All Chapters of Runaway Bride: Captured by the Billionaire: Chapter 491 - Chapter 500

Mabigat ang hangin sa loob ng lumang mansyon ng pamilya Rivera. Ang amoy ng antique na kahoy, mamahaling pabango, at mga bulaklak na tila pilit na pinalalabas na sariwa ay lalong nagpapatindi sa katahimikang nag-aabang sa pintuan.Nang magkasabay na pumasok sina Beatrice at Julian sa sala, agad na tumayo ang ina ni Victor. Naroon na ito kanina pa, paulit-ulit na itinutuwid ang laylayan ng kanyang mamahaling dress habang balisa na nakatingin sa malaking pinto. Nang makita niya ang dalawa na magkasunod na pumasok, sandaling napawi ang tensyon sa kanyang mukha at napalitan ng isang pilit ngunit mainit na ngiti."Ikaw talagang bata ka," panimula ng ina ni Victor, sabay iling na tila nagbibiro ngunit halatang may itinatagong kaba. "Bakit ka naman umuwi nang hindi man lang nagsasabi nang maaga? Sana nakapagpaluto man lang ako ng paborito mo."Bahagyang pilit ang ngiting itinugon ni Julian. Malamig ang kanyang mga mata habang nakatitig sa dating tahanan. "Kailangan pa ba talagang magpaalam b

"Sinasabi ko sa 'yo..."Dahan-dahan na inangat ni Zoe ang kanyang ulo habang tinititigan ang lalaking nakatayo sa kanyang tabi. Ang kanyang mga mata ay nagniningning sa pagitan ng hiya at bahagyang kaba habang nakakuyom ang kanyang mga daliri sa handle ng tasa ng tsaa. "Pinag-uusapan lang naman natin 'yung tungkol sa kasal..."Bahagyang natigilan si Nathaniel sa kanyang narinig. Sa isang iglap, tila nagliwanag ang kanyang mga mata na parang may mabilis na kidlat na gumuhit sa madilim na gabi. Ang dating seryoso at pormal nitong mukha ay napalitan ng isang napakatamis at hindi maipagkakailang saya. Agad siyang bumaling kay Doña Soledad na nakaupo sa kabilang sofa, na may malawak na ngiti sa kanyang mga labi."Tita Soledad, napakaganda po talaga ng payo niyo," pahayag ni Nathaniel, ang boses niya ay puno ng sigla at kasiguraduhan na tila ba nakuha na niya ang pinakamalaking tagumpay sa kanyang buhay. "Bukas na bukas din po, magpapahanap agad ako sa assistant ko ng pinakamagandang petsa

Ang katahimikan sa loob ng kotse habang bumabyahe sila pabalik mula sa Hacienda Viento ay tila isang malamig na tubig na nagpapasariwa sa pagod na isip ni Zoe. Matapos ihatid ni Nathaniel sina Beatrice at Doña Soledad, ang buong kapaligiran ay napalitan ng tahimik na pag-ikot ng gulong sa kalye at ang panaka-nakang paghalik ng ilaw ng mga poste sa salamin ng sasakyan.Nakasandal lang si Zoe sa may passenger seat. Dahan-dahan niyang pinalalabas ang hangin sa kanyang dibdib, hinahayaan ang sarili na tuluyang mag-relax pagkatapos ng napakahabang araw na puno ng tensyon. Ang daming nangyari. Ang daming emosyon na kailangang ipproseso.Ilang sandali pa, habang nakatitig sa malamig na lunsod sa labas, bahagya siyang lumapit sa kinaroroonan ni Nathaniel at nagtanong sa mababang boses, "Hindi naman mukhang ganun kagigil maghabol si Atty. Victor Rivera... Bakit tila pinapahirapan at pinapatagal pa niya 'yung annulment nila ni Ate Beatrice?"Mahigpit ang hawak ni Nathaniel sa manibela habang na

Buzz—Nanginig ang telepono sa ibabaw ng glass desk. Dahan-dahang inabot ni Beatrice ang handset at sinagot ang tawag."Hello? Magandang umaga po, Director Beatrice?" Ang boses ng isang batang staff ay mabilis ngunit magalang na sumalpot mula sa kabilang linya. "Ako po si Staff Mae mula sa Office of the Provincial Department of Science and Technology. Tumawag po ako para lang i-confirm ang ilang mahahalagang detalye at pagsusunod-sunod ng awarding process para sa gaganaping technology innovation awards ceremony ngayong darating na Miyerkules."Pormal at kalmadong tumugon si Beatrice. "Yes, I'm listening."Nagpatuloy ang lalaki sa pagbibigay ng mga kinakailangang instruction, paalala sa tamang oras ng pag-akyat sa stage, at ang eksaktong gagamiting entrances para sa mga VIP presenters. Ngunit sa pagtatapos ng kanyang paliwanag, nagkaroon ng kaunting katahimikan sa kabilang linya. Tila nag-aalinlangan at nag-iingat ang boses ng staff sa susunod nitong isusulat o sasabihin."Ahm... By th

Walang bahid ng pagkagulat sa mukha ni Beatrice. Napanatili niya ang kaniyang malumanay at pormal na postura, bagaman may malamig na katotohanan sa kaniyang boses."Hindi sa akin ipinaliwanag ni Lolo ang totoong dahilan. Ang sabi lang niya sa akin, pumunta ako rito para kumain para sa kaniya."Naging deretso si James. Inayos niya ang kaniyang gold-rimmed glasses bago muling ngumiti nang napakagalang."Inaasahan na marahil 'yan ni Señor Gustavo. Natatakot siguro siyang hindi ka pupunta kapag nalaman mong blind date pala ito. But please don't worry, Miss Valderrama. Wala akong ibang intensyon o masamang pakay—tratuhing mo lang din sana ito bilang isang simpleng pagkakataon para magkakilala at maging magkaibigan tayo."Maganda ang naging impresyon ni Beatrice sa kaniya. Kalmado itong magsalita, marunong lumagay sa lugar, at may sapat na respeto na hindi kailanman nakakailang.Habang kumakain, tuloy-tuloy ang kanilang kuwentuhan tungkol sa kani-kaniyang trabaho, buhay sa Maynila, at mga p