All Chapters of ลวงรักวิศวะเถื่อน: Chapter 141 - Chapter 145

มุกดากับเวกัสแต่งงานกันตั้งแต่มุกดาเรียนจบ เวกัสก็ขอเธอแต่งงานทันที รีบเร่งให้จัดงานทุกอย่าง แต่เน้นตามใจเจ้าสาวเป็นหลัก แต่ทว่าเจ้าสาวกลับตามใจแม่สามี ซึ่งแน่นอนว่างานแต่งต้องอลังการงานสร้าง เพราะแม่สามีเป็นคนเริศหรู ไม่ชอบอะไรที่เรียบง่าย ส่วนฝั่งพ่อแม่ของมุกดานั้น ก็ได้แต่เออออห่อหมกตามด้วย แต่ก็เห็นสมควรทุกอย่างและปลื้มใจมากที่ลูกสาวได้เจอกับคู่ชีวิตที่ดี อีกทั้งพ่อแม่ของสามีก็เอ็นดูมาก ตอนนี้ทั้งคู่ใช้ชีวิตหลังแต่งงานกันมาเกือบหนึ่งปี ในบ้านหลังใหญ่โตหรูหราแถบย่านชานเมืองกรุงเทพฯ ที่เวกัสซื้อไว้ให้เธอเป็นของขวัญวันแต่งงาน หลังจากเรียนจบ มุกดายังไม่ทันได้ใช้ความรู้ความสามารถของตัวเองออกไปทำงานเลยแม้แต่น้อย ก็โดนคนเป็นสามีตามใจออดอ้อน อยากให้ใช้ชีวิตคู่ในฐานะสามีภรรยามากกว่า ยังโอ้อวดว่าตัวเองรวยมาก สามารถเลี้ยงเมียให้สบายไปทั้งชาติโดยไม่ต้องทำอะไรเลย ทุกเช้าเธอตื่นมา ก่อนออกไปทำงาน เขาจะจูบหน้าผากเธอ ทุกเย็นเขากลับมาพร้อมรอยยิ้มและอ้อมกอดอบอุ่นที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย แม้ว่าตัวเองจะเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่เขาก็ไม่เคยลืมปฏิบัติกับเธอแบบนี้เสมอ จนกลายเป็นความเคยชินของทั้งคนให้แล

มุกดาร้องครางไม่หยุด เสียงสูงขึ้นเรื่อย ๆ ตัวแอ่นขึ้น ร่องรักชุ่มฉ่ำจนไหลย้อยลงตามหว่างขา แต่ก็ยังดึงเขาให้แนบชิดยิ่งขึ้น “ผัวขา อ๊าสส สะ เสียว เสียวมาก อย่าดูดแรงแบบนั้น” แต่เขาก็ยิ่งดูดแรงขึ้นเมื่อได้ยินเสียงครางนั้น ลิ้นกดทับยอดอก ฟันขบแล้วดึงออกช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเกร็งทุกครั้ง ก่อนสลับไปอีกข้าง ทำแบบเดียวกัน ดูดเลีย ขบเม้ม จนทั้งสองเต้าแดงช้ำเป็นรอยฟันและรอยดูดทั่วบริเวณ ขึ้นสีแดงนั้นชัดเจน มุกดาร้องครางเสียงหลง น้ำเสียงสั่นเครือ ตัวสั่นไม่หยุด ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นมาจนท้องน้อยจนร่องรัดตอดรัดความว่างเปล่า เธอแอ่นอกขึ้นสูงสุด ราวกับจะยัดเต้าเข้าไปในปากเขาให้ลึกที่สุด “จะเสร็จแล้ว อ๊าสสส” เวกัสดูดแรงขึ้นอีกครั้ง ตวัดลิ้นเลียถี่รัว ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนในที่สุด ร่างเล็กของเธอสั่นเทา สะโพกยกสูง ร่องรักกระตุกแรง น้ำสีใสพุ่งทะลักออกมาเป็นจังหวะ "อร้ายยยย"เธอร้องครางยาว เกร็งกระตุกหลายครั้ง ก่อนจะทรุดตัวลง หายใจหอบถี่ ตัวสั่นไม่หยุด เวกัสเงยหน้าขึ้น ปากและคางเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายและรอยแดงจากยอดอกของเธอ เขาเลื่อนตัวขึ้นมาจูบปากเธอเบา ๆ แล้วกอดเธอแน่น แต่ยังเอ่ยหยอกเย้าเธอออกมา “เสร

มุกดาแพ้ท้องหนักมากในช่วงแรกของการตั้งครรภ์ ยิ่งเป็นครรภ์แฝด เธอจะตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้รุนแรง อาเจียนจนหมดกระเพาะอาหารหลายรอบ บางวันถึงขั้นเวียนหัวจนลุกจากเตียงไม่ได้ เวกัสต้องเป็นคนอุ้มเธอไปห้องน้ำ ช่วยประคองหลังให้เธออาเจียน แล้วค่อย ๆ พาเธอกลับมานอนพัก เขาไม่เคยบ่นสักคำ แม้จะต้องตื่นกลางดึกทุกคืนเพื่อดูแลเธอ แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน แต่ทว่าหลังจากนั้นไม่ถึงเดือน อาการแพ้ท้องของมุกดาก็หายไปอย่างกะทันหัน เธอตื่นเช้ามาแล้วรู้สึกหิวอย่างประหลาดใจ ไม่มีอาการเวียนหัว ไม่คลื่นไส้ แถมยังกินข้าวได้อร่อยเหมือนคนปกติ เธอดีใจมาก จนรีบโทรบอกพ่อแม่ตัวเอง รวมถึงพ่อแม่สามีว่าตอนนี้เธอหายแล้ว แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคืออาการแพ้ท้องไม่ได้หายไปไหน มันแค่ย้ายจากเธอไปที่คนเป็นสามีแทน เวกัสเริ่มมีอาการแพ้ท้องแทนเธออย่างรุนแรง ทุกวันตื่นขึ้นมาตอนเช้า แล้วรู้สึกคลื่นไส้ทันทีที่ได้กลิ่นกาแฟจากเครื่องชงที่มุกดาเปิดไว้ ก่อนวิ่งเข้าห้องน้ำ อาเจียนจนหมดแรง น้ำหูน้ำตาไหลเพราะความเวียนหัวและความไม่สบายท้อง “เมีย...พี่เป็นอะไร”เขาพูดเสียงสั่น ขณะที่นั่งกอดโถชักโครก หน้าตาซีดเผือด เหมือนอาการของเธอไม่มีผิด