บททั้งหมดของ ตีตราจอง น้องบุญธรรม: บทที่ 11 - บทที่ 20

หวงหรือไง“คุยอะไรกันอยู่หนุ่ม ๆ” สุทัศน์ที่พึ่งจะลงมาจากชั้นบนของบ้านนั้นเอ่ยขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าแขกผู้มาเยือนเป็นเพื่อนของลูกชายตนที่หายหน้าหายตาไปนานเพราะไปเรียนที่ต่างประเทศกัน“อาทัศน์สวัสดีครับ”สองแฝดหนุ่มได้แต่ยกมือขึ้นไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่อย่างอ่อนน้อม เมื่อเห็นเป็นผู้อาวุโสของที่นี่เดินมาทันทายพวกตน“ไปอยู่ต่างประเทศเสียนาน หน้าออกไปทางฝรั่งเสียแล้วสองแฝด ตามสบายเลยนะ อาไม่อยู่รบกวนวัยรุ่นอย่างพวกเราแล้ว” สุทัศน์ได้แต่เอ่ยแซวสองแฝดเพื่อนลูกชายอย่างนึกเอ็นดู“พ่อจะไปไหนครับ” ปกรณ์กิตติ์เอ่ยถามคนเป็นพ่อขึ้น เมื่อเห็นว่าบิดาของเขานั้นแต่งตัวดูดีกว่าทุกวัน คงต้องมีธุระออกไปข้างนอกแน่“ไปทำธุระนิดหน่อยแล้วแป้งกับปิ่นขอไปด้วย แกมีอะไรหรือเปล่าไอ้กิตติ์” สุทัศน์ตอบลูกชายออกไปตามตรง เพราะเขาพาหญิงสาวสองคนไปด้วยกันจริง แล้วถามลูกชายอย่างนึกจับผิด เพราะร้อยวันพันรปีเจ้าลูกชายไม่เคยถามไถ่เลยว่าผู้เป็นพ่อนั้นจะไปไหน“เปล่าครับ”ปกรณ์กิตติ์รีบปฏิเสธทันควัน เมื่อเจอสายตาคู่นั้นของผู้เป็นพ่อมองมาอย่างจับผิด และสุทัศน์ก็เดินออกไปทันที เพราะรู้ว่าสองสาวรออยู่ที่รถแล้ว“น้องคนนั้นชื่ออะไรห

เว้นสักวันไม่ได้เหรอ NCกลางดึกเมื่อเพื่อนทั้งสองคนของเขานั้นกลับไปแล้ว หลังจากที่รับประทานอาหารมื้อเย็นเสร็จ และทุกคนในบ้านต่างก็พากันแยกย้ายกันกลับไปห้องใครห้องมัน เพื่อที่ไปพักผ่อนและปกรณ์กิตติ์เองก็ขึ้นมาอาบน้ำชำระร่างกายที่ห้องของตน จวบจนเวลาล่วงเลยผ่านไปนานหลายชั่วโมงเขาก็ยังคงข่มตาหลับไม่ลง เพราะในภวังค์ความคิดนั้น กลับมีเพียงภาพของศิรดาและอัคนีอยู่กันตามลำพังที่สวนหลังบ้านเมื่อตอนเย็นยังคงวนเวียนอยู่กวนใจ ทำให้เขาไม่อาจที่จะข่มตาหลับลงได้เลยเมื่อคิดว่าควรจะจัดการกับปัญหานี้อย่างไร เขาจึงลุกขึ้นจากที่่นอนแล้วคว้าเอาโทรศัพท์มือถือของเขา เดินออกไปจากห้องนอนของตนทันที และมุ่งหน้าไปหาต้นตอของปัญหานี้ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลากลางดึกที่บ้านหลังนี้เงียบสงบ แต่เขาก็ยังคงย่องเบาอยู่ดี“เข้ามาอีกทำไม ทำไมไม่นอนอยู่ห้องคุณ นี่มันก็ดึกมากแล้วนะ”ศิรดาที่กำลังจะงีบหลับ กลับต้องลืมตาขึ้นมา เมื่อมีสิ่งรบกวนอยู่ทางด้านหลังของเธอ เธอรับรู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร เพราะในเวลาดึกแบบนี้ไม่มีใครกล้าเข้ามาในห้องนอนของเธอแน่ นอกเสียจากปกรณ์กิตติ์คนที่ชอบใช้อำนาจมาขู่เธอ และที่เธอรู้ได้โดยไม่ต้องหันกลับ

