All Chapters of จอมโอหังเผด็จรัก: Chapter 21 - Chapter 30

“ให้มันรู้ซะบ้าง ว่าเนี่ยลูกใคร” “แด๊ดจ๋า นี่จ๋วยป่าวคะ มี้จื้อห้าย” ได้ทีอาลาเล่ก็อวดที่คาดผมอันใหม่ซึ่งประดับด้วยดอกไม้สีชมพูหวานแหววอันเบ้อเร่อสะดุดตา “สวยจ้ะ สวยที่สุดในโลก” ผู้เป็นพ่อตอบลูกสาวด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม พลางใช้ปลายนิ้วเขี่ยแก้มป่องๆ อย่างรักใคร่ระคนเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “แล้วมี้ไปไหนเอ่ย” “มี้คนจ๋วยอาบน้ำหนาว อาบน้ำหนาว” คำตอบไร้เดียงสาทำให้ผู้ใหญ่ทั้งคู่ต่างพากันหัวเราะ “อาลาเล่หนูลงไปเล่นที่พื้นก่อนนะลูก แด๊ดขอคุยธุระกับคุณลุงเดเรคก่อน” ฟรานเชเซียสเอ่ยเสียงนุ่มละมุน ใบหน้าของพ่อหนุ่มมาดเถื่อนดูอ่อนโยนเสมอเมื่ออยู่กับลูกและภรรยาสุดที่รัก “จ้า…” สาวน้อยรับคำเสียงกังวานหวานใสอย่างว่าง่าย จนผู้เป็นพ่อต้องก้มลงจูบฟัดพวงแก้มแดงปลั่งด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะวางร่างจ้ำม่ำลงบนพื้นพรมนุ่มๆ อย่างเบามือ จากนั้นก็หันมามองหน้าเพื่อนรัก “เออ…ฉันได้ข่าวว่าเมื่อสามอาทิตย์ที่แล้วแกโดนหมาไล่ฟัดมานี่หว่า” เสียงทุ้มเปิดประเด็นด้วยท่าทีสนอกสนใจ“อืม…” เดเรคตอบรับห้วนๆ ในลำคอ ใบหน้าหล่อกระชากใจที่เคยแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มพลันเรียบสนิท เมื่อคิดไปถึงคนที่กล้ามาลอ

“งั้นมี้พาไปกินนมนอนนะคะคนดีของมี้” คุณแม่ลูกสองลุกจากโซฟา ย่อตัวลงช้อนร่างอ้วนกลมแนบอก ก่อนจะหันไปพูดกับเพื่อนรักของสามี “นกขอตัวก่อนนะคะคุณเดเรค” “เชิญครับคุณนก” “แด๊ดจ๋า มา…มา…” อาลาเล่เอ่ยเรียกบิดาด้วยความเคยชิน เนื่องจากว่าเมื่อถึงวันหยุดสุดสัปดาห์คราใดพ่อและแม่ก็จะต้องพากันกล่อมเจ้าตัวเล็กนอนกลางวันอยู่ร่ำไป “แด๊ดคุยธุระกับคุณลุงเดเรคอยู่ลูก วันนี้นางฟ้าไปนอนกับมี้นะคะ” คุณแม่คนสวยบอกลูกสาวเสียงนุ่มละมุน ก่อนจะหันไปชักชวนบุตรชายที่กำลังเล่นอยู่คนเดียว “แพนเตอร์ไปนอนกลางวันกับน้องไหมลูก” “ไปครับ” หนุ่มน้อยตะโกนตอบ แล้ววิ่งมาหามารดาและน้องสาว จากนั้นทวิชาก็อุ้มลูกสาวและจูงมือลูกชายเดินออกไปจากห้องรับแขก เพราะหากอยู่นานกว่านี้หนูน้อยอาลาเล่จะงอแงเอาได้ เห็นแม่นางฟ้าประจำบ้านอารมณ์ดีและสดใสแบบนี้ แต่เวลาไม่ได้ดั่งใจก็เอาเรื่องเหมือนกัน คล้อยหลังสามแม่ลูกสองหนุ่มหล่อก็หันมาคุยกันอย่างออกรส อาชีพทนายความเสี่ยงอันตรายไม่น้อย อารดาจึงต้องเรียนรู้ศิลปะการป้องตัวเอาไว้เพื่อใช้ในยามคับขัน เพราะไม่แน่ว่าวันดีคืนดีเธออาจจะถูกลอบปองร้าย หรือไม่ก็โดนอุ้ม จ

“ขอบใจจ้ะ” มาดามดาเลีย เบอร์ยาน็อฟสกี้ กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุน ขณะลอบมองกิริยาท่าทางของอีกฝ่ายด้วยความพึงพอใจ แถมหน้าตาสวยหวานของหญิงสาวยังถูกใจคนมองเป็นอย่างยิ่ง ไม่เสียแรงเลยจริงๆ ที่นางลงทุนจ้างนักสืบตามหาอารดา จนได้รู้ว่าเด็กสาวที่นางเอ็นดูมาตั้งแต่เด็กยังอาศัยอยู่ที่ไมอามี และที่สำคัญคืออารดาเป็นถึงทนายความน้องใหม่ไฟแรงผู้มากความสามารถ ที่ขึ้นชื่อเรื่องฝีปากจัดจ้าน ฉลาดเป็นกรด และรู้เท่าทันคน ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่าทึ่งมากในความคิดของคนแก่ เพราะในสมัยเด็กๆ แม่สาวน้อยออกจะดูหัวอ่อนเสียด้วยซ้ำ จะมีแสดงความก๋ากั่นต่อหน้าลูกชายของนางเป็นบางครั้งเท่านั้น “คุณป้ามีอะไรจะให้หนูช่วย หรือจะปรึกษาเรื่องกฎหมายก็ว่ามาได้เลยค่ะ” พอผู้อาวุโสหย่อนสะโพกลงนั่งเรียบร้อยแล้ว อารดาก็ไม่รอช้าที่จะเปิดฉากซักถามอย่างสุภาพ “ป้าไม่ได้มาหาหนูเรื่องคดีความอะไรหรอกจ้ะ” คนแก่กล่าวอย่างยิ้มๆ“อ้าว…เหรอคะ” แม่สาวเชยสวนกลับ พลางขมวดคิ้วมุ่น“หนูดาด้าจำป้าไม่ได้จริงๆ เหรอลูก ป้าดาเลียไงจ๊ะ” ไม่ต้องบอกคนฉลาดอย่างอารดาก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายรู้จักตนมาก่อนหน้านี้อย่างแน่นอน “เอ่อ…ต้องขอ

