ขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM) のすべてのチャプター: チャプター 231 - チャプター 240

“พวกมึงห้ามทำอะไรทั้งนั้น” มาร์โครีบเอ่ยห้ามเรย์เช่นกันเพราะกลัวใบบัวจะได้รับอันตราย“ฮ่าฮ่า ซีนนี้โคตรซึ้ง และกูก็จะเอาแน่ธุรกิจของมึง” อีธานพยักหน้าให้กับลูกน้อง เตรียมเอกสารการโอนกรรมสิทธิ์ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับมาร์โคไว้ และเดินกลับไปเอาปลายกระบอกปืนชี้ไปยังศีรษะของใบบัว“ฮือๆ ...ยะ..อย่านะ มาร์โค คุณจะมาทิ้งทุกอย่างแบบนี้ไม่ได้นะ!” ถึงจะมีปืนจ่อศีรษะไว้ เธอก็ไม่กลัว ชีวิตของมาร์โคไม่ควรต้องมาแลกกับชีวิตเธอ“ได้สิ” มาร์โคเงยหน้าขึ้นจ้องมองดวงตาหวานอย่างจริงใจ เพื่อตอบคำถามของหญิงสาว เพราะไม่มีอะไรที่เขาจะทำเพื่อเธอไม่ได้“นะ..นายครับ” เรย์รีบร้องห้ามเจ้านายอีกคน เมื่อมาร์โคหยิบปากกาเพื่อจะเซ็นเอกสารตรงหน้า“มึงไม่ต้องห้ามกู หลังจากที่กูเซ็นชื่อแล้ว กูจะไม่ใช่เจ้านายพวกมึงอีกต่อไป แต่พวกมึงจะได้ไปอยู่กับดีแลน” มาร์โคเอ่ยบอกลูกน้องโดยไม่หันหลังกลับไปมองสักนิด เพราะหลังจากที่เขาจรดลายเซ็นนี้ลงไปแล้ว เขาจะไม่เหลือทรัพย์สินอะไรเลย แต่มันก็คุ้มกับชีวิตของใบบัว ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าของเขา“ไอ้อีธานมึงอย่าลีลา มึงปล่อยบัวได้แล้ว!” ดวงตาแดงก่ำเงยหน้าขึ้นไปมองอย่างไม่เกรงกลัว“กูจะปล่อยก็ต

“ถ้าเราจะตาย ก็จะต้อง...ตายด้วยกัน...”“มะ..ไม่..”“จิตวิญญาณของฉันจะขอผูกติดกับเธอไปทุกที่ ทุกภพ ทุกชาติ ไม่จากไปไหน ไม่ว่าเธอจะอยู่ตรงไหน เธอจะมีฉันอยู่ข้างกายเธอไม่มีห่าง และก็ไม่มีใคร...สามารถแยกฉันออกจากเธอได้ รวมถึงเธอด้วย” ดวงตาที่เคยไร้ความหมาย บัดนี้กับสื่อสารออกมาอย่างซื่อสัตย์และแน่วแน่ ดั่งคำสัตย์ปฏิญาณ...“ฮืออๆๆๆๆ ไม่ๆๆ ”“แต่ถ้าจะรอด เราก็ต้องรอดด้วยกัน”“ฮือๆๆ มันแทบจะไม่มีโอกาสเลยนะคะ บัวไม่อยากให้คุณเสี่ยง คุณไปเถอะ คุณควรเก็บชีวิตของคุณเอาไว้”“..ใบบัว...ฉันรักเธอ” ในที่สุดมาร์โค ก็ตัดสินใจบอกรักหญิงสาวตรงหน้า เพราะไม่อาจเก็บคำนี้ไว้ได้อีก เขา..กลัวที่จะไม่มีเวลาได้บอกรักเธอ“คุณ...ฮึกฮือออออออออ” ใบบัวรู้สึกดีใจที่ได้ยินคำว่ารัก ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตก็ตาม แต่อีกใจก็รู้สึกเศร้าเช่นเดียวกัน หากนี้มันจะเป็นเหตุผลที่เขาจะไม่ยอมไปจากเธอ“ฮึกก...บัวก็รักคุณ รักคุณมากๆ ค่ะ แต่คุณ....อึก..ช่วยเก็บชีวิตไว้ เพื่อบัวได้ไหมคะ”“ทำไมถึงพูดแบบนั้น เธอคือหัวใจของฉัน ฉันไปไหนไม่ได้หรอกนะ”“ตะ..แต่”“ไม่มีคำว่าแต่ เพราะฉันจะใช้ชีวิตอย่างไรหากไม่มีหัวใจ”“ฮืออๆๆ คุณอย่

