LOGINNatigilan si Zoe. Hindi tunay na anak ng mga Valderrama si Solenn? Lalong nagulat si Solenn, hindi makapaniwalang tiningnan niya si Simon. "Kuya, paano mo nagagawang itrato ako nang ganito sa harap ng isang outsider na gaya niya?" Simula nang dalhin siya ni Señor Gustavo sa pamilya, ipinakilala na siya sa lahat bilang pangatlong anak ng mga Valderrama. Walang nagduda sa kanyang pagkatao. At dahil nawala si Clarisse, ang alam ng lahat ay apat ang magkakapatid: sina Beatrice, Simon, Solenn, at Winston. Si Simon, na sadyang pormal at lumaking may respeto sa mga babae, ay hindi pumasok sa loob ng kwarto. Nanatili lang siya sa may pinto, malamig at kalmado ang boses. "Ang alam ko lang, si Dr. Zoe ay bisitang inimbitahan ni Mommy at Ate Beatrice. Kung itinuturing mong pamilya ang sarili mo, dapat marunong kang rumespeto sa bisita. Eh, ikaw na mismo ang nagsasabing hindi ka namin pamilya, kaya bakit mo inaasahang ituring kitang kapatid?" "Hindi naman sa ganoon..." Nakaramdam ng guilt s
Kinaumagahan, pagkatapos mag-ayos ni Zoe, handa na siyang lumabas ng ospital. Pagbukas niya pa lang ng pinto, nagulat siya dahil nandoon na si Simon at naghihintay. Naka-casual lang ito, malayo sa karaniwang pormal na suot niya sa trabaho. "Kakarating ko lang dito sa Puerto Azul kagabi. Inutusan ako ni Mommy na sunduin ka," magalang na bungad nito. "Wala ka nang aayusing papers para sa discharge. Kung wala ka namang dalang mabigat na gamit, let’s go?" Dapat sana ay si Beatrice ang susundo sa kaniya, pero biglang nagkaroon ito ng emergency meeting sa kabilang lungsod at bukas pa ang balik. Napangiti si Zoe. "Sige, tara na." Wala na siyang masyadong dinala dahil ang mga gamit na kinuha niya mula sa Maynila ay dinala na ni Doña Soledad sa mansyon ng mga Valderrama kahapon pa. Habang nasa biyahe, nabanggit ni Simon ang tungkol sa aksidente. "Tumawag ako sa presinto kaninang umaga. Mukhang malapit na ring kumanta 'yung driver, kaya don't worry too much. We got this." Hindi ak
Sa loob ng mahabang oras, nanatiling nakayuko si Nathaniel at hindi sumasagot.Tila wala siyang pakialam sa ingay at gulo sa paligid niya.Hindi na nakatiis si Winston at tinabig siya. "Ano ba talagang nasa isip mo? Puputulin mo na ba ang ugnayan mo kay Zoe dahil lang dito?"Cut off contact.Nagawa na ito ni Nathaniel noon. Dapat ay madali na lang itong ulitin, pero bakit sa tuwing naiisip niya ang ideyang iyon, tila may tsunami ng kawalan ng pag-asa na lumalamon sa kaniyang katinuan?Nanatili siyang nakayuko, ang mga mata ay namumula at ang boses ay paos—tila pinagtatawanan ang sarili. "Puputulin? Paano?""Matagal na akong... hindi kayang mabuhay nang wala siya."Siya, si Nathaniel, ang hindi kayang mabuhay nang wala si Zoe. Sa kabilang banda, kapag iniwan siya ng dalaga, tila wala itong epekto rito.Sa ibaba, sa gitna ng mainit na dance floor, suot ni Solenn ang isang tight top at mini-skirt na hantad ang kaniyang hubog ng katawan.Isang kaibigan ang lumapit sa kaniya at sumigaw par
Huminga nang malalim si Elijah, ngumiti, at pabirong nagsabi: "Ano bang pinuproblema mo? Magkaibigan naman kami, hindi ko naman siya ipapakulong."Bahagya siyang natigilan bago nagpaliwanag, "Napadala lang din ako ng emosyon kanina, kaya nasabi ko 'yun kay Nate."Ang tinutukoy niya ay ang tungkol sa batang dinadala ni Zoe.Tumango si Zoe. "Alam ko."Tinitigan siya ni Elijah sa mga mata. "Pero kung sakaling magsisi ka balang araw, ako mismo ang magpapaliwanag sa kaniya."Magtatanghali na nang bumalik si Doña Soledad sa ospital dala ang isang nutritious meal para kay Zoe. Pinilit niya itong pakanin nang marami."Sabi ng doktor, pwede ka na raw ma-discharge bukas?" tanong ni Doña Soledad.Alam ni Zoe na sincere ang pag-aalala nito kaya tumango siya agad. "Opo, sabi ko naman sa inyo wala lang 'to. Huwag na kayong mag-alala.""O, kapag lumabas ka na, saan ka tutuloy?"Sinabihan din kasi ng doktor si Doña Soledad na hindi muna pwedeng mag-biyahe nang malayo si Zoe."Sa hotel muna siguro ako
