Lahat ng Kabanata ng ขีดเส้นเพื่อน: Kabanata 21 - Kabanata 30

“น่าหงุดหงิด!”เวนดี้บ่นออกมาเพราะอยู่ดี ๆ ภาพที่เอริเขย่งเท้าหอมแก้มฟาเดลก็ผุดเข้ามาในหัวของเธอ ตาสวยจ้องนิ่งไปที่ใบหน้าหล่อของผู้ชายตรงหน้าแล้วใช้มือดันให้เขาเขยิบตัวไปนั่งพิงหลังตรงหัวเตียง“ไม่พอใจก็มาลงที่ฉัน เอาตัวมาประเคนให้ถึงที่แล้วนี่ไง”ปากหนาพูดออกมาบ้าง เขามองหน้านิ่วคิ้วขมวดของเวนดี้ก็พอจะรู้ว่าหญิงสาวกำลังรู้สึกอะไรอยู่ คงเป็นเพราะรู้จักกันมานานทำให้พอจะรู้ว่าต้องปล่อยให้เวนดี้ได้ระบายอารมณ์ออกมาเธอถึงจะรู้สึกดีขึ้นพรึบ!“ซี้ดดด…”คนตัวเล็กเผยอปากอ้าพ่นเสียงซี้ดซ้าดออกมาหลังจากที่เธอเพิ่งวาดขาขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวเขาแล้วจับเอาท่อนเนื้อแข็งขืนยัดเข้ามาในรูของตนเอง นัยน์ตาสวยจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาดำขลับของฟาเดลก่อนจะขยับสะโพกของตัวเองหมุนเป็นวงกลมแบบเนิบ ๆ เพื่อไต่ระดับความเสียวซ่านให้ค่อย ๆ ทะยานขึ้น“อืมม”เสียงแหบต่ำดังออกมาจากลำคอของฟาเดล ปากของเขาถูกปากเล็กประกบปิดลงมาชายหนุ่มเลยปล่อยให้ริมฝีปากของตัวเองขยับขบเม้มไปตามจังหวะที่เวนดี้เป็นคนควบคุม เธอไม่ได้บดขยี้ด้วยความรุนแรง แต่กลับดูดดึงมันแนบแน่นนุ่มนวลจนลมหายใจร้อนเป่ารดเข้าใส่กันจากความใกล้ชิด เสียงลมหายใจสอดประส

ปึง!“ถึงห้องแล้วส่งข้อความมาด้วยล่ะ”“เคจ้า บาย ~”สองสาวตะโกนคุยกันหลังจากเข้ามานั่งอยู่ภายในรถของตัวเอง รถซุปเปอร์คาร์สีม่วงของเจนีนหันหัวรถไปอีกฝั่งหนึ่งตรงข้ามกับเธอเพราะคอนโดของโนแลนกับสก็อตต์อยู่คนละฝั่งของเกาะ สาวผมสั้นยกมือขึ้นมาโบกแล้วกดเลื่อนหน้าต่างรถของตัวเองขึ้นพร้อมรถหรูที่ขับพุ่งทะยานตรงไปข้างหน้า เวนดี้พอเห็นแบบนั้นก็หันกลับมาสนใจเข้าเกียร์รถของตัวเองแล้วขับกลับคอนโดเช่นกันไฟหน้ารถสาดส่องไปตามถนนคดเคี้ยวด้านหน้า ทางกลับคอนโดของเธอจะต้องขับเลียบไปตามชายหาด ทำให้หญิงสาวไม่ได้ใช้ความเร็วมากมายเพราะนี่ก็มืดมากแล้ว“…หึงหวง ไม่ชอบโดนเมิน โดนตัวแล้วเขินอย่างนั้นหรอ”ปากเล็กพึมพำออกมาภายในรถที่เงียบสงัด เธอนึกถึงสิ่งที่เจนีนพูดระหว่างที่นั่งกันอยู่ในร้านอาหารเมื่อไม่กี่นาทีก่อนแล้วเอาคำพูดพวกนั้นมาคิดตามทีละเรื่องไปตลอดทาง…21:00น.เอี๊ยด! รถคันสีชมพูขับเข้ามาจอดใต้โนแลนคอนโดพร้อมร่างสวยของเจ้าของรถก้าวขาลงมายืนอยู่ด้านนอก เวนดี้กดล็อกรถของเธอแล้วสาวเท้าเดินฉับ ๆ เข้าไปในลิฟต์ขนาดใหญ่ทันที เธอยืนอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ที่กำลังพาร่างบางพุ่งทะยานไปยังชั้นบนสุดของอาคารสู

