ช่วงระยะเวลา 3-4 วันที่ผ่านมา พิษร้ายยังคงรบกวนเมฆินทร์อย่างต่อเนื่องราวกับเจ้ากรรมนายเวรที่ตามติดไม่ปล่อย ทุกค่ำคืนเขาจำต้องพาตัวเองไปยังห้องนอนของน่านฟ้าเพื่อขอความช่วยเหลือ... จากความจำเป็นกลายเป็นความเคยชิน ทั้งสองคนนอนกอดกันอย่างแนบชิดในทุกคืน แลกเปลี่ยนไออุ่นและการเยียวยาให้แก่กัน ภายใต้ความเงียบสงบของรัตติกาล ในช่วงเย็นของวันหยุดพักผ่อน เมฆินทร์ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการนอนเล่นที่โซฟาห้องนั่งเล่นพลางเปิดรายการทีวีทิ้งไว้เป็นเพื่อนแก้เหงา เขาอยู่ที่เพนต์เฮาส์เพียงลำพังในตอนนี้ ความสงสัยที่ค้างคาใจทำให้เขาตัดสินใจโทรศัพท์ไปปรึกษาพราวฟ้า “แม่ครับ... พิษเวน่อมกำเริบทีไร ทำไมถึงรุนแรงขนาดนี้ ผมพยายามควบคุมมันแต่อดทนไม่ได้เลย” เมฆินทร์ระบายความอัดอั้น “แล้วต้องรบกวนน่านฟ้าอยู่ตั้งหลายวัน แค่เขาช่วยนอนกอดทั้งคืนผมก็เกรงใจจะแย่แล้ว ถ้ามันรุนแรงกว่านี
Last Updated : 2025-11-29 Read more