All Chapters of FORBIDDEN TASTE OF MY STEPBROTHER : Chapter 51 - Chapter 60

Mahigpit ang hawak ni Michael sa manibela—halos paliparin na niya ang sasakyan sa bilis. Paulit-ulit na sumasagi sa isip niya ang mukha ni Reign. Ang mga ngiti nito. Ang masasayang araw na magkasama sila. At ang huling beses na nakita niya ito. “Wait for me, baby…” nakangiti ngunit nanginginig ang boses niyang bulong. “Parating na ’ko.” Sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Kinakabahan— pero mas nangingibabaw ang pananabik. Pagdating sa ospital, halos takbuhin na niya ang pagpasok sa loob. Dire-diretso siya sa front desk. “Excuse me!” hingal niyang tawag. “Saan po ang room ni Leona… Leona Lucero?” Bahagyang napatingin sa kanya ang nurse. “Sir, walang Leona Lucero dito,” kunot-noong sagot nito. “Leona Del Pilar… pakicheck po,” kinakabahang sabi niya. “Relationship to the patient, sir?” “Son,” mabilis niyang sagot. “Please.” Tinitigan siya ng nurse sandali bago tumango. “Fourth floor. Room 308.” “Thank you.” Mabilis ang bawat hakbang niya papunta sa

“Reign, ano ba… hindi ko nga siya mahal! Bakit ba itinataboy mo ’ko sa kanya?” basag ang boses na tanong ni Michael. “Ikaw ang pumili sa kanya, Michael. Ginusto mo man o hindi, nagpakasal ka pa rin. Ano pang sense ng mahal natin ang isa’t isa kung nakatali ka na sa iba?” lumuluhang sagot ni Reign. “Baby, ’di ba kinakaya naman natin kahit bawal… kahit magkapatid tayo sa paningin ng lahat… Kaya kung kinasal man ako, hindi mahalaga ’yon. Dahil ang importante sa ’kin, nagmamahalan tayo.” “Michael, naririnig mo ba ang sinasabi mo?!” hiyaw ni Reign. “No’ng mag-step siblings pa lang tayo, hirap na hirap na ’ko… ngayon pa kayang kasal ka na? Na anytime, puwede tayong kasuhan ng adultery!” “Mangyayari lang ’yan kung mahuhuli tayo… pero kung hindi, wala namang problema, ’di ba?” bulong ni Michael. “Michael! Tapos na tayo. At hinding-hindi na magbabago ang desisyon ko kahit ano pang sabihin mo!” Lumuluhang tumalikod si Reign at humakbang papalayo sa kanya. Pero— “Kung hindi ka rin

Tahimik ang buong isla. Tanging hampas ng alon lang ang naririnig sa paligid, kasabay ng mahinang ihip ng hangin. Dahan-dahang bumukas ang pinto. Lumabas si Reign at pasuray-suray na naglakad papunta sa tabing dagat, hawak ang isang bote ng beer. Huminto siya roon. Tinitigan niya ang alon. Matagal. Na para bang may hinihintay. Hanggang sa… unti-unting tumulo ang luha niya. “Michael…” pabulong niyang tawag. Napapikit siya nang mariin. Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili, pero… mas lalo lang lumakas ang iyak niya. “Michael…” hiyaw niya. Hinawakan niya ang dibdib niya. Parang may kumikirot. “Ano bang nangyari sa ’ting dalawa…” basag ang boses niyang sabi. Umupo siya at uminom ng beer. Sunod-sunod ang paglagok. Hanggang maubos. “Putángina… kahit alak ayaw na sa ’kin…” humahagulgol na sabi niya. Humiga siya sa buhanginan. Napatingala siya sa bilog na buwan… Saka itinaas ang bote ng alak. “I hate you!” mariing sabi niya sa bo

Tahimik ang silid. Magkapatong ang mga katawan nila sa kama. Hingal pa rin si Cassandra habang yakap si David. Marahan niyang hinahaplos ang dibdib nito. “Daddy…” mahina niyang tawag. “Hmm?” tugon ni David, bahagyang nakapikit. “Ngayong unstable pa si Michael… sino’ng mamamahala sa company?” maingat niyang tanong. “Sayang naman kung mapapabayaan.” Saglit na natahimik si David. “Walang katulad si Michael,” sagot niya. “Kaya siya dapat ang mamahala sa kumpanya.” “Kaso…” bahagyang napangiwi si Cassandra. “Sa dami ng issues ngayon… tapos ganyan pa siya… hindi ba mahihirapan ang company?” Napadilat si David. Tumingin siya kay Cassandra. “Bakit… ikaw ba, gusto mo?” diretso niyang tanong. Nanlaki ang mga mata ni Cassandra. “Talaga, Daddy?” halos hindi makapaniwala ang boses niya. “Ipagkakatiwala mo sa ’kin ang company?” Ngumiti si David. “Ano ka ba… mag-asawa na kayo ni Michael,” sagot niya. “Kung ano ang sa kanya… sa ’yo rin.” Unti-unting ngumiti si Cassandra. Mas lalo siy

Abala si Leona sa pagguguhit ng mga design. May mga tao rin siyang kausap na nagtuturo sa kanya kung paano gumawa ng jewelry—mga kwintas, singsing, hikaw, at bracelet. Nagpadala na rin si William ng mga puwede niyang gamitin—mga perlas galing sa pearl farm nila, iba’t ibang klase ng bato, at gold na pwedeng i-combine sa perlas. Gulat na gulat si Reign nang makita niya ang mga ito. “Ma? Anong meron?” kunot-noong tanong niya. “Halika. Tingnan mo ’tong design ko,” nakangiting aya ni Leona sa anak. Lumapit si Reign at tiningnan ang mga sketch. “Wow… ang gaganda naman nito! Grabe! Ngayon ko lang nalaman na ang galing mo pa lang mag-design, Ma!” manghang sabi niya. “Syempre naman. Ano ka ba? ’Yan ang negosyo namin noon ng lolo mo bago ko napangasawa ang papa mo.” “Grabe, nakakatuwa ka, Ma. Para silang mga mamahaling jewelry…” “Ay sus, binobola mo pa ’ko!” nakangiting sabi nito. “Pero—may problema pa nga ako eh…” biglang lumungkot ang boses niya. “A-ano po ’yon, Ma?” “Hindi ko al