All Chapters of FORBIDDEN TASTE OF MY STEPBROTHER : Chapter 61 - Chapter 70

113 Chapters

CHAPTER SIXTY

Bahagyang natigilan si William. Tumingin siya kay Reign… saka bahagyang tumingala sa langit. “Sa totoo lang… your father is my hero.” Biglang napalingon si Reign sa kanya. Bahagyang umawang ang bibig niya… pero hindi siya nakapagsalita. “Hindi lang siya driver…” dagdag ni William. “Niligtas niya ang buhay ko.” Unti-unting pumikit si William. — “Tito, tara! Kain na tayo!” Masigla siyang kumaway. Nag-aalangang lumapit si Ramil. “Sir…” mahina nitong bulong. “Pwede bang sa labas na lang tayo kumain?” “Huh? Bakit, Tito? Ayaw mo ba nito?” Napatingin si Ramil sa mesa. “Wala ka bang napapansin?” kalmadong tanong nito. Napakunot-noo si William. “Lahat ng nandiyan, paborito mo, ’di ba? Ibig sabihin… posible mo talagang kainin.” Tumango si William. “Hindi ka ba nagtataka?” Sandaling natigilan si William. Bigla siyang tumayo at mabilis na itinapon sa basurahan ang pagkain sa plato niya. Wala pang sinasabi si Ramil—pero may kutob na siya. Maya-maya— May

CHAPTER SIXTY ONE

Bahagyang nanigas sa kinatatayuan si Dra. Sylvia nang bigla siyang yakápin ni Michael. “Doc…” halos bulong lang niya. “M-Michael… anong nangyari sa ’yo? Napaaway ka ba?” Inalalayan siya nito papasok sa loob at dinala sa kwarto. Pinahiga niya ito. Dahan-dahan niyang binuksan ang butones ng long sleeve nito. Nang matapos, agad siyang lumipat sa paanan at marahang hinúbad ang sapatos ni Michael. “Naalala ko…” halos bulong lang ni Michael. “Ganyan na ganyan mo rin ako alagaan noon, ’di ba?” nakapikit na sabi niya. Bahagya siyang natigilan. “Michael… matagal na ’yon,” halos bulong niyang sagot. Umupo siya sa gilid ng kama. At marahang nilinis at nilagyan ng gamot ang sugat ni Michael. “Magpahinga ka na,” bulong niya. Tumayo na siya at tumalikod. Hahakbang na sana siya palabas nang bigla siyang hinila ni Michael. Napadágan siya sa ibabaw nito. Nagkatitigan sila. Tahimik. Mabigat ang hangin. Dahan-dahang nagdikit ang labi nila hanggang sa mas naging mapusok. “M

CHAPTER SIXTY TWO

Napasapo ng ulo si Michael nang magmulat siya ng mata. “Shît!” mariing bulong niya habang dahan-dahan siyang sumasandal sa headboard ng kama. Napatingin siya sa paligid. May nakapatong na first-aid kit sa side table. Marahan siyang napatingala saka huminga nang malalim. “Tsk!! Ano na naman ba ’tong pinasók mo!” mariing sermon niya sa sarili. Tahimik siyang bumangon at lumabas ng silid. Agad na dumiretso sa ilong niya ang humahalimuyak na amoy ng nilulutong pagkain. Napatingin siya sa kusina. Nandoon si Dra. Sylvia. Nakatalikod, abalang-abala sa pagluluto—ni hindi man lang siya napansin nito. Ini-scan ni Michael ang tingin sa buong katawan nito. Nakasuot lang ito ng manipis na oversized T-shirt na yumayâkap sa katawan niya kapag gumagalaw. Bahagya siyang napangiti. “Nagbago na siya…” bulong niya sa isip. “Malayong-malayo na siya sa Sylvia na binu-búlly lang noong college kami dahil sa taba ng katawan niya.” Dahan-dahan siyang lumapit at niyakap ito mula sa likuran. “Doc…” m