Nolan Condo 12:00น.(เสร็จยังเวนดี้ พวกฉันรออยู่ลานจอดรถนะ)“เสร็จแล้ว ๆ รอแปปนึง กำลังลงไป” คนตัวเล็กหันมองรอบห้องชุดของตัวเองอีกครั้งเพื่อเช็กความเรียบร้อยก่อนจะลากเอากระเป๋าเดินทางใบสีฟ้าเดินออกจากห้องไป ร่างบอบบางในชุดเดรสกระโปรงแขนตุ๊กตาพร้อมหมวกปีกกว้างประดับด้วยดอกไม้ปลอมเดินออกมาจากลิฟต์ของคอนโด เวนดี้หันซ้ายแลขวาแล้วเดินตรงเข้าไปหารถคันสีเขียวกับสีแดงที่จอดอยู่ไม่ไกล เธอเห็นเพื่อนทั้งสี่คนยืนพิงรถกันอยู่ด้านนอกก่อนที่เจนีนจะโบกไม้โบกมือขึ้นมาเป็นคนแรกเมื่อเห็นว่าเธอกำลังเดินตรงเข้าไปหา“แกไปคันเดียวกับฉันปะ ไม่อยากนั่งไปกับเคนโน่สองคนเลยอะ”เจนีนรีบคว้ามือของเธอไปจับพร้อมทำหน้าตาออดอ้อนใส่“ไปกับฉันละมันทำไม ให้เวนดี้ไปรถไอ้ฟาเดลนู่น คอนโดมันอยู่ทางเดียวกันตอนกลับจะได้ไม่ต้องย้ายของไปมา”เคนโน่พูดแทรกขึ้นมาทันทีพร้อมชี้นิ้วให้ทายาทโนแลนเอาของไปเก็บในรถคันสีเขียวของฟาเดล“เออ เวนดี้มาคันนี้ มียัยตัวแสบไปด้วยกูจะได้ไม่ต้องคุยคนเดียว”เลออนสมทบเห็นด้วยไปกับความคิดของเพื่อนชายจอมกะล่อนของกลุ่ม เพราะถ้าเขาต้องนั่งไปกับไอ้ฟาเดลแค่สองคนมีหวังในรถคงได้เงียบเป็นป่าช้าไปตลอดทาง แค่คิดก

ติ๊ง!ฟาเดล : เปิดประตู ฉันอยู่หน้าห้องเวนดี้ : นายมาทำไม?ฟาเดล : เปิดประตูร่างบางเหวี่ยงผ้าห่มออกจากตัวแล้วเดินไปที่ประตู เธอยืนชั่งใจอยู่แบบนั้นด้วยความลังเล เพราะตั้งแต่ที่เขาผลักเลออนแล้วแยกตัวออกไปเมื่อสองชั่วโมงก่อน เธอกับเพื่อนคนอื่น ๆ ก็แยกย้ายกันกลับเข้าห้องทันทีเพราะต่างก็รู้สึกว่าบรรยากาศมันขุ่นมัวแปลก ๆกริ๊ก!“นายมีอะ…”ปึง!เวนดี้ไม่ทันพูดจบเพราะทันทีที่เธอปลดล็อกประตูแล้วเปิดมันออก เขาก็ดันตัวเองพรวดเข้ามายืนอยู่ภายในห้องด้วยกันในระยะประชิด ตาสวยมองสบสายตากับแววตาดุดันของเขาเลยพอจะรู้ว่าตอนนี้ฟาเดลไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่ดีขนาดนั้น“ทำไมตอนที่มันจะกอดเธอ เธอไม่ผลักมันออกไป”เสียงของฟาเดลเข้มขึ้นแล้วเขาก็ค่อย ๆ สาวเท้าเข้ามาใกล้กว่าเดิม จนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดใส่หน้า“…”“ทำไมไม่ตอบ หรือชอบ?”“เปล่า มันไม่มีอะไรแล้วเลออนก็แค่เมา”“ใช่ เพราะไอ้เลออนมันเมา เลยเป็นเหตุผลที่เธอให้มันกอดได้ แบบนั้นหรอ!”ฟาเดลหลุดเสียงตะคอกออกมา เขาไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ได้ดื่มเข้าไป หรือเป็นเพราะเวนดี้ที่ไม่ปฏิเสธสัมผัสจากคนอื่นกันแน่เลยทำให้เขาหัวเสียอยู่แบบนี้“อย่ามาตะคอ

ก๊อก ก๊อก…เวนดี้ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปเปิดประตูห้องทั้งที่ยังสะลึมสะลืออยู่“…นายไม่ได้ลงหาดไปกับเพื่อนหรอ”ฟาเดลคิ้วขมวดทันทีเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กออกมาเปิดประตูให้เขาทั้ง ๆ ที่มีแค่บิกินีตัวจิ๋วปกปิดเรือนร่างเอาไว้เพียงเท่านั้น“อยู่ดี ๆ เปิดห้องโดยไม่ถามว่าเป็นใคร แล้วใส่ชุดนี้อีกเนี่ยนะ!?”เขาก้าวเข้ามายืนด้านในกับเธอพร้อมทำเสียงดุแล้วไล่ตามองไปทั่วเรือนร่าง“เข้ามาบ่นกันรึไง คนยิ่งง่วงอยู่”เธอทำปากมุบมิบแล้วปีนกลับขึ้นไปบนที่นอนเตรียมจะนอนต่อ เพราะขี้เกียจสนใจคนที่เพิ่งเข้ามาบ่นเธอถึงในห้องพรึบ!“อื้อ จะทำอะไรฉันง่วง!”ร่างหนาขึ้นมาอยู่บนเตียงด้วยกันก่อนที่เขาจะเหวี่ยงผ้าห่มออกจากตัวของเธอแล้วก้มมาคร่อมตัวเธอเอาไว้ ฟาเดลจ้องมองใบหน้าสวยไม่วางตาแล้วค่อย ๆ ถดตัวลงไปด้านล่างเกี่ยวเอาบิกินีสีชมพูที่ปกปิดจุดสงวนอยู่แหวกออกไปด้านข้าง“ก็บอกว่าง่วงนอน อยากพัก…อ๊ะ”ร่างบางสั่นสะท้านเพราะเขาก้มใบหน้าลงมาใช้ลิ้นแตะตรงกลีบเนื้ออวบอูมของเธอ ลิ้นหนาลากขึ้นลากลงสร้างความชื้นแฉะไปตามรอยแยก แต่ยังไม่ดันปลายลิ้นของตัวเองเข้าไป“เดี๋ยวเพื่อนคนอื่นก็สงสัยพอดี หายมาแบบนี้”เธอบอกเขาเสียงส