Alle Kapitel von UNEXPECTED CONTRACT WITH MY NINONG: Kapitel 21 – Kapitel 30

“LEINA…” Umupo siyang mas malapit nang kaunti, pero hindi nakikisiksik. “May isang taong kumontak sa abogado. 'Yong mga taong nagkaso sa mga magulang mo.” Nanlamig ang batok ni Leina. “P-Po? Sino po sila?” Tumango si Emil nang marahan. “Gusto ka nilang makausap. Iyong mga taong naloko raw ni Castor.” Parang umikot ang mundo ni Leina. “A-Ako po?” hindi makapaniwalang tanong ni Leina. “B-Bakit ako? Ano’ng kailangan nila sa’kin—?” dagdag niyang mga tanong “Hindi ko alam ang buong dahilan,” sagot ni Emil. “Pero malinaw na hindi nila gustong sa abogado dumaan ang pag-uusap. Ikaw mismo ang gusto niyang kausapin.” Napahawak si Leina sa mesa. Kinuyom niya ang kamay. Hindi niya alam kung galit ba siya, takot, o pareho. “Ano pong sabi nila?” tanong niya, magaspang ang boses. Nag-angat ng tingin si Emil, diretso sa kanya. “Bibigyan nila final chance ang mga magulang mo, kung pupunta ka raw sa meeting. Gusto niyang may marinig siya mula sa’yo mismo.” Tumigil ang mundo

PAGKALIPAS ng dalawang araw, mabilis na inihanda ang mga kailangan na papel nina Emil at Leina para sa kanilang kasal. Nasa loob ng opisina sina Leina, Emil, Vic at si Castro, ang driver ni Emil para maging witness sa kasal. May mga kasambahay ng mansyon at guwardiya. Si Vic lamang ang magkakasal kina Emil at Leina. Gaya ng napag-usapan nila. Ayaw din ni Emil na may ibang makaalam sa kanilang kasal. Mas mabuti na iyon para walang kumontra pa na makakapagpabago ng isip ni Leina na pakasalan siya. Tahimik ang buong opisina. Masyadong tahimik para sa isang kasal. Walang bulaklak sa buong paligid, walang musika at alang palakpakan ng mga bisita. Tanging ang tunog ng papel na inaayos ni Vic at ang mahinang paghinga ni Leina ang maririnig. Nakatayo si Emil sa tabi ni Leina. Diretso ang tindig niya, pero halatang may tensyon sa panga. Hindi siya ngumiti. Hindi rin siya mukhang nag-aalinlangan. Para siyang lalaking matagal nang nagpasya at handang panindigan iyon, kahit pa may kapa

TINANGGAL ni Emil ang unang butones ng kanyang polo at hinubad ang suot na coat. Hinubad na rin niya ang kanyang polo at iniwan lang iyon sa sahig. Isinunod niya ang kanyang pantalon at hinayaan iyong bumagsak. Hindi naman alam ni Leina ang gagawin nang makitang walang alinlangan na naghubad sa kanyang harapan ang asawa. Bigla siyang nag-iwas ng tingin at narinig na lamang niya ang tunog ng pagsarsdo ng pinto ng banyo. Doon lang nakahinga ng maluwag si Leina. Bumangon siya sa kama at kinuha isa-isa ang mga hinubad na damit ni Emil. Dumiretso si Emil sa banyo na hindi alintana si Leina na andiyan lang sa kama, nakaupo at nakita ang kanyang katawan. Napabuga ng hangin si Leina nang makita niyang sumara ang pinto ng banyo. Ang lakas ng kabog ng dibdib niya. Hindi man lang nahiya si Emil na naghubad sa kanyang harapan. Nang matapos na maligo si Emil ay lumabas siya sa banyo na nakatapis lang ng tuwalya. Lumapit si Emil kay Leina, tahimik at matikas. Hinawakan niya ang kamay niya at

"TAMA ka, Leina. May kinalaman nga ang ex-boyfriend mo sa pagkakakulong ng mga magulang mo," sabi ni Emil. Napayuko si Leina, “Siya ang sumira sa buhay ko. Kaya nawala sa amin ang lahat ay dahil sa kanya,” mahina ngunit puno ng pait na sabi ni Leina. Mahigpit niyang kinuyom ang kanyang mga kamay. Halatang pilit niyang pinipigilan ang emosyon na muling sumulpot mula sa mga alaala ng nakaraan. Tahimik lang na nakatingin sa kanya si Emil. “Akala ko noon… galit lang siya sa akin dahil iniwan ko siya,” patuloy ni Leina. “Pero hindi ko inakala na kaya niyang sirain pati ang pamilya ko.” Lumapit si Emil at marahang hinawakan ang kanyang mga kamay. “Hindi ka nagkamali noon, Leina,” sabi niya sa mababang boses. “Siya ang may kasalanan sa lahat ng nangyari. Huwag na huwag mong sisihin ang sarili mo sa nangyari sa inyong pamilya. Mababawi mo ang lahat, ipinapangako ko 'yon." Unti-unting nag-angat ng tingin si Leina. May bakas ng lungkot sa kanyang mga mata. “Nasaan siya ngayon?” tanong

NAKATINGIN sa kawalan si Emil at iniisip ang mga nagdaang araw. Natapos ang kasal nila ni Leina. Bumukas ang pinto ng opisina niya kaya napahinto siya sa kanyang malalim nq pag-iisip. “So, how’s the newly wed?” bungad na tanong ni Vic habang papalapit kay Emil. Hindi agad sumagot si Emil. Nakasandal lang siya sa kanyang swivel chair habang nakatingin sa bintana ng opisina. Napailing si Vic nang mapansin ang seryosong ekspresyon ng kaibigan. “Don’t tell me ganyan ang mukha ng bagong kasal,” natatawang sabi niya habang umuupo sa tapat ng mesa ni Emil. “Akala ko ba masaya ang mga newly married?” Dahan-dahang bumaling ang tingin ni Emil sa kanya. “Masaya naman,” sagot niya sa mababang boses. “Tapos bakit para kang may pinoproblema?” tanong ni Vic habang pinagmamasdan ang kaibigan. Sandaling natahimik si Emil bago siya huminga nang malalim. “May kailangan pa akong tapusin,” sabi niya. Bahagyang napakunot-noo si Vic. “Tungkol ba ‘to sa parents ni Leina?” Tumango si Emil. “Malap