All Chapters of ของหวงพี่ชายแสนร้าย: Chapter 141 - Chapter 150

"คุณคิน.." น้ำหนึ่งครางออกมา แหงนหน้าขึ้นเมื่ออีกฝ่ายผละจูบลงไซร้ซอกคอแทน เจ็บแปล๊บเบาๆ เหมือนเขาจงใจทำให้เธอเจ็บ ฝากรอยตีตราเอาไว้ราวกับเป็นเจ้าของปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจ เขาอยากประทับตราตรงไหนก็ให้ทำ มันคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอจะนำกลับบ้านไปด้วย ใจและกายของเขาเธอคงหมดสิทธิ์ยอดอกทั้งสองข้างถูกลิ้นร้อนตวัดเลียสลับข้างไปมา บางคราวเขาดูดยาวๆ เข้าอุ้งปากแล้วปล่อยออกให้เธอเจ็บ แต่เธอกลับเต็มใจให้ทำเมื่อเขาปลอบประโลมมันด้วยลิ้นสัมผัสเบาๆใบหน้าเลื่อนลงต่ำพร้อมมือหนาสองข้างที่ผลักขาเรียวออกกว้าง ยกขึ้นสูงแล้วซุกใบหน้าเข้าใส่ความชุ่มฉ่ำน้ำหนึ่งบิดกายเร้าอย่างทรมาน ความอุ่นร้อนทำให้กายสาวซาบซ่าน เลือดลมพุ่งกระฉูดในร่างกายวางมือลงขยุ้มเส้นผมของเขาอย่างควบคุมไม่ได้ รั้งใบหน้าเขาเข้าใส่น้องสาวของตัวเอง"คุณคินขา.." น้ำหนึ่งครางเสียงเบาหวิวราวกับใจจะขาด เมื่อเขาดูดเอาเม็ดทับทิมสีหวานเบาๆ แล้วใช้ลิ้นดุนต่อ กายสาวเริ่มร้อน เหงื่อซึมตามกรอบใบหน้า สองเท้ายันที่นอนแล้วยกส่วนล่างขึ้นหา มองศีรษะที่เต็มไปด้วยผมดกดำผงกขึ้นลง ฟังเสียงดูดน้ำหวานซาบซ่านหัวใจคนฟังเขาเคลื่อนขึ้นมาจูบอีกครั้ง พร้อมพาท่อนเอ็

"คุณจะไปส่งหนึ่งเหรอคะ ตะ..แต่..คุณคิน!" เรียกตามหลังเมื่อเขาไม่รอแต่เดินขึ้นรถไปเอาวะ เสื้อผ้าไม่เอาก็ได้ เดี๋ยวเก็บตังค์ซื้อใหม่ ถึงจะเสียดายที่เลือกเอาแต่สวยๆ มาใส่ให้เขาดูโดยเฉพาะ เมื่อไม่มีเขาแล้วก็ไม่จำเป็นเพราะไม่รู้จะใส่ให้ใครดูน้ำหนึ่งรีบขึ้นไปนั่งข้างเขา ดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาด เขากระชากรถออกตัวทันทีภาคินขับมาที่ตลาด น้ำหนึ่งก็อาสาลงไปช่วยถือของอย่างทุกวัน สองมือเรียวเต็มไปด้วยอาหารให้คนงานกลับมาถึงที่รถคนตัวเล็กนั่งเหม่อ รู้สึกตัวเมื่อรถจอดอีกรอบเตรียมจะลง ชะงักไปเมื่อพบว่าไม่ใช่บ้านของเธออย่างที่คิด มันคือที่ทำงานเขา"เอ่อคุณ.." ยังไม่ทันได้ถามเขากลับลงรถไปก่อน เธอปาดน้ำตาออกลวกๆ ตามเขาลงไปมองคนงานขนของลงจากรถแล้วแจกจ่ายกัน ส่วนคุณภาคินเดินเข้าออฟฟิศไปแล้วน้ำหนึ่งหันซ้ายหันขวา ยังไงดีล่ะ ไหนเขาว่าจะไปส่ง หรือเขาให้แค่ติดรถแล้วหาทางกลับเองน้ำหนึ่งพยักหน้าก่อนจะเดินย้อนกลับ ทว่ากลับถูกดึงคอเสื้อจากทางด้านหลัง หญิงสาวรีบหันกลับไปมอง"คุณคิน..""จะไปไหน" ภาคินยืนเอามือกอดอกถาม"กลับบ้านค่ะ" น้ำหนึ่งหลบสายตา ให้มองหน้าเขานานๆ ไม่ได้เดี๋ยวร้องไห้"เข้าห้องไป""คะ""บอกให้เข

