Alle Kapitel von CLIFFORD HAN, The Possessive CEO: Kapitel 101 – Kapitel 110

Nakangiti si Clifford habang nakatitig sa mukha ni Katrina, halata ang pagod sa pinagdaanan nito pero hindi pa rin nawawala ang taglay nitong kagandahan. Maingat na hinaplos niya ang pisngi nito, ilang oras na itong tulog at hinayaan lang niya ito kahit pa nga pumasok na roon kanina ang doktor at nurse para suriin siya. Umangat ang ulo niya at bumaling sa pinto ng bumukas iyon, niluwa niyon ang mga kapatid niya. Naroon din sina Yano at Roswald. Nagulat ang mga ito ng makita si Katrina sa tabi niya habang natutulog. Sinenyasan niya ang mga ito. "Shh..she's sleeping." Mahinang sabi niya, lumapit ang mga ito sa kanya."Looks like she's finally getting some rest," komento ni Blane habang nakatingin sa natutulog na dalaga, tumango siya."Yeah, she was exhausted, so I told her to sleep here beside me," sabi niya."She didn't leave your side, Ford. Despite everything she's been through, she's still worried about you," komento naman ni Eachen. "Really?" Ford smiled, gently stroking K

Nagtaka si Katrina kung bakit imbis na sa isang restaurant sila pumunta, tumigil ang sasakyan ni Ford sa isang mataas na gate. Isang malakas na busina lang ay bumukas na ang bakal na gate, na nagpamangha sa kanya dahil unti-unting tumatambad sa mga mata niya ang magandang tanawin sa loob. Muling pinaandar ni Ford ang sasakyan, habang lumilinaw sa paningin niya ang malaking bahay sa di kalayuan, napapaligiran ng malawak na bakuran at magandang landscape. It's a western-style mansion na nakapagpanganga sa kanya. "Where are we?" takang tanong niya sa binata, nakangiting bumaling ito sa kanya. "My humble house," kaswal na sagot nito. Nalaglag ang panga niya ng malamang bahay nito ang napakagandang bahay. Bumaba ito ng sasakyan bago binuksan ang pinto ng passenger side, tinanggal ang pagkakabit ng seatbelt niya at inilahad ang kamay. Ibinigay naman niya dito ang kamay, at inalalayan siyang makababa ng sasakyan. Saglit na pinagmasdan niya ang kabuuan ng labas ng bahay nito. Sa TV o

"Sir Han, everything's ready," agaw atensyon ng kawaksi kina Katrina at Clifford. Nakangiting hinawakan ng binata ang kamay niya at hinila siya. "Come on, let's eat dinner." Yakag nito sa kanya. Nagpahila naman siya, subalit nagtataka siya kung bakit hindi sila pumasok sa loob ng bahay kung nasaan ang komedor bagkus ay naglakad sila sa garden pathway. "Where are we going?" Nagtatakang tanong niya. "You'll see." Nakangiting sagot nito. They walked until she spotted a gazebo in the garden's center. A table was set with two plates of food, a wine bottle, and two glasses. Candles flickered in the middle. Saglit siyang natigilan, "Wait, what's this, Ford?" Awang ang labing tanong niya. "We're eating dinner. It's just a little extra special," sagot nito, pinaghila siya nito ng upuan at inalalayang umupo. "I remember we haven't had a proper date since we met. So I'm starting tonight. I promise we'll have lots of dates," he said, making her heart skip a beat. "If I'd known you

Tinugon ni Katrina ang mainit na halik ni Clifford at hindi niya tiyak kung gaano katagal ang halik na iyon basta ang alam niya ay na-miss nila ang isa’t isa. Nakakaramdam na rin siya ng mumunting init sa kaloob-looban niya na nagdudulot ng matinding pagnanasa. Napasinghap siya nang masuyong hagurin nito ang leeg niya, ang mga daliri nito ay sumuklay paitaas sa buhok niya, at mahigpit na nakuyom iyon, isang malinaw na senyales na nag iinit na rin ang binata. Hindi na siya nakatiis pa, kumilos siya ng hindi pinuputol ang mga halik, sumampa siya sa kandungan nito pagkatapos ay naglakbay ang mga kamay niya sa matipunong katawan nito patungo sa malapad nitong mga balikat, hindi siya nasiyahan kaya hinubad niya ang suot nitong damit. The scorching warmth of his skin ignited a fire within her, and she couldn't resist the urge to touch his bare skin. Her hands danced across his chest, tracing the contours of his muscles, before drifting up to his shoulders and down to the strong lines

"Katrina, hindi ka pa ba uuwi?" tanong ni Shella, sumulyap sa suot nitong relo. Inangat ni Katrina ang ulo, tumingin sa wall clock. It was already nearly seven; she'd lost track of time, engrossed in her research. Inunat niya ang likod at isinara ang laptop. "Oo, uuwi na rin ako,” sagot niya, niligpit na rin niya ang mga gamit. "Okay, sabay na tayo bumaba, susunduin din ako ni boyfie e," sabi nito. Tumango si Katrina atsaka binitbit ang mga gamit. Lumabas sila ng opisina, napansin niyang marami silang kasabay na empleyado na naglalakad patungo sa elevator, kinapa niya ang cellphone sa bag ng tumunog iyon, nakita niya ang isang message mula kay Ford: "Rina, are you going home? Wade's inviting us to dinner tonight. Meet me at the underground parking. I'm waiting." She was typing a reply when the elevator doors opened. Automatically, she stepped in, only to realize she was suddenly alone with Ford. She looked up to meet his gaze, then awkwardly glanced back at the employees outs