FORBIDDEN TASTE OF MY STEPBROTHER のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Umaga pa lang— Diretsong nagmaneho si Michael papunta sa condo ng kaibigan niya. Hindi na siya kumatok. Binuksan niya ang pinto gamit ang duplicate key. Pagpasok niya— Amoy alak. Magulo ang sala. May mga bote at nakakalat na damit sa sahig— Napatigil siya. Nakahiga si Patrick sa couch. Halos hindi na gumagalaw. At sa ibabaw nito— Isang babae. Halos walang saplot. Mahimbing ang tulog. Napapikit si Michael, saka mariing napabuntong-hininga. “Patrick.” Hindi ito sumagot. Lumapit siya at sinipa ang paa ng kaibigan. “Patrick, wake up.” “Mm…” ungol nito, bahagyang gumalaw. Pero hindi pa rin nagising. Napailing si Michael. Kinuha niya ang isang throw pillow at ibinato sa mukha nito. “Patrick.” Biglang napaubo ang lalaki at unti-unting nagmulat ng mata. “What the—” sabay lingon niya. Natigilan. “Michael?” Napakurap pa siya, parang hindi makapaniwala. “What the hell, bro?!” gulat na gulat na sabi nito. “Sino ’yan?” sabay nguso ni Michael sa babaeng nakapatong sa ib

“Pútáng ína, bro! Akala ko ba safe doon?!” sigaw ni Michael. “Sure ako doon, bro… safe siya doon…” bahagyang natigilan si Patrick. “Hindi kaya alam na niya ang totoo?” nanginginig ang boses na tanong nito. “That’s impossible—” “Impossible? No, bro. It is possible. Nakalimutan mo na ba? Ibinalita sa national TV na ikinasal ka. At kung napanood nga ni Reign ’yon, malamang umalis na siya doon!” “Pútáng ína!” malutong na mura ni Michael habang pinagsisisipa ang mga gamit sa paligid. “Don’t worry, hahanapin namin siya sa paligid. Sigurado hindi pa siya nakakalayo.” “Siguraduhin mo lang—” hindi na naituloy ni Michael ang sasabihin nang makita niyang papalapit si Cassandra. “Babe, what happened?” nakangising tanong nito. “Stay away from me.” Malamig ang boses ni Michael, hindi man lang siya tiningnan. “I’ll call you back, bro—” “Wait, Patrick—” Naputol ang tawag. Napaawang na lang ang labi ni Michael habang nakatitig sa screen ng cellphone niya. “Michael, saan mo ba kasi tinago

Tahimik na naglalakad si Reign sa tabi ni William papasok sa condo. Bahagya niyang tiningala si William. “Maraming tao ang takot sa mga Martinez dahil kilala sila bilang makapangyarihan at maimpluwensya. They act like nobody—hindi mahilig sa presscon o makita in public—pero heto siya ngayon, tinutulungan ako kahit wala naman siyang mapapala sa ’kin. Mapagkakatiwalaan ko ba talaga siya?” bulong niya sa isip. “Ehemm…” tikhim ni William. Huminto na pala ito sa paglalakad at nakatitig na sa kanya. “Baka matunaw ako ha!” biro niya sabay mahinang tawa. Agad namang nag-iwas ng tingin si Reign at nauna nang naglakad. “Saan ka pupunta?” nakangising tanong ni William habang binubuksan ang pinto. Agad namang napakamot ng ulo si Reign at naglakad papalapit sa kanya. “Ito ang keycard,” sabi nito sabay abot kay Reign. “May pagkain diyan sa fridge. Pwede ka ring magluto kung gusto mo. Or pwede tayong kumain sa labas if you want, just call me.” “I-iiwan mo ’ko dito?” kunot-noong tanong

“Sigurado ka bang… hindi na kita sasamahan?” may pag-aalalang tanong ni William kay Reign habang nasa tapat sila ng mansyon ng mga Lucero. Kumakabog nang malakas ang puso ni Reign, pero pinilit niyang ngumiti. “Kaya ko ’to. Huwag kang mag-alala… hindi mo na kailangang madamay pa sa mga problema ko,” halos bulong na sagot niya. Saglit siyang napatitig kay William. Parang gusto pa niyang magsalita. Pero umatras siya. Tumalikod na siya at akmang hahakbang papasok. Ngunit bago pa siya tuluyang makapasok sa gate— agad siyang hinawakan ni William sa kamay. Napahinto siya. “I know… wala akong karapatang makialam,” mababa ang boses nito. “But please… make sure na okay ka. Na ligtas kayo ng mama mo.” Parang may kumurot sa puso ni Reign. Bahagya siyang napangiti. “Tatawagan kita kapag kailangan,” mahina niyang sagot. “Thank you, Wil.” Unti-unti niyang binitawan ang kamay nito. At tuluyan nang naglakad papasok ng mansyon. Ilang hakbang pa— napalingon siya. Nak

Halos matumba si Michael nang itulak siya ng ama. Napaatras siya at muntik pang mawalan ng balanse. “Ginawa ko lang ’yon para punuan ang pagkukulang mo!” biglang sigaw ni David—pero maya-maya, humina ulit ang boses. “Mahal na mahal ka ni Cassandra… pero hindi mo siya pinapahalagahan… manhid ka na ba?” Napatawa ito. Hindi normal na tawa. Yung parang may halong sakit… at kabaliwan. “Tapos nung ibigay ko ang kailangan niya… kukuwestyunin mo ’ko?!” bigla na naman itong sumigaw. Halatang lasing. Magulo ang buhok niya, nakabukas ang butones ng long sleeve, at namumula ang mga mata. “Dad…” nanginginig ang boses ni Michael. “A-ano bang nangyayari sa ’yo… parang—parang hindi na kita kilala…” “TUMAHIMIK KA!” umalingawngaw ang sigaw ni David sa buong sala. Nanigas si Michael sa kinatatayuan. “Siguraduhin mo…” mariing dagdag nito, dahan-dahang lumalapit sa kanya, “na hindi kakalat ang scandal namin ni Cassandra.” Huminto ito sa harap niya. Titig na titig. “Dahil kung hindi…” bahagya