All Chapters of FORBIDDEN TASTE OF MY STEPBROTHER : Chapter 71 - Chapter 80

Tahimik ang buong condo. Nakatayo si Reign sa harap ng glass window, nakatingin sa kawalan. Malalim ang paghinga niya habang nakahawak sa kurtina. “Ma… nasaan ka na ba?” mahina niyang bulong. “Hindi ko na alam kung saan kita hahanapin. Miss na miss na kita, Ma—” unti-unting pumatak ang luha niya. “S-sana, kung nasaan ka man ngayon… sana safe ka.” Humahagulgol na sabi niya. May narinig siyang yabag papalapit sa kanya, pero hindi niya ito nilingon. Natigilan siya nang abutan siya nito ng puting panyo. Kinuha niya ’yon at pinunasan ang luha niya. “Salamat…” halos bulong lang niya. “Kain muna tayo,” sabi ni William. “Wala akong gana…” tipid na sagot niya. “Hindi ka pa kumakain simula kahapon, tapos ’yung mga sugat mo lilinisin pa natin,” dagdag niya, mas malumanay. “Opo… kakain na po, itay…” parang naiinis na bulong ni Reign."Itay?!" Bahagyang natawa si William nang makita itong nakasimangot habang papunta sa kusina. — Nang umupo na si Reign sa tabi niya, si William na mismo a

Saglit na natahimik si William. Unti-unti niyang pinunasan ang luha sa pisngi ni Reign. “Sa totoo lang, hindi naman talaga normal… na kung sino pa ang minamahal mo nang sobra… siya rin ang magbibigay sa ’yo ng pain and trauma. It depends on the person you choose to love or to be with,” mahina pero malinaw niyang sabi. Napatingin si Reign sa kanya. “But the question is… tamang tao ba ’yung pinili mong panindigan at paglaanan ng pagmamahal?” Unti-unting tumulo ang luha ni Reign… gusto niyang sumagot ng “Oo naman!” pero parang ayaw lumabas ng salitang ’yon sa bibig niya… dahil kahit hindi niya sabihin, alam niya sa sariling taliwas iyon sa nararamdaman ng puso niya. Huminga nang malalim si William. “Kasi… kung tamang tao ang pinili mo, hindi ’yan gagawa ng mga bagay na makakasakit sa ’yo. Palagi niyang iko-consider kung anong mararamdaman mo bago siya kumilos at magdesisyon… but sometimes…” huminga siya nang malalim. “Nagkakamali rin naman tayo. We’re not perfect, at likas na sa t

“Matigas ka na ngayon?” malamig na tanong ni Michael sa kanya. “Akala mo ba porket kasama mo ang lalaking ’yan, makukuha mo na ang lahat ng gusto mo?” Tumawa siya nang mapakla. “Hindi mo makukuha ang mama mo!” mariing sigaw niya. “Bakit hindi? She’s my mother! At wala kayong karapatang ikulong siya sa mansyon na ’to!” Akmang bubúka pa lang ang bibig ni Michael nang sumenyas si William sa mga tauhan niya. Dire-diretso silang pumasok sa mansyon. “Seriously? Magte-trespassing kayo dito para lang makuha si Leona? Teka… hindi n’yo yata kilala kung sino’ng binabangga n’yo!” mariing sigaw niya. Pero hindi siya pinansin ng mga ito. Isa-isa nilang pinasok ang bawat kwarto… hanggang sa— Nakita nila itong nakatayo sa tabi ng bintana. “Ma’am Leona… sumama na po kayo sa ’min,” magalang na sabi ng isa. “Teka! Saan n’yo ’ko dadalhin?!” sigaw ni Leona nang bigla siyang hawakan sa magkabilang braso ng dalawang tauhan ni William. “Bitiwan n’yo ’ko! Ano ba!” sigaw niya. “Michael! David! Doktor

Pagdating sa hospital, agad na isinugod si Leona sa emergency room. Naiwang nakatayo sa labas sina Reign, William, at ang mga pulis. Bukas-sara ang pinto, sunod-sunod ang pasok ng nurse at doctor. Amoy antiseptic ang paligid, pero hindi ’yon ang napapansin ni Reign. Hindi niya maalis sa isip niya ang nangyari. ’Yung pagtulak sa kanya. ’Yung tingin ni Leona. Parang wala siyang halaga. Sa kabilang gilid, nakaupo si David. Nakasandal, naka-cross ang paa, at may bahagyang ngiti sa labi. Para bang wala lang ang lahat. Napatingin si Reign dito. Unti-unting nag-init ang dugo niya. “Hayop ka!” mariing sigaw niya habang papalapit. “Kasalanan mo ang lahat ng ’to!” Napatingin ang ilang tao sa hallway. Pero hindi siya tumigil. “Anong ginawa mo sa mama ko?!” nanginginig ang boses niya sa galit. Bahagyang napailing si David, saka tumayo. Maayos pa rin ang postura, parang hindi apektado. “Ano ka ba, hija…” malumanay niyang sabi, pero may bahid ng pang-aasar. “Mahal na mah

“Tama na!” malakas na hiyaw ni Leona. “Nasasaktan na ’ko, ano ba?!” pilit siyang kumakawala, pero unti-unti na siyang nauubusan ng lakas.Mas humigpit ang pagkakahawak nito sa buhok niya—sabay ug!—muli siyang inuntog sa matigas na bagay.“Ngayong alam mo na ang sikreto ko… dapat ka nang mamatay…” malamig na bulong ng boses ng lalaki sa tainga niya.Dinukot nito ang baríl sa bulsa at mariing itinapat sa noo niya.Dahan-dahan nitong pinipindot ang gatilyo.“Tama na!” basag ang boses na sigaw niya.Bigla siyang napabalikwas ng bangon.Nanlalabo ang paningin niya habang pilit hinahabol ang hininga. Mariin siyang napapikit, pilit inaalala kung sino ang lalaki sa panaginip—pero kahit anong isip niya, wala siyang maalala.“A-ano ba ’yon… panaginip ba ’yon? O totoong nangyari?” bulong niya.Bahagya siyang napasandal sa headboard ng kama. “Diyos ko…” lumuluhang bulong niya. “Ano ba itong nangyayari sa buhay ko?”Unti-unti siyang nagmulat ng mata. Marahan niyang pinunasan ang luha at pilit nag-