บททั้งหมดของ หว่านรักเสน่ห์ร้ายเจ้านายเย็นชา: บทที่ 11 - บทที่ 20

เวลาประมาณหนึ่งทุ่ม @ บ้านพักสุดหรูใจกลางกรุงเทพมหานครเมื่อมาถึงงานนุนีติ์รู้สึกประหม่าไม่มั่นใจตัวเอง คอยแต่จะดึงกระโปรงลงตลอดเวลาเมื่อมีโอกาส ท่าทางการเดินก็เก้ ๆ กัง ๆ ทุลักทุเลเพราะสวมรองเท้าส้นสูงสามนิ้ว น้ำหวานหนึ่งในเด็กเอ็นฯ ต้องคอยเดินอยู่ใกล้ ๆ ไม่ห่าง คอยให้กำลังใจแนะนำงานให้นุนีติ์ฟังคร

“มาสายควรปรับเป็นตัวเงิน ไอ้เราก็อุตส่าห์จัดงานวันเกิดให้ดันมาเสียดึกดื่น” ภูดิทภัทรเอ่ยแซวพลางชูแก้วบรรจุน้ำสีอำพันต้อนรับเจ้าของวันเกิด ใบหน้าที่ซ่อนความรู้สึกไว้ภายใต้เงามืดสลัวของแสงวอร์มไลต์ยากจะคาดเดาได้ ดวงตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนากวาดสายตาอย่างเร็วมองดูผู้คนในงาน ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความเบื่อห

“ดื่มหน่อยสิครับคนสวย ไหนดูสิเป็นไข้ตัวร้อนเหรอ” ฝ่ามือหนาหยาบกร้านในความรู้สึกของเธอแตะลงบนหน้าผาก นุนีติ์ตกใจพยายามเอียงหน้าหนีแต่ก็ไม่พ้นมือเขาอยู่ดีจึงได้แต่นั่งตัวแข็งเกร็งทำอะไรไม่ถูกอยากจะวาร์ปหายไปเสียจากตรงนี้เหลือเกิน“พี่ชื่อคเชนทร์นะ พี่ให้หนึ่งพันถ้าน้องดื่ม” คเชนทร์เอ่ยอย่างคนเจ้าเล่ห์

“ดื่มสิน้องคนสวย เงินตั้งสองหมื่น เอาอย่างนี้พี่ให้สิบแก้วห้าหมื่น” คเชนทร์ที่ปักหลักอยู่ข้างเธอเอ่ยขึ้นอีกครั้ง นุนีติ์เกิดอาการลังเลเสียดายเงินตั้งเป็นหมื่น วันเดียวคงหาได้ไม่มากเท่านี้ อีกใจก็หวั่นเกรงว่าคงไม่ถึงสิบแก้วคงเมาคอพับเป็นแน่ สิ่งที่เป็นกังวลอีกอย่างคืออันตรายที่อาจเกิดขึ้นระหว่างมึนเม

“ดื่มสินุนีติ์เงินตั้งห้าแสนนะ” น้ำหวานเขย่าแขนหญิงสาว จำนวนเงินที่เพิ่มขึ้นทำให้นุนีติ์ตาลุกวาว ชาตินี้คงหาไม่ได้มากขนาดนี้ถ้าเขาจ่ายจริง เงินจำนวนนี้คงแค่เศษเงินของพวกลูกคนมีเงิน เสียงเชียร์ดังกระหึ่มขึ้นมาอีกรอบอย่างยั่วยุท้าทายท้ายที่สุดนุนีติ์เป็นฝ่ายแพ้ใจตัวเองเกิดความละโมบเลยไม่สนใจว่าตัวเอง