All Chapters of จอมโอหังเผด็จรัก: Chapter 41 - Chapter 50

“เก่งนักนะมึง” ชายร่างเตี้ยล่ำแผดเสียงลั่น พร้อมเดินรี่เข้าหาหญิงสาวอย่างเอาเรื่อง แต่อารดาหาได้ประหวั่นพรั่นพรึงไม่ เธอออกแรงยันให้เก้าอี้ซึ่งมีล้อเลื่อนเคลื่อนตัวมาข้างหน้า จากนั้นก็ใช้เท้าเสยปลายคางอีกฝ่ายเต็มแรง หลังจากเดเรคจัดการกับชายชั่วที่เหลือได้อย่างราบคาบ เขาก็รีบมาแก้มัดให้เธอ ก่อนที่ทั้งคู่จะวิ่งมายังรถของเขาซึ่งจอดซุ่มอยู่ห่างออกไปประมาณสองร้อยเมตร “เร็วคุณ! ขึ้นรถ!” ทันทีที่อีกฝ่ายกดสัญญาณปลดล็อก อารดาก็รีบเปิดประตูรถยนต์คันหรู ขณะตะโกนเร่งเขาด้วยท่าทางร้อนรน “อ้าว! แล้วรถบุโรทั่งของคุณล่ะ” เดเรคถามขณะเลิกคิ้วหนาเหนือดวงตาสีเฮเซล จนคนตัวเล็กต้องกระแทกลมหายใจออกมาแรงๆ ด้วยความหงุดหงิด “มันใช่เวลามาทำตัวขี้สงสัยไหมฮะ!” เธอเท้าสะเอวสวนกลับอย่างฉุนๆ “คุณก็ตอบมาก่อนสิ” พ่อเจ้าประคุณยังไม่วายเล่นแง่จนน่าหมั่นไส้“ฉันไม่ได้เอามา ชัดไหม?” อารดาเอ่ยเสียงแข็ง พร้อมมองเขาด้วยความไม่พอใจ ถ้าไม่ใช่ในเวลาคับขันเช่นนี้สาบานได้เลยว่าเธอจะหาโอกาสซัดปากคนกวนประสาทสักหมัดแน่ “หมายความว่า คุณไม่ได้ขับรถมา”“เริ่มฉลาดขึ้นแล้วนี่” สาวแสบเหน็บแนมอย่างหน้าซื่อตาใส จนเขานึ

“งั้นผมอนุญาตให้คุณ ‘ตบด้วยจูบ’ ได้ หากผมพลั้งปากเรียกคุณว่าทูนหัว เบบี๋ ยาหยี และหวานใจจ๋า” ข้อเสนอห่ามๆ ของเดเรคทำให้สาวเจ้าอ้าปากค้าง “คุณมันคน…”“ผมมันคนหล่อลากไส้ จนคุณอดใจไม่ไหว อยาก ‘จูบ’ ใช่ไหมล่ะ งั้นก็จูบเลยสิ เอาเลยยาหยี ผมพร้อมแล้ว” ยังไม่ทันจะขาดคำพ่อคนหลงตัวเองก็จงใจยื่นใบหน้ามาเฉียดพวงแก้มสุกปลั่ง “อี๋…ปากสาธารณะแบบนั้น ฉันไม่กล้าจูบหรอกย่ะ” สาวไซส์มินิผงะถอยหลัง แล้วทำท่าขยะแขยงเสียจนเขาอยากกระชากแม่เจ้าประคุณมากระหน่ำจูบสั่งสอนให้สาแก่ใจ “ถึงจะปากสาธารณะ แต่ยังไงคุณก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ผมเคยจูบ จริงไหมทูนหัว” เจ้าของเสียงห้าวทุ้มเอ่ยเย้าระคนทวนความทรงจำ พลางยิ้มใส่ตาคนตัวเล็ก “ไหนคุณบอกว่าจะพาฉันดูดาวไง” อารดารีบตัดบทก่อนที่จะเข้าเนื้อตัวเองไปมากกว่านั้น “งั้นไปกัน” ขาดคำพ่อตัวโตก็ฉุดร่างระหงให้ก้าวตาม “ไปไหน” เธอร้องถามพลางขืนกายเอาไว้ ทว่ากลับไม่เป็นผลแม้แต่น้อย “ก็ไปดูดาวไง” เสียงทุ้มเอ่ยตอบคำถาม ขณะที่ขายังก้าวไปข้างหน้า “ดูที่ไหน” สาวแสบยังคงทำตัวขี้สงสัยไม่เลิก “ถามได้…ก็ห้องดูดาวสิครับคุณผู้หญิง” คำตอบกวนๆ ได้รับค้อนวงงามเป็นของ

