ขีดเส้นเพื่อน のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Quinnton Uni. Areaเสียงพูดคุยกันของเหล่าบรรดานักศึกษาของมหาวิทยาลัยควินตันภายในห้องเรียนชั้นบนสุดส่งเสียงดังออกมาจนคนที่เดินอยู่ด้านนอกก็ยังได้ยิน เวนดี้เพิ่งก้าวขาออกมาจากลิฟต์พร้อมกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนคนอื่น ๆ ที่กรูกันออกมาเมื่อใกล้ถึงเวลาเข้าคลาสในอีกไม่ถึงสิบนาที เธอเดินตรงไปที่ห้องเรียนของตัวเองทันทีโดยไม่ได้สนใจผู้คนรอบตัว หุ่นสวยในชุดเสื้อแขนยาวเปิดไหล่กับหมวกเบเรต์สีน้ำตาลอ่อนเข้ากันกับชุดหมุนตัวเดินเข้าไปในห้องเรียนที่มีเพื่อนสาวของเธอนั่งรออยู่ก่อนแล้ว“โอ้โห ๆ ไหนบอกว่าวันนี้จะแต่งตัวเบา ๆ ไงจ๊ะ”เจนีนที่มาถึงเป็นคนแรกรีบเอ่ยปากทักเพื่อนสาวแสนสวนพร้อมตบมือลงที่เก้าอี้ข้างตัวให้เวนดี้เดินไปนั่งลงตรงนั้น“อันนี้ไม่เบาหรอ? ทำมาพูดดูตัวเองก่อนเถอะ นึกว่าจะไปแคสต์งานนะนั่น”เธอแซวเพื่อนของตัวเองกลับแล้วหย่อนบั้นท้ายนั่งลงข้าง ๆ เจนีนที่วันนี้แต่งตัวมาในชุดหนังรัดรูปสีดำราวกับนางแมวยั่วสวาทก็ไม่ปาน“ก็รู้ว่าเบา ๆ ของแกมันเบาไม่จริงไง ก็ต้องงัดความสวยมาสู้หน่อยเดี๋ยวรัศมีฉันดับ”“เว่อร์มากกก ตั้งแต่เข้าห้องมามี

สาวสวยทายาทเพียงคนเดียวของโนแลนเดินกรุยกรายไปมาอยู่ในห้องแต่งตัวของตนเอง เวนดี้คว้าเอาชุดเดรสที่แขวนไว้ในตู้ออกมาทาบตัวอยู่ตรงหน้ากระจกบานใหญ่ เพื่อเลือกหาชุดที่เข้ากับใบหน้าสวย และผมลอนยาวของเธอในวันนี้ หญิงสาวหยิบเอาชุดนั้นชุดนี้ออกมาจากตู้เสื้อผ้าจนในที่สุดก็ได้เป็นเดรสสีฟ้าสดใสเข้าเซตกับกระโปรงสีขาวทรงบอลลูน“อื้ม ชุดนี้ละกัน ดูสดใสน่ารักดี”เธอยิ้มให้กับตัวเองในกระจกพลางหมุนตัวไปมาก่อนจะหันไปไล่สายตามองชั้นวางรองเท้าเพื่อเลือกคู่ที่เหมาะสมที่สุด นิ้วเรียวเกี่ยวเอารองเท้าคัชชูเปิดส้นสีขาวขึ้นมาพร้อมยกปลายเท้าขึ้นเพื่อดูว่าถ้าสวมใส่มันเข้าไปจะเข้ากับชุดที่ใส่อยู่มากน้อยแค่ไหน“น่ารัก ~”เสียงหวานใสราวกับลูกแมวครางชมตัวเองไม่ขาดปาก เธอใส่รองเท้าที่ถืออยู่ด้วยความว่องไวเพราะมัวแต่ลีลาเลือกชุดจนใกล้จะถึงเวลานัดที่โฮชิจะมารับเธอด้านล่างคอนโดแล้วตั้งแต่สามวันก่อนที่หนุ่มลูกครึ่งทายาทเลนนอนมาส่งที่คอนโดหลังจากกินข้าวกันเสร็จ เขาก็ส่งข้อความมาพูดคุยกับเธอเป็นประจำทุกวัน แล้วถ้าวันไหนมีเรียนตรงกันโฮชิก็จะมานั่งเรียนด้วย รวมไปถึงไปกินข้าวกับกลุ่มเพื่อนส

Nolan Condo 09:40น.ร่างบางซุกตัวอยู่ใต้ผ้านวมผืนหนา หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวข้าง ๆ ตัวจนมันสะเทือนมาถึงเธอ“อย่าไปเจอมันอีก”เสียงทุ้มของคนที่เพิ่งมีความสัมพันธ์ทางกายอันเร่าร้อนด้วยกันหลายชั่วโมงพูดขึ้น ทำให้คนตัวเล็กยอมเปิดเปลือกตายันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วหันหัวกลับไปมองเขา เธอมองหุ่นล่ำของฟาเดลเพราะเขากำลังยืนเปลือยท่อนบนหลังจากเพิ่งสวมกางเกงชั้นในกลับเข้าที่เดิม นัยน์ตาสวยไล่มองร่องรอยตามเนื้อตัวของเขา ซึ่งมันมีทั้งรอยจิก และรอยขีดข่วนให้เห็น โดยไม่จำเป็นต้องสืบหาว่าใครเป็นคนทำ ร่องรอยส่วนมากจะอยู่ตรงแขนแล้วก็มีรอยดูดตามคอให้เห็นอยู่บ้างประปรายนี่ฉันทำรอยแบบนั้นบนตัวเขาด้วยหรอเนี่ย…“ได้ยินที่ฉันพูด?”เขาเอื้อมมือไปหยิบเอาเสื้อเชิ้ตสีดำขึ้นมาสวม โดยที่ตาคม ๆ ก็ยังจ้องมองมาที่เธออยู่ตลอด“อือ ได้ยิน ทำไม?”“อย่าไปเจอมันอีก” ฟาเดลย้ำคำเดิมออกมา“หมายถึงโฮชิหรอ”แม้จะรู้ดีอยู่แล้ว แต่ก็อยากถามออกไปไม่รู้ทำไม…“…”เขาพยักหน้ากลับมาแทนคำตอบส่วนมือก็ไล่ติดกระดุมเสื้อทีละเม็ดไปด้วย“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ที่นายกำลังห้ามฉันคืออะไรฟาเดล”เสียงหวานเอื้อนเอ่ยออกไปตามจริ