"จะกลับไหม""กลับก็ได้ค่ะ คุณจะได้คุยกับเพื่อน""ไปขึ้นรถ"น้ำหนึ่งพยักหน้ารับทราบอย่างไม่ถามต่อให้มากความ ทั้งที่คิดว่าเราจะไม่โกรธกันอีกแล้วแท้ๆ เนี่ยยังไม่ถึงห้านาทีเลย เขาโกรธเธอแล้วภาคินแวะเข้าไปบอกสองหนุ่มว่าจะไปส่งน้ำหนึ่งที่บ้านแป๊บเดียวให้ดื่มรอ ตอนนี้ทั้งธนาและธีรดนย์ยืนมองเพื่อนและเมียเดินขึ้นรถจากในห้อง"ได้ความว่าไง" ธีดนย์ถามคนที่เขารู้ว่าธนาคงไม่ปล่อยให้ค้างคาใจแน่นอน"เพื่อนมึงหายโกรธแล้ว""จริง?""อืม โดนเขาอมหัวฟินเลย""หึ" ธีรดนย์หลุดขำ ไอ้คินนะไอ้คิน จนได้"กูคิดอยู่แล้ว ยังไงหำมันต้องแข็งกว่าใจแน่นอน!"@บ้านภาคินไม่มีบทสนทนากระทั่งรถมาจอดที่หน้าบ้าน ภาคินไม่ได้ลงจากรถ น้ำหนึ่งเองก็นั่งนิ่งไม่ลงเหมือนกัน"ไปสิถึงแล้ว""คุณโกรธหนึ่ง" หญิงสาวหันไปพูดกับเขา มองคนใบหน้าบึ้งตึง ถึงเขาไม่โวยวายทว่าเขานิ่งเกินเหตุ"เปล่า ไม่ได้โกรธ" ใครมันจะไปโกรธวันละสี่ห้าครั้ง"ถ้าไม่โกรธลงไปส่งหนึ่งในบ้านนะคะ" น้ำหนึ่งมองอ้อน อยากให้สามีไปส่ง"แค่ลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้านมันยากตรงไหน""ยากตรงที่อยากอยู่กับสามีให้นานที่สุดไงคะ""พูดอย่างกับจะไปไหนงั้นล่ะ" ปากเอ่ยมือปลดเข็มขัด คอยดูว่าถ

