Alle Kapitel von CLIFFORD HAN, The Possessive CEO: Kapitel 121 – Kapitel 130

Lulan ng sasakyan si Katrina, nakabukas ang kanyang bintana kaya ramdam niya ang maalinsangang hangin na dumadampi sa kanyang balat. Pinagmasdan niya ang mga kabahayang layo-layo na nadadaanan nila, mapayapa at malinis ang paligid, tahimik at mukhang masaya ang mga naninirahan sa lugar na iyon, patungo sa Dalampasigan Beach, sinusuri niya ang makukulay na kalsada habang hinahanap ang address na nakasulat sa isang pirasong papel na hawak. “Sigurado ka ba na mayroong kaso ng poaching sa lugar na pupuntahan natin, Katrina?” Tanong ni Roswald habang nagmamaneho ng sasakyan. “Ang totoo, hindi ako sigurado, nakatanggap lang ako ng tip na sa lugar nga na ito ang talamak na pagbebenta ng ilegal na exotic animals at poaching. Hindi naman masama kung iimbestigahan natin.” Sagot niya na hindi tumitingin sa lalaki. Misteryoso ang tip gayundin ang nagpadala niyon, hindi niya tiyak kung kanino galing iyon pero naisip niya baka isa sa mga napagtanungan niya noong mga nakaraan na pagre-researc

“Saglit lang, pupunta lang ako sa reception area,” sabi ni Katrina kay Roswald. “Okay.” Tugon nito, naglakad siya palapit sa front desk. Nakasunod sa kanya ang lalaki. “Hi, puwede ba akong magtanong?" Nakangiting tanong niya sa babaeng clerk. "Yes, ma'am? Ano po iyon?" Sagot naman nito. "Is someone occupying the hotel room next to ours?" Tanong niya. "Ano po ba ang room number ninyo, ma'am?" Tanong nito, sinabi naman niya ang room number nila, saglit itong bumaling sa computer. "Ah, yes, meron po, pero kaka-check out lang po niya ngayon," wika nito. Saglit siyang natigilan. So, someone was in the adjacent room, but the lights had always been off, making her think it was empty. Yet, she couldn't shake the feeling that someone was watching them from the dark room. "Ah, may I know who checked into the room next door?" Muling tanong niya, umiling naman ang babaeng clerk. "Sorry, ma'am, but we're not allowed to disclose personal details of our hotel guests. For their safe

“Nagpapaalala lang ako sayo, hija. Huwag kang mag alala alam naman nila na kolektor ka at gustong bumili ng exotic animals,” nakangiting sabi ni mang Ernie, nakahinga naman ng maluwag si Katrina bago tumingin kay Roswald, alam niyang alerto ito anuman sandali. “Halika, ipapakilala kita sa lider ng grupo,” sabi nito, sumunod siya sa matanda. Isang lalaki ang nilapitan nito, “Boss Walter, nandito na ang kolektor na bibili ng item.” Sabi ng matanda na tinuro siya. Nilingon siya ng lalaki. Balbas sarado ito at mukhang kontrabida sa action movie. “Good afternoon, I'm Rina, a collector of exotic animals. Could you show me the animals I can choose from? I'm looking for a particular species to add to my collection,” sabi niya sa lalaking tinawag na Walter. Ngumiti ang lalaki at itinuro ang mga kahon at malalaking hawla sa di kalayuan. “Halika, ipapakita ko sayo ang mga huli,” yaya nito sa kanya, nakasunod sa kanya si Roswald. Ipinakita naman ng lalaki ang mga ibon at ibang hayop na

Kasama ang lahat ng team members ni Clifford, pinakalat niya ang mga ito sa buong Dalampasigan Beach, pati na rin sa kagubatan. Magdamag silang naghahanap kina Katrina at Roswald. Hanggang sa datnan sila ng liwanag. “I didn't find any sign of Katrina and Roswald,” sabi ni Yano, nasa gitna na sila ng kagubatan. “Dammit!” he cursed loudly. “Duke! May nakita kami dito,” narinig niyang sabi ng isa sa mga tauhan niya mula sa di kalayuan. Mabilis niya itong nilapitan, kasunod si Yano. “May mga dugo, mukhang nagkaroon ng engkwentro dito,” sabi nito, ngayong may liwanag na ay nakikita na nila ang ilang bakas ng dugo, may ilang gamit ng paghuli sa mga hayop tulad ng mga lambat at ilang mga walang lamang hawla at kahon. Lalong nadagdagan ang pag-aalala ni Clifford, his eyes darkened with possibilities. “This doesn't look good. We need to find them, now.” Utos niya sa mga tauhan. Tumango si Yano, “We'll search the perimeter, see if we can find any other clues.” Seryosong sabi nito.

Malakas na naihagis ni Ford ang flower vase na nahablot niya, nagkadurog durog iyon ng tumama sa dingding ng silid. His anger boiling over. A mix of emotions swirled inside him - worry, fear, anxiety, and rage. But anger was the one that dominated, burning like a wildfire as he watched the footage from the hidden camera. Nakikita niya ang mga nangyayari ng mga sandaling iyon, sinaktan ng lalaki ang babaeng mahal niya kaya sumabog na ang galit niya. Natigilan siya at muling tumingin sa screen ng laptop ng marinig niya ang mga paghikbi ni Katrina. “Ford, please..save me..” bulong nito habang lumuluha, and his heart ached as he heard her desperate pleas. She was begging for him to save her... and he wanted to, God knew he wanted to save his wife. But they still had no trace of her whereabouts, no clue where that monster had taken her. The phone she was carrying was gone, probably confiscated by him. "I will kill that bastard if I see him!" he growened, his voice laced with venom.