All Chapters of The Billionaire's Precious Diamond: Chapter 91 - Chapter 96

DELA MERCED MANSION…Nag-echo sa buong mansyon ang malakas na sigaw ni Edmundo Dela Merced. Ang normally elegant at tahimik na bahay ay nabalot ng tensyon, parang anumang oras ay puwedeng pumutok.“WHERE’S THAT BRAT?!” sigaw niya, galit na galit.Napatigil ang lahat ng katulong. Walang nangahas magsalita. Nakayuko silang lahat, takot na takot. Kilala nila ang amo—kapag ganito na ang tono, may masamang mangyayari.Mabilis at mabibigat ang hakbang ni Edmundo paakyat ng hagdan. Binuksan niya nang malakas ang pinto ng kwarto ni Richard. Hindi na siya kumatok.Naabutan niya ang anak na komportableng nakahiga sa kama, nanonood ng TV, parang walang kaalam-alam na gumuho na ang mundong bumubuhay sa kanya.Sa isang iglap, nilapitan niya ito at sinuntok.Napahandusay si Richard sa kama, gulat at galit.“What’s your problem?!” sigaw niya, hawak ang pisngi.Nagngitngit si Edmundo. Nanginginig sa galit ang buong katawan.“Problema?” halos pabulong pero puno ng poot ang boses. “IKAW ANG PROBLEMA!”

Somewhere in a vacant lot, sa isang malayong subdivision…Tahimik ang paligid—sobrang tahimik, parang sinasakal ang hangin. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang ugong ng makina ng kotse ni Steven, naka-idle sa gitna ng bakanteng lote na napapalibutan ng damo at sirang poste ng ilaw. Walang bahay. Walang tao. Parang lugar na sinadya para sa mga lihim na ayaw nang makalabas pa.Sa loob ng kotse, pawis na pawis si Richard. Nanginginig ang kamay niyang nakakapit sa dashboard habang paulit-ulit ang tingin sa rearview mirror, parang may inaasahang multo na susulpot anumang oras.“What are we going to do now?” nanginginig ang boses niyang tanong, halatang hindi na kayang itago ang takot.Nakaupo si Steven sa driver’s seat, mahigpit ang hawak sa manibela. Mayabang pa rin ang tindig, pero sa ilalim noon ay may bahid na ng kaba.“Magtatago tayo,” sagot niya, pilit pinatatag ang boses. “Magpapalamig lang tayo. Lilipas din ’to.”Napatawa si Richard—isang pilit at basag na tawa.“Magpapalami

ABANDONADONG BODEGAMalamig ang hangin sa loob ng abandonadong bodega—amoy kalawang, langis, at lumang kahoy. Ang ilaw ay galing lang sa iilang bumbilyang nakasabit sa kisame, kumikislap-kislap, parang nanunukso sa kaba na gumagapang sa dibdib ng mga nakakulong.Mahigpit na nakatali sina Steven at Richard, magkatabi pero parang may pader ng takot sa pagitan nila. Namamaga ang labi ni Steven, bahagyang nakayuko, pilit inaayos ang paghinga. Si Richard naman, nakapiring pa rin, nanginginig ang mga daliri, pawis na pawis kahit malamig ang paligid.Sa di kalayuan, may mga lalaking armado—nakasandal sa crates, may hawak na baril, parang nagkukwentuhan lang sa isang ordinaryong gabi. Pero ang bawat salitang binibitawan nila ay parang kutsilyong unti-unting tumatarak sa isip ng dalawang bihag.“Aabutan pa kaya ng bukas ang dalawang ’to kapag nakita sila ni Bossing?” ani ng isa, sabay iling, may halong biro pero ramdam ang bigat.“Ewan ko lang,” sagot ng isa pa, seryoso ang tono. “Isang bala l