All Chapters of ของหวงพี่ชายแสนร้าย: Chapter 151 - Chapter 160

***หนี้รักคุณแสนร้าย (ปลัดดนย์:ดาหวัน)***คุณปลัดเป็นเพื่อนสนิทของคุณภาคินค่ะ"แต่งตัวซะสวย อะไรกันมาเสิร์ฟแล้ว" แม่ผู้ใหญ่เจ้าของหนุ่ยโภชนาการรับจัดเลี้ยงโต๊ะจีนทักทายลูกน้องในสังกัด วันนี้ดาหวันรับบทเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้เมียลูกชายเถ้าแก่ร้านค้าวัสดุก่อสร้าง มาขออนุญาติเธอหนึ่งวันรับจ๊อบพิเศษ ก็นึกว่าเป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้วจะไม่มาทำงานเสิร์ฟให้เธอเด็กวัยกำลังแตกเนื้อสาว ดาหวันสวยสะพรั่งไปทั้งตัว แล้วยิ่งได้แต่งหน้าแต่งตัว หนุ่มๆ มีมองเหลียวหลัง"ให้ดาหวันทำเถอะนะจ๊ะแม่ผู้ใหญ่ หนี้จะได้หมดไวๆ จ้ะ" เด็กสาววัยสิบแปดปีบอกเจ้าของรับจัดเลี้ยงโต๊ะจีนยิ้มๆ เพราะแม่แอบมาเบิกตังค์กับแม่ผู้ใหญ่เอาไปใช้ก่อนทำให้เธอต้องมาตามทำงานใช้หนี้แบบไม่ได้รับค่าจ้างตอบแทนผ่านไปแล้วเดือนหนึ่งจากสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ผู้ใหญ่สามเดือน อีกสองเดือนเท่านั้นเธอจะเป็นอิสระแล้วไม่ใช่ไม่ทำงานต่อ แต่เธอบอกแม่ผู้ใหญ่ว่าหากแม่เธอมาขอเบิกเงินให้แจ้งกับเธอก่อน ไม่ใช่ให้แม่ไปเลยแบบนี้ที่บอกเธอคราวนั้นว่าเอาไปใช้หนี้ มาสืบได้ว่าแม่แอบเอาไปเล่นการพนัน ทะเลาะกันบ้านแทบแตกเมื่อเธอเรียกแม่มาเคลียร์ดาหวันตั้งใจจะเก็บเงินส่งตัวเองเ

"ไม่คิดว่าลูกชายผู้ใหญ่บ้านหมู่หนึ่งที่มีผู้หญิงเข้าหาไม่เว้นแต่ละวันจะใช้วิธีนี้กับเด็กสาวตัวเล็กๆ"ประโยคของใครบางคนทำให้ทั้งทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียวกัน ดาหวันคลี่ยิ้มกว้างเมื่อพบว่าเป็นอาจารย์ธนาและคุณปลัด ทั้งคู่อยู่ในชุดเพื่อนเจ้าบ่าว คนหนึ่งถือโทรศัพท์ ส่วนอีกคนยืนกอดอกแล้วมองมานิ่งๆ"มึงถ่ายหน้าชัดทุกคนมั้ยดนย์" ธนาหันไปพูดกับเจ้าของโทรศัพท์มือถือที่เราเตรียมการกันมาก่อนพวกเขาเห็นตั้งแต่ตอนที่ไอ้เข้มเดินตามดาหวันมาเข้าห้องน้ำแล้ว คิดเอาไว้ว่ามันต้องทำเรื่องไม่ดี แล้วก็เป็นอย่างที่คิด ไอ้เข้มมันกำลังจะทำมิดีมิร้ายดาหวัน!เขาจึงได้ให้ธีรดนย์เก็บหลักฐานให้มากที่สุดเพื่อเอาไว้ใช้มัดตัวมันให้ดิ้นไม่หลุดกับเรื่องชั่วๆ ที่มันทำธีรดนย์พยักหน้าให้ เขาถ่ายเห็นตั้งแต่เส้นผมยันเล็บขบเลยล่ะ"ถ้ามึงไม่อยากให้เรื่องนี้แดงออกไปให้พ่อแม่มึงอับอายขายขี้หน้ามึงรีบไสหัวออกไปจากงานเลยไอ้เข้ม!""แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วย!" กล้าถือกล้องถ่ายกูขนาดนี้ไม่ต้องญาติดีกับมันแล้วไอ้อาจารย์ไอ้ปลัด ใครที่กล้าเข้ามาขวางจากนี้ไปมันคือศัตรูกู!ถึงเขากับพวกมันไม่ใช่เพื่อนสนิทกัน แต่เราเรียนห้องเดียวกันมาตั้งแต่มัธย

