"มึงไม่น่าลากกูมาเลย เห็นแล้วหมั่นไส้ ตอนมึงไม่อยู่มันก็เอาแต่ออเซาะคนอื่นไปทั่ว" "เหอะน่า ยังไงมึงก็ยังมีเวลาจัดการมันอีกเยอะ" “ลืมบอกไป กูดีใจนะที่มึงกลับมา”อัญชันพูดพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างจริงใจ ซึ่งนินิวเองก็ยิ้มกลับไปให้เหมือนกัน เธอกับอัญชันสนิทกันเพราะได้เล่นละครเรื่องแรกด้วยกัน อีกทั้งเราสองคนยังอายุเท่ากันอีกด้วย ทำให้พูดคุยกันถูกคอและเธอก็รู้ว่าอัญชันเป็นเพื่อนที่จริงใจกับเธอจริง ๆ “กูก็ดีใจนะ ที่ได้เล่นเรื่องเดียวกับมึงอีก” “ว้าวว มึงดูอาหารดินิว น่ากินทุกอย่างเลย วันนี้กูจะฟาดให้เรียบเลย” ตอนแรกเธอเองก็ไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ แต่ทว่าพอเห็นหน้าตาอาหารจากร้านอาหารดังแล้ว ก็ทำเอาน้ำย่อยในกระเพาะอาหารส่งเสียงออกมาทันที“มึงกินเยอะได้ดิ กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน ไม่เหมือนกู” “มึงกินแล้วก็ไปออกกำลังกายสิ เดี๋ยวกูไปเป็นเพื่อน” “นิวนั่งไหนเหรอครับ” ขุนเขาเดินตามเข้ามา ทำให้อัญชันเบะปากใส่ทันที เธอรู้ว่ารุ่นพี่คนนี้ชอบพอเพื่อนของเธอ ทั้งที่นินิวปฏิเสธไปแล้ว แต่ก็ยังทำตัวน่ารำคาญไม่หยุด “ปากเป็นอะไรเหรอครับอัญชัน” “จะเป็นอะไรก็เรื่องของฉันค่ะ พี่ไม่ต้องยุ่ง” "เอ่อ เราสองคนขอตัวก่อนนะ
続きを読む
