Todos los capítulos de FORBIDDEN TASTE OF MY STEPBROTHER : Capítulo 1 - Capítulo 10

REIGN’S POVNapakuyom ang mga kamao ko sa inis habang kinakaladkad ako ni Mama—si Leona Del Pilar—palabas ng mall kung saan ako nagtatrabaho bilang manager.Halos itago ko ang mukha ko gamit ang dalawang palad dahil sa sobrang kahihiyan.“Pumayag na nga akong mag-asawa ka ulit, tapos pati ako gusto mong lumipat sa bahay ng asawa mo? Ma, naman! Ayoko na! Pagod na pagod na ’ko sa ganitong buhay!” garalgal kong sigaw habang naglalakad kaming mag-ina papasok sa inuupahang apartment.“Tigilan mo ’ko sa mga kaartehan mo, Reign Nicole, at baka masampal kita!” sigaw ni Mama. “Ginagawa ko ’to para sa ’yo! Para mabigyan ka ng maayos at marangyang buhay! Kaya puwede ba? Tumigil ka na sa kadramahan mo!”“Para sa akin nga ba, Ma? O para sa sarili mo?!” sigaw ko pabalik.Lumagapak ang palad ni Mama sa pisngi ko. Sapo ko ang mukha ko—mainit, mahapdi. Parang namanhid ang balat ko sa lakas ng sampal niya.“Kung nandito lang si Papa—”“Gumising ka nga!” putol niya, sabay tulak ng dalawang daliri sa noo

REIGN'S POVMaaga akong nagising, siguro dahil nasanay na rin ang katawan ko na gumigising ng alas-singko ng umaga—para magtrabaho sa coffee shop, out ng 9:00 a.m., diretso sa mall para magtrabaho ulit, at uuwi ng 10:00 p.m. Pero kahit pagurin ko ang katawan ko sa trabaho, parang kulang pa rin. Mahirap pa rin kami. Paglabas ko ng silid, agad na sumalubong sa akin ang pulang maleta ko na nasa tapat mismo ng pinto. Mas malinis na ngayon kaysa kahapon. Sa ibabaw, may nakadikit na sticky note. “SORRY!” Hindi ko alam kung bakit, pero kusa akong napangiti. Hindi ko sukat akalain na marunong pa lang mag-sorry ang lalaking ’yon. Kinuha ko ang sticky note at dinikit sa malaking salamin ng silid ko. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman—kahapon kung pagsalitaan niya ako, gano’n na lang. Tapos ngayon, bigla siyang magso-sorry? Nakakaduda. Parang ’yung handwriting niya na naka-all caps. Wala man lang emoji. Ang hirap hulaan kung sincere ba siya o hindi. Paglabas ko ng silid,

REIGN’S POV “Wait!” sambit ko, sabay hawak sa braso ni Michael. Huminto naman siya at tumingin sa akin. “Sorry, akala ko kasi—” idinampi niya ang daliri sa labi ko, saka ngumiti. “Huwag mo nang isipin ’yon. But please… ayoko nang maulit ang ginawa mong pag-alis at pagkakalat sa bar kagabi,” seryosong sambit niya. “Hindi magugustuhan ni Dad kung madudungisan ang pangalan ng pamilya niya.” “S-sorry talaga… hindi na mauulit, promise!” Tumango lang siya at ni-lock ang pinto ng silid ko. Walang ganang naupo ako sa kama. Muntik na siyang mamatay dahil sa akin. Kung nagkataon… baka namatay pa siya sa mismong birthday niya. Marahan kong sinampal ang sarili. Bakit ba kasi masyado ka pa ring affected? Tapos na ’yon, Reign. Magkapatid kayo ni Michael—magkapatid na kayo, paulit-ulit kong sambit sa sarili. “Hindi ko man lang siya nabati.”Tumayo na ako at mabilis na gumayak. Saktong palabas na ako ng mansyon nang— “Ay, tukneneng ni Manang Sabel!” gulat na gulat kong sigaw dahil sa pagbusi

MICHAEL’S POV “Reign…” Lumapit ako at hinawakan siya sa magkabilang balikat. “Hindi ko siya mahal.” Mahina ang boses ko, pero buo ang bawat salita. Wala siyang reaksiyon. Para bang hindi niya ako narinig. Diretso siyang umalis—ni hindi man lang lumingon. Pumasok ako sa mansyon at huminto sa tapat ng silid niya. Nakaangat na ang kamay ko para kumatok, pero… hindi ko magawa. Sa halip, dumiretso ako sa silid ko at nagbihis. Pagtingin ko sa cellphone, bumungad ang sunod-sunod na chat ni Cassandra. Babe, I’m home. Babe, answer me!! Don’t leave me hanging!! Hindi ako nag-reply. Pabagsak akong humiga sa kama at pumikit. — “Nakangiti siyang nakatingin sa akin habang nakaluhod ako sa harap niya.” “Reign, will you be my girlfriend?” Iyon ang eksenang paulit-ulit bumabalik sa isip ko. Ang Yes, Michael! na inaasahan kong maririnig. Pero walang salitang lumabas sa bibig niya. “Reign?” tawag ko. Bigla siyang tumalikod. Tumakbo palabas ng restaurant. Hinabol ko siya. Hinahanap.

REIGN’S POV Napatakip ako sa dibdib ko nang makita kong nakatitig si Michael sa akin. Pareho kaming walang saplot. Napalunok ako nang mapansin ang galit na galit niyang… sandata. Kaya ko ba talaga ’to? bulong ko sa sarili ko habang umiwas ng tingin. “You’re beautiful, baby,” bulong niya—mababa ang boses, parang sinasadyang akitin ako—habang dahan-dahan siyang pumupwesto sa ibabaw ko. Yumuko siya, unti-unting lumalapit sa leeg ko. Agad kong naramdaman ang init ng hininga niya at ang marahang pagdampi ng labi niya sa balat ko. “I’ll be gentle, baby,” bulong niya bago tuluyang sakupin ang labi ko, pababa sa panga hanggang sa leeg. Nakakakiliti. Nakakabaliw. “Ughhh, baby!” Paos ang ungol ni Michael sa tainga ko. Kusang umangat ang balakang ko nang maramdaman ko ang dila niya sa pagitan ng hita ko. “Ughhh… Michael, don’t stop…” ungol ko, parang wala na sa sarili, habang napapasabunot ako sa buhok niya. Hindi nga siya tumigil. Hanggang sa maramdaman ko siyang pumwesto sa bungad ng