Sa loob ng opisina ng doktor.Pinagpapawisan ang attending doctor sa harap ng lalaking tila may bitbit na sariling bagyo sa sobrang bigat ng aura. "Mr. Mendoza, hindi naman sa ayaw ko, pero hospital regulations po talaga."In short, batas ito ng mga Valderrama.Hindi ito Maynila, at hindi ito ospital ng mga Mendoza. Mula lobby hanggang rooftop, ang ospital na ito ay pagmamay-ari ni Señor Gustavo. At higit sa lahat, si Beatrice mismo ang nagdala sa pasyente. Kahit bigyan pa ng isang daang lakas ng loob ang doktor, hindi siya mangangahas na mag-leak ng impormasyon.Bahagyang yumuko si Nathaniel, ang mga kamao ay nakakuyom sa kaniyang gilid. Sakto namang narinig niya ang boses ni Beatrice sa likuran niya."Kailangan mo ba talaga 'yang makita?"Dahil magkaibigan sina Nathaniel at Winston, hindi na nagpaligoy-ligoy pa ang lalaki. Frank at seryoso ang kaniyang tingin kay Beatrice. "Ate, utang ko sa 'yo 'to. I need to see that report."He was desperate. Kapag hindi siya pinagbigyan dito, gag
Nanigas ang katawan ni Winston. "Anong ibig mong sabihin?" Anong huwag nang hanapin?"Nasa akin siya. Hindi naman malala ang injury niya, kaya don't worry."Dahil kapatid naman niya ang kausap, hindi na naglihim si Beatrice. Pero bago pa makahirit ang kapatid, dinagdagan niya ito: "Pero gabi na. Kailangan niya ng pahinga. Bukas ko na ibibigay ang address sa inyo."Nakahinga sana nang maluwag si Winston, pero biglang na-anxious ulit nang maisip ang pressure na galing kay Nathaniel. "Ate, ate... my own sister, ibigay mo na ang address ngayon. Sisilip lang kami, promise. Isang tingin lang."Pinatayan siya ng telfono. Malamig na mechanical voice na lang ang narinig niya.Inilapag ni Winston ang phone sa mesa at hinarap si Nathaniel na parang maiiyak na. "Hindi sa ayaw kitang tulungan, Bro. Wala talaga akong silbi rito. Sa Puerto Azul, kapag si Ate na ang nagtago ng tao, walang makakahanap niyan."Ang buong news network at intelligence ng mga Valderrama ay nasa kamay ng panganay nilang si
Bata pa si Zoe, maamo ang mukha, at maganda ang personality. Higit sa lahat, seryoso at responsable siya sa mga pasyente niya.Sa loob ng maraming taon, madalas siyang sinusubukang iredo ng mga pasyente niya sa kung sino-sino. Kaya naman, sinadya niyang laging isuot ang wedding ring niya para tumig
Sarap na sarap sa tulog si Auntie Wena nang magising siya sa sunod-sunod at nagmamadaling katok sa pinto. Pagkabukas niya, bumungad ang mukha ni Elijah na mukhang handang manakmal. Agad nahimasmasan ang matanda."Young master? Anong nangyari? Bakit ganyan ang itsura mo?"Matalim ang tingin ni Elija
Medyo nagulat si Zoe.Pinigilan niya ang lahat ng tanong sa isip niya at tumingin kay Nathaniel. Malayo ang tingin niya at pormal ang boses. "Kung ganun, mauuna na po ako... Kanina, salamat po, Mr. Mendoza.""Miss..."Magsasalita sana si Tito Gab pero narinig niya ang malamig at nang-uuyam na boses
"Opo."Ngumiti si Reymond para ayusin ang sitwasyon, sabay turo sa velvet box sa lamesa. "Busy kasi siya sa trabaho, kaya nag-iwan na lang ng regalo at nauna na."Napatingin si Nathaniel sa box, walang mababakas na emosyon sa mga mata niya.Natapos ang gulo nang walang masyadong iskandalo.Sa secon







![Chasing Mr. Billionaire [SSPG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)