CHAPTER SIXTY THREE

Hindi alam ni Reign kung matatawa ba siya o maiinis kay William. Pero kahit paano… gumaan ang pakiramdam niya dahil kasama niya ito. Habang sinusundan nila ang ambulance, hindi mapakali si Reign. Paulit-ulit siyang napapasilip sa bintana, para bang sa bawat segundo ay may mangyayaring masama. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso niya. Napalingon sa kanya si William. Marahan niyang hinawakan ang kamay ni Reign. “Tita will be fine,” kalmado nitong sabi. Hindi siya sumagot. Mas lalo lang humigpit ang kapit niya sa kamay nito. Pagdating sa hospital, agad na huminto ang ambulansya. Mabilis na bumaba ang mga nurse at paramedic. Dali-dali nilang inilabas si Leona sa stretcher. “Ma—!” halos mapatakbo si Reign, pero agad siyang hinarang. “Ma’am, please! Let them do their job.” “Anak niya ako—!” nanginginig na sabi niya. “Please, ma’am.” Wala siyang nagawa kundi tumigil. Napaatras siya habang pinapanood kung paano dalhin ang mama niya papasok. “Ma…” mahina niyang bulong

CHAPTER SIXTY FOUR

Sa labas ng operating room, halos hindi makaupo si Reign. Pabalik-balik ang tingin niya sa pintuan, na para bang sa bawat pagbukas nito ay lalabas agad si Leona. Namumutla na siya sa kaba. Napatingin siya kay William—tahimik lang, pero hindi siya iniiwan. “Wil…” mahina niyang tawag. Hindi siya agad sumagot. “Sigurado ka bang okay si Mama?” garalgal niyang tanong. Saglit na tumingin si William sa pintuan bago siya binalingan. “Hindi pa natin alam. Pero alam kong ginagawa nila ang lahat.” Hindi pa rin kumalma si Reign. Mas lalo lang humigpit ang pagkakakapit ng mga kamay niya sa sariling palad. Maya-maya, bumukas ang pinto ng operating room. Lumabas ang isang doctor. Agad na napatayo si Reign. “Doc! Si Mama—” “Stable na po siya,” putol ng doctor. Napabuntong-hininga si Reign. “Pero kailangan pa rin siyang i-monitor. May malalim na sugat ang mama mo, at nawalan siya ng maraming dugo.” Parang biglang bumigat ang dibdib ni Reign. “Pwede ko na po ba siyang m

CHAPTER SIXTY FIVE

Bahagyang napaurong si William. Huminga siya nang malalim bago hinawakan ang kamay ni Reign. “Of course I would love to… kahit ngayon din, kaya kitang pakasalan. Kahit saang simbahan pa ’yan…” mahina pero sigurado ang boses niya. “Pero kung gagawin mo ’yan dahil lang sa gusto mong gumanti… ayoko. Ayokong matali ka sa taong hindi mo naman mahal.” Napatingin si Reign sa kanya. “So papayag ka lang kung mahal na kita?” kunot-noong tanong niya. “Parang kailan lang, ikaw itong bigla na lang nag-aaya ng kasal, tapos ngayon… parang ayaw mo naman.” Bahagyang ngumiti si William pero umiling. “Exactly… but not in this way…” halos bulong na sagot niya. Napalingon siya kay Jack; sumenyas ito na lalabas na. “Papayag lang ako kapag naka-move on ka na. Kapag fully healed ka na.” Humigpit ang hawak niya sa kamay nito. “Dahil ayokong magsisi ka sa huli. Ayokong dumating sa point na… bigla kang aayaw dahil hindi naman ako ’yung taong gusto mong makasama sa pagtanda…” Saglit siyang tumigil bago m

CHAPTER SIXTY SIX

Bahagya pang napatitig si Reign sa itinapon niyang bulaklak—red and white roses iyon, parehong paborito niya. “Naaalala pa rin niya…” bulong ni Reign bago siya lumingon sa staff. “Aalis na ’ko, babalik na ’ko sa hospital. ’Yung mga bilin ko ha,” sabi niya bago tuluyang lumabas. “Yes, Ma’am. Ingat po kayo!” Tahimik siyang naglakad papunta sa parking lot. “Bakit ba, hanggang ngayon, ayaw niya pa rin akong tigilan…” bulong niya sa isip. Akmang bubuksan na niya ang pinto ng sasakyan nang biglang— “Ahh!” tili niya nang may humatak sa kanya. Pero agad nitong tinakpan ang bibig niya mula sa likuran. “Shh… baby… ako ’to…” bulong ng lalaki sa tainga niya. Nanlaki ang mata ni Reign. “M-Michael…” mahina niyang bulong, pero bago pa siya makapagsalita, unti-unting nanghina ang katawan niya hanggang sa tuluyan siyang mawalan ng malay. — Sa hospital, paikot-ikot si William sa loob ng silid ni Leona. Pumapatak ang pawis niya kahit naka-aircon naman sa loob. “Come on…” mahina niyang bulon

