บททั้งหมดของ หว่านรักเสน่ห์ร้ายเจ้านายเย็นชา: บทที่ 21 - บทที่ 30

จู่ ๆ นุนีติ์ก็ยิ้มยั่วยวนดึงใบหน้าหล่อเหลาของปรมัตถ์เข้ามาประทับจูบบดเบียดอย่างลืมตัวปรมัตถ์ก็ไม่รั้งรอบดคลึงริมฝีปากอิ่มอย่างหื่นกระหายตามแรงปรารถนาที่เธอคอยจะยั่วเย้าเขาให้ติดกับ น่าแปลกที่เสียงหวานยามเอื้อนเอ่ยกลับปลุกความเป็นชายชาตรีของเขาให้ตื่นตัว ความพลุ่งพล่านภายในกายแกร่งยิ่งโหมกระพือมากข

เมื่อนุนีติ์กลับมาถึงบ้านก็รีบอาบน้ำทันที มือเรียวสวยฟอกครีมอาบน้ำไปตามร่างกายลูบไล้อย่างช้า ๆ แอบเผลอไผลนึกถึงสัมผัสที่เร่าร้อนของชายแปลกหน้าคนนั้นถึงจะรางเลือนแต่ก็ทำให้ปั่นป่วนในห้วงคำนึง สัมพันธ์สวาทที่เกิดขึ้นกึ่งเต็มใจ ใบหน้าหล่อเหลานั่นมีแรงดึงดูดให้เธอตกหลุมพรางเผลอไผลเลยเถิดจุมพิตที่ดูดดื่

ปรมัตถ์สบถออกมาพลางส่ายหัวไปมาก่อนหยิบนาฬิกาข้อมือเรือนสวยหน้าปัดบอกเวลาเก้าโมงครึ่งไม่คิดว่าจะสายมากขนาดนี้ สายตาเหลือบไปเห็นเช็คเงินสดจำนวนห้าแสนบาทที่วางนิ่งสนิทอยู่ใกล้กัน แอบสงสัยว่ายายเด็กเอ็นฯ นั่นลืมหยิบไป หรือตั้งใจไม่หยิบสุดท้ายจะยังไงเสีย ยายเด็กนั่นก็โง่มากไม่ว่ากรณีไหนทั้งนั้น ไม่ได้ทำ

หนึ่งปีต่อมา…หลังจากนุนีติ์เรียนจบปริญญาตรีในสาขาบริหารภาควิชาภาษาอังกฤษ เธอเลือกเรียนด้านนี้เพราะสนใจคิดว่าสามารถเอามาต่อยอดได้ ตอนนี้ก็สมัครงานไว้หลายที่แต่ยังไร้วี่แววว่าบริษัทไหนจะตอบรับสักแห่ง ช่วงนี้จึงทำงานที่ศูนย์ฯ ไปก่อน ช่วงเย็นก็ทำงานไนต์คลับพี่แขตามปกติ“หางานยังไม่ได้เหรอเพื่อน” ระหว่า

หญิงสาวเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องห้องหนึ่ง ก่อนจะเคาะประตูสองสามครั้ง คนด้านในอนุญาตให้เข้ามาได้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปด้านในห้อง ดวงตากลมโตกวาดสายตาไปรอบห้อง ยอมรับเรื่องรสนิยมการตกแต่งที่เรียบง่าย มีตู้เอกสารเพียงหนึ่งตู้และโซฟารับแขกอยู่กลางห้อง ด้านหลังเป็นกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นวิวของกรุงเทพมหานคร