สาปรักบำเรอกาม (3P)의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

“ใครเอากับใคร พี่ไม่ได้เอากับใครทั้งนั้น”เคนโซเอ่ยแก้ต่างขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินเคย์มานพูดขึ้นมาแบบนั้น เพราะเขาไม่ได้มีอะไรกับเด็กสองคนนั้นจริง ๆ เขาแค่หาเด็กให้สองคนนั้นก็เท่านั้น แล้วก็พากันออกมารอข้างนอกเหมือนอย่างเคย ๆแต่ตอนนั้นเคย์มานมัวแต่สนใจคุยอยู่กับโอดิน เลยไม่ได้สังเกตเห็นตอนพวกเขาเดินออกมาจากห้อง ทั้งสองแอบมองเคย์มานและโอดินคุยกันอยู่สักพักแล้ว แต่ก็ไม่ได้เข้ามาแสดงตัวอะไร จนเห็นท่าว่าเคย์มานไม่ไหวแล้ว และจะให้ไอ้หน้าอ่อนคนนั้นไปส่ง พวกเขาเลยออกมาแสดงตัว“ไม่ได้เอางั้นเหรอ เห็นลากกันเข้าไปในห้องตั้งนานสองนาน เข้าไปนั่งนับเลขกันหรือไงห๊ะ!!”"ไม่ได้เอาก็ไม่เอาสิ พี่จะโกหกทำไม? พวกพี่ก็แค่หาเด็กให้น้องมัน"น้ำเสียงแลดูน้อยเนื้อต่ำใจของเคย์มานเอ่ยออกมา เคย์มานรู้สึกปวดหนึบขึ้นมาทันทีที่พูดถึงเรื่องนี้ ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้คิดอะไรกับสองคนนี้เสียหน่อยแต่ใจมันกลับรู้สึกแปลบ ๆ จนเขาเองก็สับสนกับความรู้สึกตัวเองไม่น้อย แต่พอได้ฟังข้ออ้างที่เคนโซพูดขึ้น ใจเขาก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมา แม้จะไม่รู้ว่าคือเรื่องจริงหรือเปล่าก็เถอะ“หึงเหรอ...หืม”บรูโนเอ่ยขึ้น พลางเลิกคิ้วขึ้นสูง แล้วเอียงค

“ทำไมจูบไม่ได้เหรอ...หรืออยากโดนไอ้นั่นจูบมากกว่า ถึงได้ยอมให้มันหิ้วกลับคอนโดง่าย ๆ ลืมไปแล้วเหรอว่า พวกเราตกลงกันไว้ว่ายังไง ห้ามมีอะไรกับคนอื่น นอกจากพวกพี่สองคน พี่ไม่ชอบใช้ของร่วมกับคนอื่น”พอนึกถึงตอนไอ้หน้าอ่อนคนนั้นกำลังประคองเคย์มาน แล้วบรูโนเลือดแทบขึ้นหน้า เขาสองคนอุตส่าห์ทนดูเคย์มานคุยกับโอดินอยู่ตั้งนานสองนานแต่อยู่ ๆ เคย์มานดันยอมไปกับคนอื่นง่าย ๆ แบบนี้เนี่ยนะ คิดแล้วรู้สึกปวดหนึบอย่างไงไม่รู้ เหมือนโดนแย่งของรักไปต่อหน้าต่อตา เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย อยากจะจับเคย์มานมาหักคอให้รู้แล้วรู้รอดไป ที่ยอมให้คนอื่นถึงเนื้อถึงตัวง่าย ๆ แบบนั้น“ผมไม่ใช่สิ่งของ!!...และผมกับโอดินก็ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น โอดินเขาไม่ได้เป็นอย่างที่พวกพี่คิดหรอก อย่าคิดว่าคนอื่นจะเหมือนตัวเองสิ เห็นแก่เงินแถมยังเห็นแก่ตัวอีก!!”เคย์มานเอ่ยออกมาเสียงสั่นเครือเมื่อโกรธจัด เขาไม่ชอบเลยให้ใครมาออกคำสั่งเขาแบบนี้ ไม่เคยมีใครมาบงการชีวิตเขาได้เลย แต่สองคนนี้กับทำให้ชีวิตเขาวุ่นวายไปหมด“เห็นแก่เงิน แถมยังเห็นแก่ตัวเหรอ...ปากดีนะไอ้หนู รู้ตัวไหมพูดอะไรออกมา”เคนโซที่ฟังสองคนเถียงกันอยู่นานเอ่ยขึ้นมาด้