แขกใครก็รับหน้าเอาเองรุ่งเช้า“วันนี้แกจะออกไปไหนหรือเปล่า” สุทัศน์ถามปกรณ์กิตติ์ขึ้นมาทันที ที่ลูกชายเดินลงมาจากชั้นบนของบ้าน“ไม่ครับ ผมว่าวันนี้จะออกไปดูคนงานแต่งกิ่งสักหน่อย พ่อมีอะไรหรือเปล่า” ปกรณ์กิตติ์นั่งลงที่โซฟาแล้วถามผู้เป็นพ่อขึ้นมาทันทีหลายวันมานี้เขาแทบจะไม่ได้ออกไปตรวจดูงานที่สวนเลย ตั้งแต่ที่เขาตรอมใจผิดหวังกับหญิงสาวคนหนึ่งมาอยู่ที่นี่ เขาแอบชอบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอหน้า แต่พึ่งมารู้ทีหลังว่าเธอเป็นภรรยาของลูกพี่ลูกน้องของเขา ที่เธอดันมีปัญหาชีวิตกับคนเป็นสามี เลยมาขอหลบอยู่ที่นี่ตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไปเก็บตัวอยู่ที่กระท่อมส่วนตัวของเขา และดันมีความสัมพันธ์ทางกายกับน้องสาวบุญธรรมขึ้น จากนั้นเขาก็มีความสัมพันธ์กับเธอเรื่อยมา จนไม่อยากออกไปดูงานของเขาเลย...“แกคิดที่อยากจะไปทำธุรกิจอื่น ที่ไม่ใช่ชาวสวนแบบนี้หรือเปล่ากิตติ์” สุทัศน์ถามเข้าประเด็นทันที เพราะเขาอยากรู้ว่าความคิดของลูกชายตนตอนนี้คิดเช่นไรอยู่ปกรณ์กิตติ์เป็นบุตรในสายเลือดเพียงคนเดียว ที่ต้องมารับช่วงต่อจากตน ตนเพียงอยากรู้ว่าลูกชายมีความสุขหรือเปล่ากับสิ่งที่ตนสร้างมาให้ ในพื้นที่หลายร้อยไร่ เพราะคนในวัยเ

ใครเมา“มีอะไรหรือเปล่าปิ่น ทำไมถึงโทรตามเราให้รีบกลับล่ะ” ศิรดาถามหญิงสาวขึ้นมาทันที ที่เดินเข้ามาภายในบ้าน แล้วเห็นเธอในห้องครัวทันทีที่ปิ่นมุกโทรศัพท์ไปหา ศิรดาก็บอกให้อัคนีรีบพาเธอกลับมาบ้านในทันที เพราะน้ำเสียงร้อนรนของเพื่อน เธอกลัวว่าจะมีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้น“พอดีว่าคืนนี้ เพื่อนนัดรวมตัวกันเลี้ยงส่งให้ยัยครีม” ปิ่นมุกหันมาตอบเธอตามตรง ว่าจุดประสงค์ที่ให้เธอกลับมาคืออะไร และปิ่นมุกก็พอจะทราบว่าศิรดาที่ไม่ค่อยอ่านไลน์กลุ่ม คงจะยังไม่ทราบแน่“ที่ไหนเหรอ”“คิดไว้อยู่แล้วเชียว ว่าแป้งคงไม่ได้ดูมือถืออ่านไลน์กลุ่มแน่ คราวนี้เพื่อนนัดกันที่ผับ”“ผับ?” ศิรดาเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับย้ำในสิ่งที่เพื่อนพูดว่าสถานที่นัดกันในคืนนี้นั้นคือที่ไหน และรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที เพราะว่าเธอยังไม่เคยได้เข้าสถานที่แบบนี้เลยสักครั้งครั้งแรกที่เธอได้เข้าไปในสถานที่แบบนั้น คือคืนที่ปกรณ์กิตติ์พาเธอไปหาเพื่อนฝาแฝดของเขา แต่เธอก็ไม่ได้แตะต้องเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เลยสักนิดศิรดาและปิ่นมุกไม่อยากให้คนมองว่าเธอเป็นนักท่องราตรี พวกเธอเลยหลีกเลี่ยงสถานที่แบบนั้นมาตลอด และไม่อยากให้สุทัศน์ที่เลี้ยงดูพวกเธ

ผมยินดีรับผิดชอบเมื่อคนเมายังคงดื้อดันพยายามเค้นถามเขา เพราะต้องการที่จะอยากได้คำตอบจากปากของเขา ปกรณ์กิตติ์จึงดึงเธอเข้ามาจูบปิดปากเอาไว้ แล้วพลิกตัวเป็นฝ่ายคร่อมเธอแทน และตอกสะโพกสอบอัดใส่เธอทันทีอย่างหนักหน่วง แถมปากก็ยังไม่ยอมละออกจากปากของเธออีกด้วย เพราะกลัวว่าเธอจะเสียงดังสองร่างเกร็งกระตุกและปลดปล่อยแตกกระจายอย่างพร้อมกันในที่สุด ร่างแกร่งก็ทรุดฮวบลงทาบทับเธอทันที และพบว่าคนใต้ร่างเขานั้นได้นอนแน่นิ่งหายใจอย่างสม่ำเสมอ นั่นแสดงว่าเธอได้หลับหนีเขาไปก่อนเสียแล้วเดิมทีตั้งใจจะลงโทษเธอหลาย ๆ รอบ ให้หลาบจำ เพื่อที่เธอจะดื่มจนเมาแบบไม่มีสติแบบนี้อีก แต่เธอกลับทิ้งเขาไว้แล้วหลับคาอกของเขาเสียอย่างนั้นในเมื่อไม่สามารถไปต่อได้อีก ปกรณ์กิตติ์จึงได้ถอดถอนตัวตนที่ยังไม่สงบออกจากร่องรัก แล้วลุกขึ้นจัดแจงท่านอนให้เธอได้หลับสบาย ก่อนที่เขาจะลงจากเตียงหยิบเอากางเกงบ็อกเซอร์มาสวมใส่ เดินเข้าไปในห้องน้ำ นำผ้าเปียกน้ำพอหมาด ๆ มาเช็ดตัวให้เธอและจุดบอบบางที่มีน้ำรักของเขาเปรอะเปื้อนให้สะอาดเขาค้นหาเสื้อตัวโคร่งของเธอเพื่อที่จะได้นำมาสวมให้ แต่กลับไม่มีเลยสักตัว จึงได้ตัดสินใจเปิดประตูห้องออกไ