อีกด้าน...บานประตูรั้วใหญ่ถูกเปิดออก รถยนต์คันหรูก็เลี้ยวเข้าไปข้างในที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ราวกับเป็นเมืองอีกเมืองหนึ่งใบบัวทอดมองบ้านหรูตรงหน้าที่บริเวณตบแต่งอย่างสวยงาม ดอกไม้ราคาแพงถูกปลูกไว้เต็มไปหมด คงจะเป็นบ้านของแวดวงมาเฟียไม่ต่างจากมาร์โค เพราะๆรอบบ้านมีแต่ชายชุดดำยืนอยู่ประจำแทบทุกจุด "ถึงแล้ว" ดีแลนเอ่ยขึ้นเมือหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างนั้นกายได้แต่นั่งนิ่งไม่ไหวติง เหม่อมองออกไปนอกรถ" นี่บ้านใครเหรอคะ" "บ้านของไบรอันต์และเซน เพื่อนของพวกเรา""..." "เพื่อความปลอดภัย เธอต้องอยู่ที่นี่ก่อน" ดีแลนเอ่ยตอบเสียงเรียบ เมื่อเขาได้รีบมอบหมายจากเพื่อนรักให้คุ้มครองและมาส่งเธอให้ถึงที่ "...""เธอไม่ต้องกลัว พวกมันมีเมียกันแล้ว""บัวไม่ได้กังวลเรื่องนั้นค่ะ บัวแค่เป็นห่วง..มาร์โค เมื่อไหร่เขาจะกลับมา ทำไมไม่มากับบัวเอง""เดี๋ยวมันก็กลับมา มันต้องไปจัดการตัวปัญหาก่อน เธอไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะกลับไปช่วยมันอยู่""....""เข้าไปพักเถอะ ฉันจะได้รีบไปช่วยเพื่อน..ผัวของเธอไง""ค่ะๆ" ใบบัวรีบลงจากรถโดยเร็ว ใจจริงใบบัวอยากจะถามดีแลนต่อ แต่ก็ต้องรีบตัดบท ด้วยความรู้สึกเกรงใจ เป็นห่วง และรู้สึกเข

วันต่อมา..."อืออ" เสียงทุ้มครางในลำคอเมื่อสัมผัสได้ว่าช่วงล่างกำลังถูกรบกวน "ทะ..ทำอะไร.." มาร์โคผงกหัวขึ้นมาถามเสียงพร่า เมื่อเห็นใบบัวนั่งคุกเข่ากลางหว่างขา กำลังใช้มือเล็กกำลังกอบกุมความเป็นชายที่พองตัวใหญ่ขึ้น และเริ่มชักรูดมันเบาๆ ด้วยสีหน้าที่จริงจัง"ปลุกแด๊ดดี๊ค่ะ สายมากแล้ว""อ่าส์..ใครสอนให้ปลุกให้ตื่นกันแบบนี้ ""แล้วแด๊ดดี๊ชอบไหมคะ""อืมส์...ชอบ..ชอบมาก""ดีใจจัง ที่แด๊ดดี้ชอบ" ใบบัวฉีกยิ้มหวานอย่างน่ารัก จ้องมองใบหน้าของมาเฟียหนุ่มที่แสดงอาการด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงตัดสินใจอ้าปากกว้างครอบแท่งเนื้อใหญ่เข้าไปในปาก"..อ่าส์.." กายใหญ่แผ่หลาอย่างสุขสมนอนราบลงไปที่เตียงนอนอีกครั้ง ปล่อยให้เลือดในกายมันพลุ่งพล่านสูบฉีดจากฝีมือของคนตัวเล็กอ๊อกก..อ๊อกก..ใบบัวขยับปากอย่างรู้งาน พยายามใช้ทักษะที่ตัวเองมีออกมาทำให้เต็มที่ หวังให้มาร์โคถูกใจและหวังว่าเขาจะรู้สึกดีขึ้น คลายความกังวลในจิตใจของเขาออกไปได้บ้าง และนี่คงจะเป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอคงจะทำให้กับเขาได้"อืม..สุดยอดมาก.." มาร์โคชมเปาะ เมื่อใบบัวกำลังไล่เลียไปทั่วแท่งแข็ง จนมันกระตุกงึกงักต่อสู้กับลิ้นเล็กอย่างไม่ม

@ห้องอาหารต้นกล้าลอบมองพี่สาวและมาร์โคที่กำลังพูดคุยและมีความสุขกับอาหารแสนอร่อยตรงหน้า ซึ่งมันเป็นภาพที่เขานั้นไม่ได้เห็นใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มแบบนี้มานานมากแล้ว พี่บัวดูมีความสุข และดูสุขสบายไม่ลำบากเพราะตัวเขาอีกต่อไป"ตอนนี้พี่บัวก็มีแฟนรวยแล้ว ไม่อยากกลับไปเรียนเหรอครับ" ต้นกล้าตัดสินใจถามออกไป หากว่าการกระทำตอนนี้มันมีประโยชน์กับพี่สาว เขาก็ยินดีที่จะทำ"กล้าพูดอะไรน่ะ พูดแบบนี้ไม่ดีเลยนะ""อ้าวก็พี่บัวเคยบอกว่า ถ้ามีเงินเมื่อไหร่ก็อยากกลับไปเรียนมหาลัยฯ""....""พี่บัวคงจะไม่ลืมความฝันของตัวเองใช่ครับ ที่อยากเป็นคุณหมอ" "....พี่ไม่ได้คิดเรื่องนี้อีกแล้ว..."ใบบัวหลบสายตาน้องชายตัดสินใจตัดจบเพื่อพับความคิดนี้ลงไป เพราะตอนนี้เธอเดินทางมาไกลมาก ไกลเกินกว่าจะกลับไปเริ่มต้นได้ โดยที่การกระทำของเธอนั้นตกอยู่ในสายตาของมาร์โคตลอดเวลา แวบหนึ่งมาเฟียหนุ่มแอบเห็นดวงตาหวานนั้นเศร้าหมอง"จริงเหรอครับ ทำไมพี่บัวไม่ลองขอแฟนพี่ดูล่ะ""กล้า..พอแล้ว พี่ว่าเราเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่า" ใบบัวรีบเอ่ยห้ามน้องชายที่ดูเหมือนว่ากำลังพูดมากเกินไป "หนูอยากเป็นหมออะไร" มาร์โคเอ่ยถามขึ้นเมื่อฟังบทสนทนานี้อ