali sa pageant. Sa loob ng isang linggo ng iyon, tuluyan ko ng nakapalagayan ng loob itong si Primo.At sa loob din ng isang linggong iyon, napatunayan ko na may katotohanan ang mga kantyaw sa akin ng mga kasamahan ko patungkol sa pagkagusto nya sa akin.Halos ginawa na nyang tirahan ang bakeshop. Ang dating tatlong beses sa isang linggo na pagpunta-punta nya para magkape, ngayon ay araw-araw na. Sa amin na sya nag-aalmusal, mananghalian, at kung minsa'y doon na rin inaabot ng gabi kapag nag-o-overtime ako.He never came empty-handed. Lagi siyang may dalang pagkain na pinagsasaluhan naming lahat. Minsan ay nakikisabay pa sa amin si Ma'am Tessa sa pagkain.Hindi siya umaalis hangga't nandoon pa ako. At kapag pauwi na ako, kahit malapit lang ang apartment ko, hinahatid pa rin niya ako gamit ang kanyang kotse.Hindi ako mangmang para hindi mapansin ang mga galawan niya. Hindi man niya direktang sinasabi, ramdam ko na may gusto tal