ผับสุดหรูใจกลางเมือง คราคร่ำไปด้วยนักท่องราตรีกระเป๋าหนัก บุรุษและสตรีที่เข้ามาหาความสำเริงสำราญในที่นี้ต่างเป็นผู้ดีมีระดับแทบทั้งสิ้น เพียงร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างของเดเรค เบอร์ยาน็อฟสกี เยื้องย่างมาด้วยมาดพญาราชสีห์ผู้ทระนงองอาจ เปล่งรัศมีแห่งบุรุษเพศอย่างถึงแก่น ก็ทำเอาหัวใจของสาวน้อยใหญ่ทุกอนงค์นางในที่นี้เกิดอาการสั่นไหว คล้ายกระเหี้ยนกระหือรือที่จะเยื้องย่างกรายมาเฉียดใกล้หรือทำความรู้จักกับพ่อหนุ่มหล่อมาดเท่ เพื่อหวังว่าจะเป็นหนึ่งในตัวเลือกของมหาเศรษฐีเจ้าสำราญในคืนนี้ “เดเรคขา” เสียงหวานหยดย้อยดังแว่วมาจากทางฝั่งซ้าย“ที่รักขา” และแล้วเสี้ยววินาทีถัดมา เสียงหวานกว่าก็ดังมากระทบโสตประสาทจากทางฝั่งขวา“เสียงคุ้นๆ ว่ะ เฮ้ย!” เจ้าพ่อหนุ่มพึมพำเบาๆ ก่อนจะหลุดอุทานออกมา เมื่อแม่สาวหุ่นสะบึมทั้งคู่ปรี่เข้ามาหาตน ครั้นตั้งสติได้เขาก็รีบฝ่าดงขาแดนซ์ไปทางห้องน้ำทันที แต่กระนั้นสองสาวสุดเซ็กซี่ก็ยังตามมาไม่ลดละ“เดเรคขา…จะไปไหนคะ รอพริสซี่ด้วยค่ะ” “รอฟีโอน่าด้วยค่ะที่รัก”“เอ๊ะ…นังนี่อย่ามาเรียกเดเรคว่าที่รักนะยะ เพราะเขาเป็นที่รักของฉันคนเดียว” พริสซิลล่าซึ่งอยู่ในชุดแดงสุด

“แทนที่จะมาด่าผมด้วยวาจา ‘สุดแซบ’ แบบนั้น ผมว่าคุณรีบกลับวัดไปล้างบาปดีกว่าไหมทูนหัว แต่ถ้าจะให้ดีผมว่าคุณควรจะหาคนมาทำให้ไม่โสดและไม่ซิง เพราะถ้าตายทั้งที่ยังเวอร์จิ้น คงเสียชาติเกิดแย่” ทั้งที่โดนก่นด่าแต่พ่อเจ้าประคุณก็ยังลอยหน้ารวนกลับเสียอย่างนั้น “หยาบคาย!” เสียงหวานตวาดแว้ด “เฮ้…อย่าเพิ่งโมโหสิยาหยี ผมอุตส่าห์ชี้แนะทางไปสวรรค์ให้นะนั่น คุณคงไม่รู้หรอกว่าเวลาเนื้อแนบเนื้อมันซู่ซ่าและซาบซ่านสะท้านทรวงมากแค่ไหน” ท้ายประโยคพ่อเจ้าประคุณทำท่าหื่นกามเข้าขั้น “คุณมันน่ารังเกียจที่สุด ไอ้ผู้ชายลามก ชีกอ หื่นกาม ไอ้คนทุเรศ!” อารดาตะเบ็งเสียงก่นด่าเป็นพรวนด้วยความคับข้องใจเกินจะบรรยาย “ไม่ต้องทำเป็นโกรธกลบเกลื่อนความอายหรอกน่าทูนหัว ถ้าคุณยังหาผู้ชายไม่ได้ ก็นี่…นามบัตรผม โทร.มาได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แล้วคุณจะรู้ซึ้งถึงแก่นว่า ‘สวรรค์’ ที่แท้จริงมันเป็นยังไง” เดเรคยัดกระดาษใบเล็กขอบสีทองใส่มือเรียวพร้อมยักคิ้วยวนยั่ว ก่อนจะเดินล้วงกระเป๋าผิวปากฮัมเพลงจากไป ท่ามกลางความเจ็บแค้นใจของอารดา ซึ่งไม่ได้ข้อมูลอะไรที่พอจะนำไปโจมตีเขาได้ หนำซ้ำยังต้องมาโดนอีกฝ่ายเอารัดเอาเปรียบจน