‘อา…ภายใต้เสื้อผ้าตัวโคร่งแสนเชยระเบิดนี้ มันยังมีแม่สาวเซ็กซี่น่าปรารถนาซุกซ่อนอยู่ ผิวขาวอมชมพู ทรวดทรงองค์เอวน่าขยี้ขย้ำ สองเต้าเขย่าโลกช่างดึงดูดสายตาและน่าฟัดเป็นบ้า ที่สำคัญคืนนี้เธอใส่จีสตริงสีแดงอีกแล้ว ให้ตายห่าสิวะ! เรากำลังคลั่งและตื่นตัวเพราะผู้หญิงประหลาดแต่สวยจัดคนนี้’ เดเรคคำรามกระหึ่มในอก “ฮื้อ…” ครั้นรู้สึกเหมือนมีอะไรมารบกวนการนอนอารดาก็ครางยืดยาวด้วยความขัดใจ แต่กระนั้นก็ยังไม่ยอมเปิดเปลือกตาขึ้น “โอ้พระเจ้า! แม่สาวหลงยุคมีปานแดงรูปหัวใจที่แก้มก้นด้วย” ครั้นจับร่างเย้ายวนที่เหลือแค่ชุดชั้นในสีแดงชวนใจสะท้านพลิกไปทางด้านข้าง เขาก็ต้องอุทานลั่นและหายใจหอบหนักๆ เมื่อสายตาคมกริบปะทะเข้ากับรอยปานแดงเล็กๆ ทว่าเด่นหราอยู่บนแก้มก้นอวบอั๋นด้านซ้าย “ฮื้อ…อย่ามายุ่ง คนจะนอน” เสียงที่ดังข้างหูน้อยทำให้อารดาบ่นงึมงำทั้งที่ยังไม่ได้สติ ก่อนจะพลิกกายไปอีกทางด้วยความรำคาญระคนหงุดหงิด “เฮ้อ…ผมจะพยายามนอนเฉยๆ ก็แล้วกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทนได้สักกี่น้ำนะแม่สาวอึ๋มหลบใน” เดเรคพ่นลมหายใจร้อนระอุออกมาอย่างพยายามระงับอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านไปทั้งสรรพางค์กาย แล้วดึงผ้าห่มขึ้

“อย่าค่ะ ได้โปรด อย่าทำอะไรฉันเลย” อารดากระถดสะโพกหนี พลางละล่ำละลักวิงวอนด้วยเสียงแผ่วเบาราวกระซิบ เพราะร่างกายกำลังร้อนรุ่มทุรนทุราย และเรียกร้องการปลดปล่อยที่เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร หากแต่สติส่วนดีก็ฉุดรั้งให้เธอข่มกลั้นความปรารถนา ครั้นเห็นเขายังเดินหน้ารุกหนักไม่มีถอย อารดาก็สะอื้นฮักด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ปกติเธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอและเสียน้ำตาให้กับอะไรง่ายๆ ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกอดสู จนใจ สูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง และต้องต่อสู้กับอารมณ์ดำฤษณาที่กำลังกระหน่ำโจมตีจนกายสาวแทบระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ “บัดซบ! หยุดร้องไห้ซะอารดา ผมไม่ทำอะไรคุณแล้ว” เดเรคสบถออกมาท่ามกลางเสียงร้องไห้ ผลุนผลันลุกจากเตียงด้วยความหัวเสียและหงุดหงิดงุ่นง่าน เพราะยังไม่ได้ปลดปล่อยความอึดอัด จากนั้นเขาก็กระแทกเท้าไปยังห้องน้ำ เพื่อใช้ความเย็นช่วยบรรเทาอาการร้อนรุ่มไปทั้งสรรพางค์กาย คล้อยหลังพ่อหนุ่มคลั่งรักอารดาก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วพยุงกายลุกขึ้นนั่ง ยกหลังมือเกลี้ยงเกลาเช็ดคราบน้ำตาออกจากร่องแก้มเนียนลออ ก่อนจะกวาดสายตาสีนิลมองหาอะไรบางอย่าง “ไม่มี!” สาวเจ้าชะโงกหน้าลงไ

เดเรคนั่งทำงานอย่างไม่มีสมาธิ เพราะสมองอันชาญฉลาดเอาแต่คิดถึงภาพสุดเซ็กซี่ของอารดา จนเขาต้องหลุดสบถออกมาหลายต่อหลายครั้ง ก๊อก…ก๊อก…ก๊อก“เชิญ!” เสียงเคาะประตูติดกันสามครั้งทำให้เจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่หลุดออกจากภวังค์ ก่อนจะส่งเสียงทรงอำนาจไปอนุญาตผู้ที่ยืนอยู่หลังบานประตู“ผมมีเรื่องของไอ้เซอร์เกมารายงานครับ” หลังจากทรุดกายลงนั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของเจ้านายหนุ่ม วิกเตอร์ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง “งั้นก็รีบว่ามาเลย” เดเรควางปากกาด้ามทองในมือลง แล้วเงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่ายอย่างให้ความสนใจ “เซอร์เกเป็นพี่เขยของผู้ว่าการรัฐเจสันครับ”“งั้นก็แสดงว่าสองคนนี้กำลังร่วมมือกันทำเรื่องชั่วๆ อยู่แน่” เจ้าพ่อหนุ่มสันนิษฐานอย่างมีเหตุผล เพราะหากไม่ต้องการผลประโยชน์อะไรสักอย่างมาเฟียจอมยโสอย่างไอ้เซอร์เกคงไม่ถ่อมาไกลถึงอเมริกา แถมวันนั้นมันยังบังอาจลวงให้เขาไปติดกับจนน่าขนลูกน้องไปถล่มคืนให้ราบเป็นหน้ากลอง “ใช่ครับ ทั้งคู่กำลังร่วมมือกันผลิตอาวุธเถื่อนส่งไปขายในแถบตะวันออกกลาง” เลขานุการหนุ่มมาดขรึมเอ่ยรายงานไปตามข้อมูลที่ได้มา “เลวระยำสิ้นดี!” เดเรคเค้นเสียงประณามอย่างสมเพช ก่อนจะวกเข้าเรื