All Chapters of ตีตราจอง น้องบุญธรรม: Chapter 31 - Chapter 35

พี่โคตรดีใจเลยรุ่งเช้าเสียงดังรบกวนออกมาจากห้องน้ำ ทำให้ปกรณ์กิตติ์ต้องลืมตื่นขึ้นมา แล้วรีบลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที เพราะบนที่นอนนั้นข้างกายไร้เงาของศิรดาที่เขากอดมาตลอดคืน“แป้ง”“พี่กิตติ์” เสียงอ่อนล้าเอ่ยเรียกเขาตอบ พร้อมกับใบหน้าอิดโรยซีดเผือกไร้ชีวิตชีวา มองเขาด้วยสายตาปรือปรอยไร้เรี่ยวแรงยืนเกาะขอบอ่างล้างหน้าอยู่ปกรณ์กิตติ์เมื่อเห็นสภาพไม่สู้ดีของศิรดา จึงรีบเข้าไปช่วยพยุงเธอไว้ พาเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วคอยถามไถ่เธอด้วยความเป็นห่วง“เป็นอะไรไป เดินไหวไหม” เดินไปได้เพียงแค่สองสามก้าว เขาก็เอ่ยถามขึ้นอีก และนึกโทษตัวเองขึ้นมาทันที ที่เมื่อคืนเขาเอาแต่ใจตัวเอง กว่าจะยอมปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเวลาก็ล่วงเลยเข้ามาสู่วันใหม่แล้ว“ไหว แป้งแค่มึนหัวนิดหน่อยเหมือนบ้านกำลังหมุนเลยพี่กิตติ์” เธอหันมาตอบเขาเสียงแผ่วเบา และพยายามประคองตัวเองเดินไปที่เตียงต่อ“เดินไหวหรือเปล่า พี่ช่วยนะเดี๋ยวจะล้มเอา” ปกรณ์กิตติ์คอยช่วยประคองและพาเธอเดินช้า ๆ ไปนั่งที่เตียงก๊อก ก๊อก ก๊อกเป็นเสียงของคนมาเคาะประตูหน้าห้องที่ด้านนอก ทั้งคู่มองสบตากันอย่างงุนงง ก่อนที่ปกรณ์กิตติ์จะนึกขึ้นได้ว่าน่าจะเ

ผมทำแป้งท้อง“แล้วแกจะเอายังไงกับเรื่องนี้ไอ้กิตติ์” สุทัศน์ถามลูกชายขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อทุกอย่างยังไม่กระจ่างชัดเจน“ผมยังยืนยันคำเดิมครับพ่อ ว่าผมจะอยู่กับแป้ง และจะไม่ยกเมียตัวเองให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น” เขายังยืนกรานคำเดิม“คำก็เมียสองคำก็เมีย มีอะไรมายืนยันหรือพิสูจน์ไหม ว่าน้องแป้งเป็นเมียมึง” อคิราห์พูดแทรกขึ้นมาอีกครั้ง เพราะนึกหมั่นไส้เพื่อนขึ้นมามืออีกข้างของปกรณ์กิตติ์ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง แล้วหยิบอะไรบางอย่างที่เขาเก็บเอาไว้ออกมา ก่อนที่จะส่งให้ผู้เป็นพ่อดูเต็มตา“นี่ไงครับ ถ้าพ่อและทุกคนไม่เชื่อที่ผมพูด...”“สีแดงสองขีด” สุทัศน์พูดออกมาตามสิ่งที่เห็นอยู่ในมือ“นายติดโควิดเหรอครับ” กันตธีร์ที่เดินเข้ามาทันได้ยินและเห็นเหตุการณ์พอดีจึงพูดขึ้นมาบ้าง เพื่อทำลายสถานการณ์น่าอึดอัดนี้“มึงออกไปเลยนะไอ้กันต์ ก่อนที่กูจะยิงมึงไส้แตก” ปกรณ์กิตติ์หันไปตวาดใส่ลูกน้องคนสนิทอย่างเหลืออดที่เล่นมุขไม่รู้จักเวลา“ของใครกันแน่?” สุทัศน์ถามลูกชายออกไปอย่างใจเย็น เพราะต้องการความชัดเจนและอยากได้ยินความจริงจากปากของลูกชายมากกว่า“ของแป้งครับ ผมทำแป้งท้อง” ปกรณ์กิตติ์ตอบผู้เป็นพ่ออ

บทส่งท้าย(จบ)อะแฮ่ม!!!“พ่อให้แกมารับตัวน้องไปทำพิธี แต่แกยังมาแอบรังแกน้องอยู่อีกนะไอ้กิตติ์” สุทัศน์ที่เข้ามาขัดจังหวะนั้น ก็ได้แต่ตำหนิลูกชายออกไป“ก็เมียผมสวยใครจะอดใจไหวละ” ถึงเขาจะหันมาพูดกับผู้เป็นพ่อ แต่สายตากับคำพูดก็ยังคงจดจ่อและเชยชมเพียงแค่ศิรดาไม่อาจจะละไปทางอื่นเลย“อดทนไม่ไหวก็ต้องอดทน เพราะหลานพ่อยังอยู่ในท้อง รีบพากันออกมาทำพิธีได้แล้ว” สุทัศน์พูดแล้วก็เดินออกไปทันที**พิธีการของทั้งคู่ก็จบในเวลาอันรวดเร็ว เพราะเป็นพิธีที่จัดกันแบบเรียบง่าย มีเพียงแค่การสวมแหวนต่อหน้าแขกเหรื่อที่เชิญมาเป็นสักขีพยานและเก็บภาพของทั้งคู่ไว้เท่านั้น“ปิ่น! เดี๋ยวพาคนขึ้นไปช่วยขนย้ายของในห้องแป้งไปไว้ที่ห้องฉันด้วยนะ” ปกรณ์กิตติ์สั่งการขึ้นมาทันที ที่ทำพิธีมงคลจบ ก่อนที่เขาจะพาศิรดาไปเปลี่ยนเป็นชุดที่ใส่สบายกว่านี้“ผมอาสาไปช่วยปิ่นเองนะครับนาย” กันตธีร์เอ่ยขึ้นมาทันที และขันอาสาที่จะไปช่วยเอง โดยที่ยังไม่มีใครเอ่ยสั่งเลย“ตามสบายเลย” ปกรณ์กิตติ์ที่รู้ดีความคิดของกันตธีร์ดี จึงทำได้เพียงแค่พยักหน้ารับรู้“ทำไมต้องย้ายด้วย แป้งว่าห้องแป้งก็ดีอยู่แล้ว” ศิรดาถามคนข้าง ๆ ออกไปอย่างไม่เข้าใจ