All Chapters of ตีตราจอง น้องบุญธรรม: Chapter 21 - Chapter 30

อยากแต่งงานหลายวันต่อมาตั้งแต่วันนั้น เธอกับปกรณ์กิตติ์ก็มีสถานะเป็นพี่น้องบุญธรรมกันไปโดยปริยายตามความต้องการของศิรดา แต่เขากลับหลบไปพักที่กระท่อมกลางสวนตามเคยหากว่ามีเรื่องที่ไม่สบายใจ แถมครั้งนี้เขายังสั่งห้ามไม่ให้เธอไปตามเขาเหมือนทุกครั้งเขาเก็บตัวเงียบอยู่หลายวันไม่ยอมออกมาพบใคร แม้กระทั่งเพื่อนแฝดทั้งสองคนที่ขยันแวะมาเกือบทุกวันเขาก็ไม่ยอมมาพบหรือถามไถ่กันเลยส่วนอัคนีแฝดผู้น้องของอคิราห์นั้นจะมาหาศิรดาที่นี่ทุกวัน เพราะชายหนุ่มมาขอสานสัมพันธ์กับศิรดา และวันนี้ก็เช่นกัน“สวัสดีครับอาทัศน์ ไอ้กิตติ์มันยังไม่กลับเข้าบ้านอีกเหรอครับ” อัคนีถามขึ้นทันที ที่เข้ามานั่งอยู่ที่ห้องโถงแต่ยังคงไร้วี่แววของเพื่อน มีแค่สุทัศน์กับศิรดาเท่านั้นที่อยู่นั่งรออยู่“ช่างเขาเถอะจ้ะ พี่ไฟอย่าไปถามหาเขาเลย” ศิรดาพูดอย่างไม่แคร์อะไรเมื่อนึกถึงใบหน้าบึงตึงของปกรณ์กิตติ์ และปกรณ์กิตติ์เองก็ไม่เคยสนใจคำพูดของใครอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นก็คงไม่หายเงียบไปแบบนี้หรอก“นินทาอะไรพี่ชายคนนี้อยู่เหรอ พี่ได้ยินนะ” ปกรณ์กิตติ์ที่เดินเข้ามาทันได้ยินในสิ่งที่ศิรดาพูดนั้น เขากับพูดสวนขึ้นมาทันควัน ตั้งแต่วันนั้นเขากับ

ให้โอกาสตอบอีกทีตกเย็นสวนปกรณ์กิตติ์“อุ้ย...พี่กิตติ์ เล่นอะไรฉันตกใจน่ะ!” ศิรดาร้องอุทานออกมาเพราะตกใจ ขณะที่กำลังวุ่นอยู่กับการปรุงอาหารอยู่ในครัว แต่จู่ ๆ ปกรณ์กิตติ์ก็จู่โจมเข้ามาสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง“พูดใหม่สิ” เสียงทุ้มเอ่ยบอก เมื่อคำเรียกแทนตัวเองของเธอที่เอ่ยออกมาเมื่อสักครู่นั้น ช่างฟังไม่เข้าหูเขาเอาเสียเลย“พี่เป็นใครกัน ถึงกล้ามาออกคำสั่ง” ศิรดาหันขวับไปมองหน้าเขา แล้วเอ่ยออกมาทันที“อยากให้พูดไหม ว่าฉันเป็นใคร เป็นอะไรกันกับเธอแป้ง” ปกรณ์กิตติ์ตอบกลับด้วยวาจาที่ฟังดูเหมือนกำลังท้าทายเธอ“พะ พี่กิตติ์” เธอรู้ดีว่าเขานั้นไม่ได้แค่ขู่เธอ แต่คนแบบเขาทำจริงอย่างแน่นอน เธอจึงได้แต่เอ่ยร้องเรียกชื่อเขาเบาลงเพื่อขอความเห็นใจ“อะไร” เขาเลิกคิ้วมองเธออย่างกวน ด้วยสายตาที่มีเลศนัย“แล้ว พี่จะมากอดแป้งทำไม” เธอถามเขาเสียงอ่อนลงเมื่อเห็นว่าเขายังคงไม่ยอมปล่อยเธอ เพราะหากว่าเธอเสียงดังใส่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา เพราะเขาคงไม่ยอมปล่อยเธออยู่ดี“พี่ชายจะกอดน้องสาวบ้างไม่ได้เลยเหรอ”ศิรดาก้มหน้างุดทันทีที่ได้ยินเขาเอ่ยคำนี้ เธอเป็นคนยื่นสถานะให้เขาเองแท้ ๆ แต่ทำไมพอได้ยินเขาเอ่ยคำนี้ทีไร

