All Chapters of Runaway Bride: Captured by the Billionaire: Chapter 151 - Chapter 160

Pagkaabot niya ng wallet, kaswal lang na isinilid ni Nathaniel ang kaniyang kabilang kamay sa bulsa. Mukha siyang kampante, walang bakas ng kaba o guilty, gaya ng dati.Nag-alinlangan si Zoe sa simula, pero naisip niya na nandito na rin naman siya. Anuman ang nasa loob, kailangang mapawi ang kuryosidad niya. Binuksan niya ang wallet at bahagyang napataas ang kumpay niya—walang laman na cash, mas malinis pa sa wallet ng isang poor ghost.Sa ilalim ng mapanuring mga mata ni Nathaniel, dahan-dahang ipinasok ni Zoe ang kaniyang mga daliri sa isang secret compartment at inilabas ang isang litrato.Ang litratong sinasabi ni Sabrina Villareal na tinitingnan ni Nathaniel nang palihim... heto na, nasa harap na ng mga mata ni Zoe.Inaasahan na niya ito. Kaya nga niya hiningi ang wallet, dahil gusto niyang makasiguro. Pero habang nakatitig sa litrato—sa sarili niyang nakangiti nang malapad at may maningning na mga mata—tila nanigas si Zoe sa kaniyang kinatatayuan.Dahil alam niya... higit sa kah

Hindi ko alam kung anong salita ang uunahin, pero parang nakalimutan na ni Zoe kung paano huminga.Hindi niya maipaliwanag kung saang bahagi ng katawan niya ang kumikirot, kaya dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang ulo at yumuko para maibsan ang pakiramdam na parang nasasakal siya.Malinaw na sa kaniya ang lahat—palagi niyang sinisisi si Nathaniel. Pero nang marinig niya ang balitang ito, mas mabilis na nag-react ang katawan niya kaysa sa kaniyang puso. Sa pagkarinig pa lang na nasaktan ang lalaki, nakaramdam na siya ng matinding pighati. Hindi niya akalain na ang siyam na taon nilang pagsasama ay mag-iiwan ng ganito kalalim na marka sa kaniya.Pinilit ni Zoe na magpakatatag. Alam niyang hindi tamang umiyak sa harap ng hapag dahil masisira ang mood ng lahat. Pero sa isang pikit lang, may mga luhang pumatak pa rin sa sahig.Sanay na si Jack sa mga kwento ng agawan sa kapangyarihan ng mga malalaking pamilya, pero nang marinig niya ang tungkol sa barilan, nagulat pa rin siya. Saglit si

Natigilan si Zoe. Parang hindi niya inaasahan na ang isang taong katulad ni Nathaniel—na madalas ay walang pakialam sa mundo—ay magkakaroon ng sandaling iniisip ang kapakanan ng iba.Bago pa man siya tuluyang makabawi, nakita niyang sumulyap si Nathaniel sa kaniyang relo at bahagyang itiningala ang baba sa direksyon ng bahay. "Pasok ka na.""Sige."Hindi na hinintay ni Zoe na makaalis ang sasakyan; tumalikod na siya at pumasok sa loob. Bago pa man siya makarating, nag-text na siya kay Lolo Carding. Alam niyang espesyal na namili ng mga gulay si Lola Ising at naghihintay na sa kaniya para sa lunch."Tuloy ka."Iwinagayway ni Lolo Carding ang kaniyang kamay. Sa tuwing maiisip niya ang narating ng kaniyang paboritong apo-apuhan, hindi mapawi ang ngiti sa kaniyang labi. "Matapos ang maraming taon, sa wakas..."Masaya dapat ang tono niya, pero biglang naging garalgal ang boses ni Lolo Carding. Saksi siya sa kung anong klaseng buhay ang pinagdaanan ni Zoe sa poder ng mga Mendoza. Salamat sa

Para itago ang gulo sa kaniyang isip, nag-angat ng tingin si Zoe at sinita si Nathaniel nang may halong inis. "Eh, ano bang gusto mo?""Ngayong gabi," simula ni Nathaniel. Ang kaniyang mga mata ay nakapako sa malinis at maamong mukha ni Zoe. May dumaang kakaibang kislap sa kaniyang paningin bago niya dahan-dahang inilapit ang labi sa tainga ng dalaga. "Tulungan mo ako... gamit ang sarili mong mga kamay."Habang nagsasalita ang lalaki, ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa balat ni Zoe. Ang kaniyang mga labi ay paminsan-minsang dumidapo sa dulo ng tainga nito—parang balahibo na kiliting-kiliti si Zoe kaya halos makalimutan na niyang huminga.Nang marinig ang huling mga salitang binigkas ni Nathaniel, biglang nag-apoy sa pula ang mukha ni Zoe! Maging ang kaniyang mga daliri na nasa gilid niya ay nanginig sa gulat. Hinding-hindi niya akalain na ang mga ganoong salita ay lalabas sa bibig ng isang kagalang-galang at eleganteng lalaking tulad ni Nathaniel."Hindi ko naiintindihan

Napahilot sa kaniyang sentido si Don Eduardo dahil sa tindi ng sakit ng ulo.Dahan-dahang lumapit si Simon, kalahating lumuhod sa harap ng kaniyang ina para amuhin ito. "Ma, tinawagan ko na si Dr. Marcus para magtanong. Sabi niya, lumaki si Zoe sa pamilya Mendoza. Malabo na siya si Clarisse. Pero kung gusto mo siyang makasama, don't worry, gagawan ko ng paraan para madalaw ka niya palagi, okay?"Bahagyang humupa ang pag-iyak ni Doña Soledad. "Seryoso? You're not just saying that?"Tumango si Simon. "Of course, Ma. I promise."Nang matatapos na ang celebration banquet, naghanda na ring umalis sina Zoe.Napansin ni Jacob Santos na malalim na ang gabi kaya iminungkahi niya kay Zoe: "Nakainom din si Jack sa kotse. Mauna na kayong dalawa umuwi, ako na ang maghahatid kay Cassandra.""Sige, thank you," sagot ni Zoe.Pagbaba sa lobby, naghiwalay na sila. Nakaparada ang kotse ni Zoe sa open-air parking lot ng hotel, habang kay Jacob naman ay nasa underground garage.Naglakad si Zoe papunta sa