⚠️ คำเตือน!! ตอน NC🔥 แรงมากค่ะ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน🔞....ใครไม่ชอบ NC แรง ๆ เลื่อนผ่านเลยจ้า กรุณาอย่าด่าทอไรท์ว่า จร. เพราะไรท์เขียนเบาได้เท่านี้จริง ๆ แฮร่ ๆ สำนวนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ⚠️บรูโนดึงตัวเคย์มานให้ลุกขึ้นแล้วผลักเข้าให้ล้มนอนไปกับพื้นเตียงนุ่ม ขาทั้งสองข้างถูกจับเป็นรูปตัวเอ็ม มือหนาจับแท่งเนื้อที่แข็งตัวเต็มที่รูดรั้งไปมาสองสามที ก่อนที่ใช้น้ำลายเป็นตัวช่วยเปิดทาง แล้วเอาแท่งเนื้อไปจ่อที่รูจีบ ที่กำลังตอดถี่ ๆ ราวกับว่าเชื้อเชิญให้แท่งรัก เข้าไปทักทายในโพรงเนื้ออุ่น บรูโนค่อย ๆ กดแก่นกายเข้าไปทีละนิด“อ๊ะ!!...เจ็บครับ เบา ๆ นะของพวกพี่มันใหญ่”“ยังไม่ชินอีกเหรอ หืม...อย่าเกร็งสิ จะได้ไม่เจ็บ”บรูโนก้มไปป้อนจูบเคย์มานเพื่อให้เขาผ่อนคลาย จนเคย์มานเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบที่แสนเร่าร้อน เขาลืมไปเสียสนิท ว่าตอนนี้ท่อนเอ็นกำลังเสียบคาอยู่ที่ช่องทางหลัง บรูโนกระแทกแก่นกายตัวเองเข้าไปทีเดียวจนมิดสุดลำโคน“อ๊ะ!!”เคย์มานจุกจนต้องผละริมฝีปากออกจากบรูโน แล้วหันไปหาเคนโซที่นั่งคุกเข่า จ่อแท่งเนื้อมาที่ปากเขา เคย์มานเอาแขนตัวเองหยัดกายไว้กับพื้นเตียงนุ่ม แล้วยื่นใบ

ติ๊ง!!เสียงข้อความเข้าในเครื่องของบรูโน แจ้งเตือนว่ามียอดเงินเข้าในบัญชี 10,000 ปอนด์ เคย์มานส่งสลิปการโอนเข้าไปในไลน์กลุ่ม ก่อนที่จะโยนโทรศัพท์เครื่องหรูไว้ที่เตียง เขาพาตัวเองมาที่ห้องครัว ตอนนี้เคนโซและบรูโนกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารเช้าให้เขาทานบรูโนหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาดู เห็นยอดเงินที่เข้ามาในบัญชีถึงกับยกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ พลางส่ายหัวไปมา และคิดในใจนี่เคย์มานมันบ้าหรือโง่กันแน่ ที่ยอมเสียทั้งตัวเสียทั้งเงินแบบนี้“โอนมาเยอะจัง...ไม่ต้องโอนมาแล้วก็ได้นะ”เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ พร้อมกับพูดประโยคหลังเน้นย้ำอย่างชัดเจน เมื่อบรูโนเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังทอดไข่ดาวอยู่ คนเรือนผมสีดำขลับเหลือบสายตาไปมองเคย์มานเล็กน้อย ก่อนที่จะมาโฟกัสไข่ดาวตรงหน้า แล้วเอามาจัดใส่จาน พร้อมกับไส้กรอก แฮม และเบคอน“ก็ตามจำนวนไง ผมไม่ชอบติดค้างใคร...เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งผมไม่ร่วงหรอก”“ครับพ่อคนรวย ใช้เงินอย่างกับเศษกระดาษ...ไปนั่งรอก่อน พี่ทำเสร็จแล้วเดี๋ยวยกไปให้”บรูโนเอ่ยขึ้นทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มองหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ เขาและเคนโซช่วยกันจัดอาหารใส่จาน และยกไปที่โต๊ะอาหาร อาหารเช้าถูกเสิร์ฟตรงหน้

สายตากดดันของมาเซลโลจ้องมองเคย์มานอย่างไม่ลดละ“กลัวพวกน้องสองคนคิดว่า พวกพี่กับเคย์มานมีอะไรกันน่ะสิ...ใช่ไหมเคย์มาน”เสียงของบรูโนดังขึ้นมา เขาได้ยินเพื่อน ๆ คาดคั้นเคย์มานอยู่สักพักแล้ว“ชะ...ใช่ กูกลัวพวกมึงคิดว่ากูกับพี่ ๆ มีอะไรกัน”เคย์มานเล่นตามน้ำไป ทั้ง ๆ ที่เขาก็กลัวแบบนั้นจริง ๆ กลัวว่าเพื่อน ๆ เขาจะคิดว่าเขามีอะไรกับบรูโนและเคนโซ“จะมีอะไรกันได้ยังไง เคย์มานมันสายรุกนะ พี่ก็รุก แล้วรุกกับรุกมาเจอกัน มันจะเข้ากันได้เหรอ น้องนี่ก็ช่างคิดเนอะ”เคนโซเอ่ยขึ้นพลางเอาตัวเองพิงกับผนังห้อง เขาเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเอง แล้วเหลือบสายตามามองที่เคย์มาน ตอนนี้เขาดูเกร็งไม่น้อยเคนโซจ้องมองมาเซลโลด้วยสายตาเย็นยะเยือก ราวกับว่าเขาทำผิดมหันต์ จนคนถูกมองตัวสั่นสะท้าน เหมือนถูกสาปให้กลายเป็นก้อนน้ำแข็ง“ใช่ ๆ ...จริงอย่างที่พี่เคนโซพูด พวกมึงคิดว่ากูกับพี่เคนโซ พี่บรูโน มีอะไรกันเหรอ?”เคย์มานรีบเอ่ยสมทบทันทีที่เคนโซพยายามช่วยพูดแก้ต่างให้เขา“เปล่า ๆ นะครับ ไม่ใช่อย่างนั้นครับพี่ ผมไม่ได้คิดอย่างนั้น แค่ถามเฉย ๆ”มาเซลโลรีบเอ่ยปฏิเสธพัลวัน มือไม้โบกไปมา เมื่อเห็นว่าเคนโซเริ่มไม่ค่อยพอใจ