ยกเลิกงานหมั้นเถอะ“นายคิดว่าฉันยังคงชอบคนแบบนั้นอยู่เหรอไอ้กันต์”“ไม่รู้สิครับ” กันตธีร์เอาแต่เงียบ ไม่ออกความเห็นอะไร“เมื่อก่อนมันอาจจะใช่นะ แต่ตอนนี้แม้แต่ความเพื่อนยังยากเลย” ปกรณ์กิตติ์เล่าเรื่องราวของเขาให้กับลูกน้องคนสนิทฟัง“คงจะถูกแฟนเก่าทำให้เจ็บมามากสินะครับถึงแค้นแบบนี้ แต่เหมือนว่าเขาจะตามตื้อนายอยู่นะครับ ถ้านายยังมีใจให้ทำไมไม่ลองให้โอกาสเขาดูอีกทีล่ะครับ” กันตธีร์จึงลองออกความเห็นบ้าง“ไม่ล่ะ หนังสือเล่มเดิมอ่านกี่รอบมันก็ยังจบแบบเดิมอยู่ดี” ปกรณ์กิตติ์บอกไปตามความรู้สึกตามความคิดของเขา เพราะเรื่องราวแสนเจ็บปวดในอดีตที่ผ่านมานั้นเขาจะไม่มีวันเดินทางเส้นเก่าเด็ดขาด“ผมว่าตอนนี้้นายน่าจะมีคนที่ชอบแล้วต่างหาก” กันตธีร์พูดออกไปตามที่ตนเข้าใจ เพราะสายตาของเจ้านายรู้สึกว่าจะเปล่งประกายราวกับว่ามีคนพิเศษอยู่ในใจเสียแล้ว แต่จะเป็นคนที่เขาคิดไว้นั้นคงต้องรอลุ้นกันไปอีกสักระยะ เพราะตอนนี้เหมือนกับว่าเจ้านายตนจะกำลังสับสนอยู่“ชอบเหรอ? นายหมายถึงใครกันแน่ไอ้กันต์?” ปกรณ์กิตติ์ได้แต่ทบทวนคำพูดของกันตธีร์“นายคิดเอาเองสิครับว่าผมหมายถึงใคร ตอนนี้อาการนายมันฟ้องมากเลยครับ”“ยังไง?

หลอกล่อออกมาหลายวันต่อมางานหมั้นระหว่างศิรดากับอัคนีจะถูกจัดขึ้นในตอนเช้าของวันรุ่งขึ้นนี้แล้ว และวันนี้นั้นทุกคนต่างก็ช่วยกันจัดเตรียมสถานที่กันอย่างวุ่นวายกันเลยทีเดียว เพราะว่าเป็นงานจัดงานขึ้นแบบกระทันหัน“พี่กิตติ์” ศิรดาร้องเสียงหลงออกมาขณะที่เธอกำลังเดินเข้ามาภายในบ้าน และจู่ ๆ ก็ถูกปกรณ์กิตติ์ดึงพาเดินออกมาจากทางหลังบ้าน“ไปกับฉัน” ปกรณ์กิตติ์พูดแล้ว ก็สาวเท้ากำลังจะเดินไปโดยที่มืออีกข้างก็กำข้อมือของศิรดาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย“ไปไหน?” เธอได้แต่ร้องถาม เพราะไม่รู้ว่าเขาจะพาเธอไปไหน ทั้งที่ตอนนี้ที่นี่ทุกคนกำลังยุ่ง และวุ่นวายอยู่กับการเตรียมงานกันอยู่“ไม่พาเธอไปฆ่าทิ้งหรอกน่า”นอกจากจะไม่ได้คำตอบจากปกรณ์กิตติ์แล้ว ยังได้คำพูดและวาจาที่ชวนกวนประสาทให้เธอโมโหอีก ศิรดาจึงได้มีท่าทีปฏิเสธ“ไม่”“อย่าดื้อ” เสียงเข้มกดต่ำพร้อมกับสายตาที่มองเธออย่างเอาเรื่อง“พี่ก็บอกแป้งมาก่อนสิ ว่าพี่จะพาแป้งไปไหน” เธอจึงเอ่ยเสียงอ่อนลง เมื่อเจอสายตาที่เขามองเธอแบบนั้น และอีกอย่างเธอกลัวว่าใครจะมาเห็นด้วย“มีอะไรอยากจะให้ แล้วมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยนิดหน่อย” เขาเอ่ยบอกถึงจุดประสงค์ที่จะพาเธอออกไปข้า

สัมผัสรักNC“พาแป้งเข้ามาที่นี่แล้ว พี่จะไม่...” พูดแล้วศิรดาก็เป็นฝ่ายผลักเขาให้นอนลง แล้วเธอก็ตามขึ้นไปทาบทับทันทีการกระทำของศิรดาในตอนนี้ ทำเอาปกรณ์กิตติ์ยกยิ้มขึ้นมาอย่างชอบใจ เมื่อถูกเธอขึ้นจู่โจมแบบนี้ จึงยกมือขึ้นโอบเธอทันที ก่อนที่จะเอ่ยแซวเธอออกไป“อยากหรือ? แป้งยั่วพี่ก่อนนะ” เสียงนุ่มเอ่ยบอก พร้อมกับมืออีกข้างยกขึ้นมาปัดปอยผมที่ตกลงมาปิดหน้าออกให้เธอและลูบศีรษะเบา ๆ อย่างอ่อนโยน“แล้วพี่ชอบหรือเปล่า” เธอเอ่ยถามอย่างท้าทายพร้อมกับสายตาที่มองเขาอย่างยั่วยวน“ยั่วอีกสิที่่รัก เราจะได้มาพิสูจน์ความทนทานของเตียงที่นี่ ว่าดีเหมือนที่เตียงห้องแป้งไหม” เขาเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เอ่ยแซวเธอกลับไปเช่นกัน“เจ้าเล่ห์”“แต่แปลกเนอะ เราเอากันทุกคืนแต่ทำไมพ่อถึงไม่รู้เรื่องของเราเลย ทั้ง ๆ ที่พี่ก็กระแทกแรงสะขนาดนั้น” เขาพูดออกมาด้วยใบหน้าและท่าทีที่มีความสุข ราวกับว่าเป็นเรื่องตลกเสียอย่าง“พี่กิตติ์”ศิรดาจึงได้แต่เอ็ดเขา ที่เขาพูดจาทะลึ่งออกมาต่อหน้าเธอแบบไม่รู้สึกกระดากปากตัวเองเลยสักนิด เหมือนกับว่าเป็นคำพูดที่พูดประจำในชีวิตประจำวันอย่างนั่นแหละ“พี่พูดจริง ๆ นะ พี่อยากให้พ่อจับเรื่องข