CHAPTER SIXTY SEVEN

Mahigpit ang hawak ni William sa manibela habang mabilis na umaandar ang sasakyan. Tahimik ang loob, pero ramdam ang bigat ng hangin. Nasa passenger seat si Jack, habang may dalawang sasakyan pang sumusunod sa kanila. “Sigurado ka bang dito ’yung location, boss?” tanong ni Jack, nakatingin sa phone. “Dito ’yon,” mariing sagot ni William. “Kakabigay lang niya ng live location.” Mas lalo niyang inapakan ang silinyador. Ilang minuto pa, huminto ang convoy sa isang bakanteng lugar. Isang lumang bahay ang nakatayo sa gitna—madilim, tahimik, at walang katao-tao. Isa-isang bumaba ang mga tauhan. “Palibutan niyo,” utos ni William. Tahimik na kumilos ang mga lalaki, mabilis na pumwesto sa paligid ng bahay. Huminga nang malalim si William bago tumingin kay Jack. “Sa likod ka.” Tumango ito. Dahan-dahang lumapit si William sa pintuan. Saglit siyang huminto, saka mariing sinipa ito. Bumukas ang pinto. “Reign!” sigaw niya habang pumasok. — Sa loob… Nakaupo si Reign sa kama, nakatali

CHAPTER SIXTY EIGHT

Halos halughugin nina William ang buong mansyon kasama ang mga pulis. Kada silid, bawat sulok—walang pinalampas. “I told you! Wala na si Michael dito,” malamig na sabi ni David, sabay turo sa relong naiwan sa mesa. Napatingin si William doon. Mariing kumuyom ang kamao niya. “Wala na sa katinuan ’yang anak mo!” mariin niyang sabi. Ngumisi si David. “It’s not my problem anymore.” Sa isang iglap, kinuwelyuhan siya ni William. “Ganyan ka ba talaga? Wala kang kwentang ama!” mariin niyang sabi. Bahagya niya itong itinulak bago tumalikod. Naiwan si David na nakatulala. Unti-unting nag-iba ang ekspresyon niya. Dinukot niya ang phone at may tinawagan. “Hanapin n’yo si Michael at ibalik sa mansyon—now!” mariing sigaw niya, sabay hagis ng phone niya. “Daddy!” nakangiting tawag ni Cassandra. “Ang init naman ng ulo mo!” nakangising sabi nito. “Pakialamero kasi ’yang Martinez na ’yan eh!” mariing sigaw niya. “Akala mo kung sino!” “Huwag kang mag-alala, Daddy. Ako ang bahala sa ’yo.”

CHAPTER SIXTY NINE

Bahagyang natigilan si William. Hindi niya alam kung anong sasabihin. “Reign—” “W-wil… pwede mo ba ’kong samahan kay Mama?” putol niya dito. “Gusto ko lang siyang silipin, kahit sandali lang… ayoko rin naman na makita niya akong ganito.” Huminga siya nang malalim. “R-Reign… I’m sorry…” basag ang boses na sabi ni William. Napayuko siya. Bahagyang nakaramdam ng kaba si Reign. Itinaas niya ang mukha ni William para magkaharap sila… “B-bakit ka nagso-sorry?” basag ang boses na tanong niya. “No’ng sinundo ka namin… iyon din ’yung time na… tinangay ni Michael ang mama mo,” basag ang boses na sabi ni William. “A-ano?!” napahawak si Reign sa dibdib niya. “Anong klaseng hospital ba ’to?! Bakit nila hinayaan na matangay ng kung sino ’yung pasyente nila?! Anong silbi ng CCTV at mga security guard kung hindi naman nila ginagawa ’yung trabaho nila?!” mariing sigaw niya. “Reign, huminahon ka, please…” mahinang sabi ni William. “Nagpadala naman ako ng tao dito para bantayan siya… pero—hindi

...

5 6 7 8 9

...

SCAN CODE TO READ ON APP