All Chapters of One Night, Bound Forever (SPG): Chapter 91 - Chapter 100

[KRISTOFF POV]Ang War Room ay nanatiling tahimik matapos ang insidente sa board member at ang media crisis. Ang lahat ng system ay green. Ang lahat ng kalaban ay neutralized o nanonood nang may pag-iingat. Ang katahimikan na ito ay hindi dulot ng kawalan ng gulo, kundi pagtanggap sa aming kapangyarihan.Ngunit ang aking atensiyon ay hindi na nakatuon sa financial reports. Ang pokus ko ay nasa asawa ko.Isang gabi, habang naghahanda kami ng dessert—isang simple at eleganteng panna cotta—naisip ko ang tanong na matagal ko nang gustong itanong nang seryoso at walang distractions sa negosyo.“Paola,” tawag ko, inabot ko sa kaniya ang bowl ng creamy dessert. “Mag-usap tayo, nang walang interruption ng Valdemar o Del Mar.”Umupo siya sa island counter ng kitchen. Ang kitchen ay stainless steel at high-tech, ngunit sa sandaling iyon, tila ito nagbago sa isang comforting na home setting.“Ang favorite kong phrase,” sagot niya, kumuha siya ng spoon. “Sige, Mahal. Handa na akong makinig. May k

[KRISTOFF POV]Ang pagbubuntis ni Paola ay hindi lamang isang personal na pagbabago; ito ay isang seismic shift sa buong sistema ng Valdemar. Ang pag-aanunsiyo sa matandang Valdemar at ang matagumpay na pagdepensa laban sa Lecourt Group ay nagbigay sa amin ng ilang linggong kapayapaan. Ngunit ang kapayapaan na iyon ay hindi katahimikan; ito ay paghahanda.Araw-araw, ang aming study room ay nagiging aking new office. Ang computer ni Paola—na dating parang sphinx sa akin—ay ngayon ang kailangan kong kabisaduhin. Ang istruktura ng pananalapi na ginawa ni Paola ay isang mapanganib at napakagandang halaman na

[KRISTOFF POV]Ang pagpasok namin sa third trimester ay hindi nabawasan ang stress sa Valdemar, bagkus ay nagpataas nito sa ganap na antas. Ngunit ang stress na ito ay hindi galing sa panlabas na kalaban; ito ay galing sa aking sariling pagkabalisa. Sa loob ng siyam na buwan ng pagbubuntis, ang diplomacy ko ay nagbago tungo sa obsession sa katiyakan.“Kristoff, ang Switzerland ay may isa sa pinakamahuhusay na sistema ng ospital sa buong mundo,” sabi ni Paola, nakaupo siya sa couch habang pinapanood niya akong nagpaplano sa holographic map ng Geneva. Ang mapa ay nagpapakita ng tatlong magkakaibang route patungo sa klinika at ang security coverage ng bawat sulok.“Alam ko, Mahal,” sabi ko, pinindot ko ang isang red zone sa mapa—isang abandonadong warehouse tatlong kilometre mula sa klinika. “Pero kahit ang pinakaligtas na lugar ay may butas. Ang warehouse na iyon ay isang strategic choke point. Kailangan nating siguraduhin na walang makakagamit niyan bilang vantage point.”“Ang gusto mo

[KRISTOFF POV]Ang oras na malapit nang dumating ang aming anak ay nagbago sa buong sistema ko. Ang dating diplomat at CEO na naghahawak ng bilyon-bilyong asset ay ngayon ay isang lalaki na walang control. Ang matinding sakit na nararamdaman ni Paola ay nagsimula sa madaling araw, at wala akong magawa kundi hawakan ang kanyang kamay.Ang private wing ng ospital sa Geneva ay naging sentro ng uniberso ko. Hindi ko na naisip ang Valdemar, si Damon Alcantara, o kahit ang charity auction ng pendant. Ang tanging pinagtuunan ko ng pansin ay ang paghinga ni Paola at ang lakas na nakita ko sa kanya sa gitna ng pagdurusa.“Nagsisimula na, Kristoff,” bulong niya, pinisil niya ang kamay ko nang mahigpit na parang sisirain niya iyon. “Mas masakit pa ito kaysa sa anumang financial crash na naranasan ko.”“Alam ko, Mahal. Pero ikaw ang pinakamalakas na tao na kilala ko,” sabi ko, hinalikan ko ang kanyang noo. “Tingnan mo ako. Ang lahat ng laban natin ay dinala tayo dito. Ito ang pinakamalaking tagum

[PAOLA POV]Ang Geneva War Room, isang bunker na dating ginagamit lamang para sa extreme financial crises, ay ngayon ay naging silid-aralan ni Seraphina. Ang whiteboard na dating puno ng algorithms ay ngayon ay may nakasulat na pangalan: Cassian Aurelius.Gabi na. Hawak ko ang aking espresso—isang nakasanayang pampagising sa mga gabi ng labanan. Ngunit ang caffeine ay hindi makapagpabilis ng tibok ng puso ko tulad ng ginagawa ni Kristoff, na ngayon ay naglalakad-lakad sa harapan ng malalaking screen, tinitingnan ang digital footprint ng kalaban.“Kailangan nating maging kalmado, Paola,” sabi niya, hindi niya ako tinitingnan. “Ang gusto ni Aurelius ay reaksyon. Gusto niyang magkamali tayo.”“Kalmado?” Tumawa ako, isang mapait na tunog na hindi ko akalaing makakalabas sa bibig ko. “Narinig mo siya, Kristoff! Pumasok siya sa nursery ng ating anak! Ang taong ito ay nagsasalita ng Filipino at alam ang pinakamatagal mong sekreto—ang lullaby mo! Ito ay hindi isang random hacker. Ito ay isang