All Chapters of One Night, Bound Forever (SPG): Chapter 71 - Chapter 80

Nanginginig si Kristoff, inabot ang kaniyang kamay patungo sa zip-up hoodie na nakasabit malapit sa kama."Maaari mo bang tulungan akong isuot iyan, pakiusap?" Tanong niya at tumalon ako nang walang pag-aalinlangan. Ang aking puso ay sumakit nang sinubukan naming isuot ang kaniyang mga braso sa hoodie at ang kaniyang mukha ay nabaluktot sa isang masakit na ekspresyon."Ano iyan?" Tanong ni Kristoff, nakasimangot patungo sa aking braso. Tumingin ako sa ibaba at may mga patak ng dugo na tuyo laban sa aking forearm. Kinuha ko ang disinfectant wipes at nilinis ang sarili ko bago itapon iyon sa basurahan."Si Lucas. Nakabitin siya sa kisame mo, nakukuha ang nararapat sa kaniya." Sabi ko, bumuntong-hininga.Tinitigan ako ni Kristoff bago siya nagsimulang ngumiti, isang proud na ngiti na nagdulot ng mga paputok sa aking dibdib at naramdaman ko na uminit ang aking mga pisngi. "Ang Pao ko ba ang bahala sa akin?"Ang aking mukha ay bumaba. "Kristoff, siyempre. Alam kong gagawin mo rin iyan." An

"Hoy, naniniwala ako sa iyo." Pinutol ko siya, inilapag ang isang kamay sa kaniyang pisngi. Mukha siyang nag-aalala at ang kaniyang mga kilay ay nakadikit sa isang nag-aalala na pagkunot. Ang mga kamay ni Kristoff ay nanginginig sa kaba at mukha siyang sasabog. Ang kaniyang pag-aalala ay nagpababa ng aking damdamin, ginawa itong mas personal."Mag-relaks ka." Malumanay kong sabi, hinawakan ang kaniyang kamay at hinalikan ang kaniyang mga knuckle. Siya ay kitang-kitang kumalma, ngumiti nang mahinahon."Hindi ko alam kung may tama o maling paraan para gawin ito ngunit puta na." Sabi ni Kristoff, binuksan ang kaniyang kamay at inihayag ang isang maliwanag na diamond sa ibabaw ng isang puting gintong band. Isang singsing. Ang buong mundo ko ay huminto."Puta." Napasinghap ako, nakatingin pababa rito.Lumapit si Kristoff, ibinalot ang kaniyang kamay sa likod ng aking leeg at pinatingin ako sa kaniya. "Matagal at mahirap akong nag-isip tungkol sa sasabihin. Alam kong hindi ka mahilig sa lah

[PAOLA POV]Ang gabing iyon ay isang masidhing patunay. Matapos ang lahat—ang dugo, ang pagtatapos, at ang proposal—ang aming pagmamahalan ay hindi nasira; ito ay naging bakal.Pagsikat ng araw, gumising ako na nakasiksik sa yakap ni Kristoff, ang aming mga katawan ay magkadikit sa ilalim ng mabigat na kumot. Ang kaniyang paghinga ay mabagal at malalim. Tumingin ako sa kanyang mukha, sinusuri ang mga tahi at sugat. Bagaman masakit, mas mapayapa ang kaniyang mukha ngayon kaysa noong huling linggo. Ang pagpapakita ng kalakasan na ipinakita ko kay Lucas ay naging isang pampagaling para sa aming dalawa. Sa wakas, malaya na kami sa banta niya.Dahan-dahan akong kumawala sa kaniyang yakap, sinubukan kong hindi siya gisingin. Ngunit bago ako makabangon, hinila niya ako pabalik.“Saan ka pupunta, mahal?” bulong niya, ang kanyang boses ay malalim pa rin at inaantok. Ngumiti siya, ang mga mata niya ay bahagyang nakapikit. “Ang init mo ang gamot ko. Huwag mo akong iwan.”“Kailangan kong kumuha n

[KRISTOFF POV]Napadilat ako sa lamig. Ang init ng katawan ni Paola ay hindi na nasa tabi ko. Ang bahagi ng aking dibdib na wala pang sugat ay humingi ng kaniyang presensya. Ang sakit mula sa mga tahi ay tila isang matalim na paalala ng aking kapalpakan, ngunit sa huling araw, ang sakit na iyon ay nabawasan, napalitan ng isang kakaibang puwersa—ang galit na nagbigay ng kapangyarihan kay Paola.Bumangon ako, maingat sa bawat paggalaw, at naglakad patungo sa kabilang silid, sa aking opisina na ngayon ay kaniyang kuta.Doon ko siya nakita, nakaupo sa aking upuan, ang puting-gintong singsing ay kumikinang habang ang kaniyang mga daliri ay lumilipad sa keyboard ng laptop. Ang mukha niya ay walang bahid ng pagod, kahit pa alam kong halos hindi siya natulog. Ang kaniyang buhok ay nakatali sa isang simpleng buhol, at nakasuot siya ng isa s

[PAOLA POV]Ang text ni Kristoff—“Mission complete. Queen is safe. Prepare the heat.”—ay nagbigay sa akin ng biglaang ginhawa, nawala ang malamig na takot na bumalot sa akin sa loob ng tatlong oras ng paghihintay. Ito ay isang utos, isang pangako, at ang pahayag na siya ay buhay. Ang kaniyang pag-uwi ay hindi lang basta pagdating; ito na ang sukdulan ng aming tagumpay.Mabilis akong tumayo, ang adrenaline ay nagtulak sa akin, at sinimulan kong ayusin ang silid. Hindi ko na inisip ang mga basag na kumpanya at ang dugo sa tuhod ni Valeri. Ang lahat ng iyon ay naglaho. Ngayon, ang tanging mahalaga ay ang lalaking mahal ko ay darating, at kailangan niyang maramdaman na siya ay nasa bahay, ligtas, at minamahal nang sobra-sobra.Nagpalit ako ng damit. Nag-alis ako ng T-shirt ni Kristoff at nagsuot ng isang itim, silk na robe na masarap sa balat. Naglagay ako ng lavender oil sa diffuser—paborito niyang amoy na nakakapagpakalma sa kaniya. Inayos ko ang mga kumot, ginawang isang komportableng