น้ำหนึ่งยู่น่า "ยังไม่หายคิดถึงพ่อแม่เลยค่ะ"ภาคินเงียบ น้ำหนึ่งพยักหน้าออกมา"คืนเดียวก็คืนเดียวค่ะ หนึ่งไปเย็นนี้เลยนะคะ"ภาคินพยักหน้าเบาๆ แย่งช้อนตักข้าวในมือน้ำหนึ่งไปตักข้าวแล้วป้อนเข้าปากหญิงสาวบ้าง"คุณอิ่มแล้วเหรอคะ" น้ำหนึ่งมองหน้างงๆ"เธอไม่หิวเหรอ" เอาอกเอาใจเขาทั้งวันทั้งคืน เอาเวลาที่ไหนไปกินข้าว เดี๋ยวก็ผอมตาย นมหดหาย เขาไม่ชอบผู้หญิงผอม เขาชอบคนนมใหญ่น้ำหนึ่งอมยิ้ม "สามีใครน้า น่ารักจริงๆ เลย" แย่งช้อนกลับมาถือ ตักป้อนเขาสลับกันป้อนตัวเอง เติมข้าวถึงสองรอบ กินไปกินมาก็เพลินเวลาเจ็ดโมงครึ่งทั้งคู่ไปถึงตลาดสด คนที่เคยถือกับข้าวเดินตามตูดสามีต้อยๆ วันนี้ถือกระเป๋าสตางค์เดินนำหน้าน้ำหนึ่งซื้อกาแฟเย็นตายายยกขึ้นให้เขาดูดเพื่อเพิ่มความสดชื่น ก่อนจะเอาเข้าปากตัวเองกินด้วยกัน กอดแขนสามีเดินกลับไปยังรถ เขาเก็บของเธอขึ้นนั่งเบาะข้างเปิดแอร์เย็นฉ่ำถึงภาคินค้าวัสดุก่อสร้างเจ้าตัวเรียกคนงานมายกกับข้าวแจกจ่ายกัน จูงมือเมียรักเข้าไปนั่งตากแอร์ในออฟฟิศเย็นๆ รั้งอีกคนนั่งบนตักในท่าคร่อมสองมือล้วงเข้าแผ่นหลังเนียน ซุกใบหน้าลงซอกคอหอมๆ ปลดตะขอชั้นในออกเลิกเสื้อยืดสีขาวขึ้นกองบนอกอวบ

เพล้ง! หน้าแตก"หนึ่งก็เพิ่งรู้ว่าน้าจะมาเพราะแม่ไม่ได้บอกก่อน หนึ่งกลับมาได้ไม่ถึงสิบนาทีพวกท่านก็มากันเลยค่ะ""งั้นฉันกลับ" จะอยู่ทำไม อยู่ให้อายหมาไอ้ด่างมันเหรอ ผัวเมียเขาคุยกันมายืนแหงนหน้ามองส่ายหางดุ๊กดิ๊กอยู่ได้ไม่มีมารยาท!"ดะ..เดี๋ยวๆ ค่ะ มาทั้งที" น้ำหนึ่งลากแขนสามีเข้าบ้าน พาไปทำความรู้จักกับญาติผู้ใหญ่ ตอนที่เธอแต่งงานพวกท่านไม่ได้มาร่วมงานกันเพราะอยู่ไกลภาคินยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทุกท่าน ก่อนจะมองคนที่น้ำหนึ่งบอกว่าเป็นหลานหล่อ หล่อมาก น้ำหนึ่งสวย หลานก็หล่อ บ้านนี้หน้าตาดีทุกคน เป็นดาราได้เลย"สวัสดีค่ะคุณพี่"ภาคินชะงัก เมื่อคนที่มีหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตรบอกสวัสดีค่ะน้ำหนึ่งขำออกมา เจอทักทายมาแบบนี้สามีเธอไปไม่เป็นเลย"ไอ้แมน! สวัสดีค่ะแม่มึงเหรอ" คนเป็นพ่อยกหลังมือขึ้นจะลงโทษลูกชาย อีกฝ่ายยกมือขึ้นป้องตัวเองไว้"แหมพ่อ..ก็มันลืมตัวนี่จ๊ะ" เจอผู้หล่อก็เสียงหวานเป็นธรรมดา มองผัวพี่ตาปริบๆ หล่อล่ำหน่วยก้านดี ผิวคล้ำแดดเล็กน้อยตามประสาคนต่างจังหวัดเร้าใจมากแม่ อยากได้ผัวแบบนี้มากพ่อ ท่าทางนิ่งๆ ดุๆ อยู่บนเตียงคงจะดุดันน่าดู"ผัวฉัน!" น้ำหนึ่งต้องเรียกสติให้หลาน ทำอีกฝ่ายยิ