All Chapters of The Billionaire's Precious Diamond: Chapter 41 - Chapter 50

BACKROOM BAR, MAKATI – Rear ExitHindi namalayan ni Psyche na may ilang kalalakihan na halos hindi na umiwas ng tingin sa kanya. Sa bawat pag-indayog ng katawan niya sa saliw ng musikang bumibingi, sumasama ang mga matang malagkit, mapanuri… mapanganib.Napansin iyon ng bartender.Napansin din iyon… ni Harrison.Pero si Psyche, masyado nang nalulunod sa liwanag at ingay. Ngumiti siya sa mga kaibigan at bahagyang tumalikod.“Guys, CR lang ako. One minute,” sabi niya bago lumakad papunta sa hallway ng banyo.Paglabas niya—ang ilaw sa pasilyo ay mas madilim, mas tahimik. Isang segundo lang ang pagitan ng katahimikan at pagkagulat niya nang may biglang humawak sa kamay niya — mahigpit pero hindi masakit — at hinila siya palayo sa ingay ng bar.“Wait—!”Napahinto siya sa likod ng gusali, sa malamig na simoy ng hangin… at doon niya nakita kung sino.“Harrison…”Biglang parang naglaho ang kalasingan sa sistema niya.Nakatayo ito sa harap niya, ang mga mata’y nag-aapoy sa galit at takot na ma

ELLISON MANSION – GAZEBO (POOL AREA)Tahimik ang paligid ng gazebo. Tanging huni ng mga ibon at marahang pag-alon ng tubig sa pool ang maririnig. Ang bahagyang simoy ng hangin ay dumadampi sa buhok ni Psyche habang nakaupo siya sa couch, yakap ang sarili, malalim ang iniisip.Hindi niya namalayang may dumating na sa likuran niya.“What’s troubling my Princess?” mahinang tanong ni Don Ramon, puno ng lambing ang boses.Bahagyang napalingon si Psyche, agad tumayo at lumapit sa lolo. Maingat niyang hinawakan ang kamay nito at inalalayan paupo sa tabi niya. Hinalikan pa niya sa pisngi ang matanda, gaya ng madalas niyang gawin.“Lolo…” mahina niyang sambit, “nagtataka lang po ako kay Kuya Harrison. Parang… masyado na siyang mahigpit lately. Minsan, hindi ko na ma-gets kung galit ba siya sa akin, o nag-aalala.”Isang banayad na ngiti ang sumilay sa labi ni Don Ramon.“He only wants you safe, hija. Palagi kang nasa isip niya. Simula pa lang noon…” saglit siyang tumingin sa pool, tila may naaa

Habang nasa daan...Tahimik ang loob ng sasakyan, tanging ugong lang ng makina ang maririnig. Nakatingin lang sa bintana si Psyche, pero ramdam niya ang bigat ng presensya ni Harrison sa tabi niya. Mahigpit ang hawak nito sa manibela, bakas ang inis sa panga nito."Bakit ang init ng dugo mo kay Brent?" bigla niyang tanong, hindi na napigilan ang sarili. "May ginawa ba siya sa'yo?"Kumunot ang noo ni Harrison. "I just don't like him. Period." Hindi lumihis ang tingin sa daan, pero mas humigpit ang pagkakahawak niya sa steering wheel."Hindi mo siya kilala ng lubusan..." bulong ni Psyche. "Mabait siya sa'kin...""Exactly my point," malamig niyang sagot. "Guys like him, they're only good until they get what they want."Napailing si Psyche, napalingon sa kanya. "You sound like a jealous 'I don't know'."Saglit na katahimikan.Then..."Yes. I'm jealous."Parang huminto ang mundo ni Psyche sa dalawang salitang iyon. Dahan-dahan siyang humarap sa kanya. "Ha?" namumula niyang sabi. "Jealous..

ELLISON MANSION – PSYCHE’S ROOM...Mag-u-umaga na nang tuluyang makatulog si Psyche. Paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip niya ang lambing—at gulat—ng paghalik sa kanya ni Harrison. Masyadong malinaw sa alaala niya ang pakiramdam ng labi nito sa kanya, ang init ng hininga nito, at ang bigat ng mga hindi nasabing salita.Dahil doon, tanghali na halos, pero mahimbing pa rin ang tulog ni Psyche.Sa labas ng kanyang pinto, impatient na naglalakad nang pabalik-balik si Harrison. Halata sa mukha nito ang pag-aalala kahit pilit niyang tinatago.Dumaan si Melai bitbit ang fresh sheets.“Why is she not awake yet?” malamig ngunit may halong kaba ang tanong ni Harrison, napatingin sa wall clock.Namutla si Melai, biglang kinabahan.“H-hindi ko rin po alam, Señorito. Usually before 7 gising na po si Miss Psyche…”“What if something happened?” seryosong tugon ni Harrison, kumunot ang noo. “Give me the key.”Nag-alangan sandali si Melai ngunit tumakbo patungo kay Manang Elena. Ilang sandali pa, bu

MONACO – AIRPORTPaglapag pa lang ng private jet nila sa Monaco, ramdam na agad ni Psyche ang kakaibang aura ng lugar — hindi lang ito basta-bastang bansa, para itong mundo ng mga elite at untouchable.Sa baba ng eroplano, dalawang high-end sports cars ang nakaabang, makintab at parang hinugot mula sa isang luxury magazine shoot. May ilang naka-suit na lalaki na agad lumapit para akuin ang mga bagahe.“Welcome to Monaco, Sir Ellison,” magalang na bati ng isa sa mga driver.Tinanggal ni Harrison ang sunglasses niya saglit, tumingin sa paligid na parang matagal na niyang kabisado ang lugar na ‘to — flat, calm, powerful. Tumango lang siya.“Everything’s ready?” malamig nitong tanong.“Yes, Sir. As always.”Samantala, tulala si Psyche sa kagandahan ng lugar. Ang mga gusali, ang dagat sa malayo, ang mga yatch na nakahilera, ang linis ng paligid — para siyang pumasok sa isang pelikula.“Grabe…” mahina niyang bulong. “Parang hindi ako totoong tao sa lugar na ‘to…”Ngumuso si Harrison, sinuly