“เลออนกับฟาเดลเดินมานั่นแล้วไง”เจนีนชี้นิ้วไปยังผู้ชายอีกสองคนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องเรียนฝั่งตรงข้าม เธอหันไปมองเคนโน่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กันก่อนจะยกมือขึ้นโบกไปมากลัวว่าเพื่อนชายอีกสองคนจะมองไม่เห็น เพราะตอนนี้ตรงกับช่วงเที่ยงวันพอดีเลยมีคลาสเรียนหลายคลาสเลิกพร้อมกัน ทำให้มีคนเดินขวักไขว่อยู่ด้านนอกหนาตาพอสมควร สาวสวยสุดมั่นทั้งเขย่งปลายเท้าแล้วก็ยกแขนเหวี่ยงไปมาจนสองหนุ่มเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอในที่สุด“ไปหาไรกินปะ วันนี้อยากกินอาหารอิตาเลียนว่ะ”เพื่อนชายแสนกะล่อนข้างตัวเอ่ยความประสงค์ของตัวเองทันทีที่ผู้ชายอีกสองคนเดินมาหยุดยืนตรงหน้า แต่เลออนกลับหันซ้ายแลขวาอย่างกับคนกำลังหาอะไรอยู่“เลออน นายหาไรอะ”เจนีนถามขึ้นมาเพราะเธอสังเกตเพื่อนชายของตัวเองมาสักพัก“เวนดี้ไง กูมองหาตั้งแต่ยังเดินไม่ถึง ไปเข้าห้องน้ำหรอวะ”เลออนพูดไปด้วยส่วนตาก็ยังสอดส่ายไปมาทำให้หนุ่มหน้าดุด้านหลังที่ถึงแม้จะยืนอยู่นิ่ง ๆ เหมือนไม่สนใจอะไรต้องหันหน้ามองหาบ้าง“มึงชอบเวนดี้ปะวะ ถ้าใช่…กูจะบอกว่าเตรียมทำใจเลย เวนดี้ไปกินข้าวกับโฮชิละ”เคนโน่บอกกับเพื่อนของตัวเองพลางยกแขนขึ้นกอดอกมองอาการของเลออนอย่างจับสังเก

“ขอบคุณนะครับ เดี๋ยวผมทักไป”“ค่ะ”เจนีนส่งยิ้มโปรยเสน่ห์ให้ผู้ชายที่เพิ่งเข้ามาขอไอจีเธอก่อนจะหันกลับมาหาเพื่อนสาวคนสนิทที่ยืนอยู่ข้างกัน“แหม ๆ เสน่ห์แรงเหลือเกินนะจ๊ะ”เวนดี้รีบพูดแซวทันทีเมื่อคิดว่าผู้ชายคนนั้นเดินห่างออกไปมากพอที่จะไม่ได้ยินเสียงของเธอ“ธรรมดาอะนะ ก็คนมันสวย”สาวผมสั้นทำหน้าตามั่นอกมั่นใจพร้อมยกมือขึ้นสะบัดผมอีกทีจนคนตัวเล็กถึงกับส่ายหน้าแล้วหัวเราะออกมา“ฮึ้ย เขาทักมาแล้วอ่า…เอ้อ! จริงสิ เห็นเขาว่ามีหนุ่มหล่อเพิ่งเข้ามาเรียนชื่อเจไดไรนี่แหละ สาว ๆ กรี๊ดกันสนั่นเลย ฉันอยากเจอ ~”“อะไรของแกเนี่ยเจนีน เพิ่งพูดถึงคนเมื่อกี๊ อยู่ดี ๆ พูดถึงคนไหนอีกฉันตามไม่ทันแล้วนะ”เวนดี้บ่นออกมาเพราะเธอกำลังสับสนว่าเพื่อนพูดถึงใครอยู่กันแน่ อะไรเจได ๆ สักอย่าง…“ไอ้เจได มานี่พอดีเลยเดินเร็ว ๆ ดิ๊”สองสาวหันกลับไปตามเสียงที่ดังขึ้นด้านหลังเลยเห็นว่ามีผู้ชายคนหนึ่งกำลังกวักมือเรียกใครอีกคนอยู่ ซึ่งดูจากทิศทางแล้วน่าจะอยู่ด้านหน้าของพวกเธอนะ“เออ จะรีบอะไรขนาดนั้นวะกำลังไป”สองเพื่อนสนิทมองผู้ชายที่กำลังเดินตรงเข้ามาตาค้างเพราะความหล่อ และส่วนสูงอย่างกับพระเอกซีรีส์กำลังทำพวกเธอไปไม่