ดาหวันเดินเข้าห้องนอน ทรุดนั่งลงที่พื้น ฟุบใบหน้าลงไปกับเข่าสองข้างปล่อยโฮ น้อยใจในโชคชะตาของตัวเองเธอทำงานที่หนุ่ยโภชนาการรับจัดอาหารโต๊ะจีนได้สามปีแล้ว ทุกครั้งที่ได้เงินมาเธอจะเอาให้แม่เป็นค่าใช้จ่ายในครอบครัวแต่หนึ่งเดือนให้หลังแม่ไปเบิกตังค์แม่ผู้ใหญ่มาก่อนสามหมื่นบาทโดยที่เธอเพิ่งมารู้ เลยทำให้เธอต้องทำงานแบบไม่ได้รับค่าจ้างตอบแทน และต้องทำแบบนี้นานถึงสามเดือนกะว่าหากใช้เงินก้อนนี้ครบ แม่คงไม่กล้าทำแบบนี้อีกแล้วเพราะเราทะเลาะกัน แต่ที่ไหนได้แม่กลับไปยืมเงินพี่เข้ม คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเสือผู้หญิง มีหลายบ้านมักพาลูกสาวไปขัดดอกใช้หนี้เพราะไม่มีเงินคืน ไม่คิดว่าแม่จะทำแบบนี้กับเธอเธอต้องยอมเป็นเมียพี่เข้มจริงๆ เหรอ หากตัดสินใจแบบนี้อาจารย์ธนาคงไม่ต้องมาเดือดร้อนแต่งงานกับเธอใช่ไหมหรือ..ดาหวันเม้มปากเมื่อคิดย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์เมื่อหนึ่งเดือนก่อนบนรถที่คุณปลัดอาสามาส่งหลังเสร็จงานหมั้นของคุณน้ำหนึ่งกับคุณภาคิน เขายื่นข้อเสนอให้เธอร่วมหลับนอนเพื่อแลกกับเงินหนึ่งแสนบาท ซึ่งเธอสามารถเอาไปปลดหนี้แม่ผู้ใหญ่ได้ และส่วนที่เหลือเธอสามารถเก็บไว้ใช้เรียนต่อได้ด้วยเช่นกัน แต่เธอกลับเลือกไ

ริมฝีปากร้อนประกบลงกับยอดอกสีชมพูสดที่ยังไม่ได้ลิ้มลอง ดาหวันเชิดหน้าสวยขึ้นเผยอปากคราง เผลอวางมือลงบนศีรษะของเขาแอ่นอกขึ้นหาอัตโนมัติ เขาเลียได้นุ่มนวลเหลือเกินข้างล่างก็ถูกสัมผัส ข้างบนก็ถูกปรนเปรอ จุดประกายให้เธอมีความอยากขึ้นมาแต่ดาหวันรู้ดีว่าตัวเองกำลังอยู่ในสถานะไหน เธอจึงอยากคุยกับเขาให้เข้าใจเสียก่อน อยากทำข้อตกลงก่อนที่ตัวเองจะเสียอะไรไป"คะ..คุณปลัดจ๊ะ""อืมว่า.." พึมพำกับนมสาว หอมหวาน ผิวของดาหวันเนียนนุ่มเหลือเกิน"ดะ..ดาหวันขอทำข้อตกลงกับคุณปลัดก่อนได้ไหมจ๊ะ""ว่ามาสิ""คุณปลัดคิดว่าจะนอนกับดาหวันกี่วันดีจ๊ะแลกกับเงินหนึ่งแสนบาท""เดือนนึง""เดือนนึงเลยหรือจ๊ะ"ปลัดหนุ่มผละออกมองหน้า"ทำไม สามหมื่นเธอยังทำงานใช้หนี้ตั้งสามเดือน นี่แค่นอนเฉยๆ ให้ฉันกระแทกเดือนเดียวคิดว่าเธอไม่น่ามีปัญหานะ"ดาหวันหน้ามุ่ย แล้วทำไมต้องพูดแรงๆ ด้วยล่ะ "งั้นดาหวันขอให้เรื่องหนึ่งเดือนระหว่างเราเป็นความลับได้ไหมจ๊ะ""เธอคิดว่าฉันอยากบอกให้ใครรู้ขนาดนั้นเลยว่าฉันมีคู่นอนเป็นเด็กกะโปโลอย่างเธอ"ดาหวันเจ็บจี๊ด ไม่คิดว่าคนนิ่งๆ อย่างคุณปลัดจะปากร้ายขนาดนี้"เปล่าหรอกจ้ะ ดาหวันขอโทษนะจ๊ะ คุณปลัดท

"อีดาหวัน! มึงมาทำไม" ชี้หน้าถาม นึกโกรธแทนลูกพี่ที่โดนตัดหน้า เมื่อวานปฏิเสธแต่วันนี้กล้ามาหยามถึงหน้าบ้านเลย"เอ่อ..ฉันเอาเงินมาใช้หนี้พี่เข้มแทนแม่น่ะจ้ะพี่รัก" อายุมากกว่าเธอหน่อยเดียว อีกฝ่ายมาอาศัยบ้านพี่เข้มนานแล้ว อยู่กินที่นี่ ทำงานให้ที่นี่ อย่างเช่นไปเก็บเงินดอกช่วยพี่เข้ม เป็นมือเป็นตีนให้พ่อแม่ผู้ใหญ่"ใช้หนี้แทนแม่มึง?""ใช่จ้ะ พี่รักบอกพี่เข้มให้ออกมารับทีสิจ๊ะ" ค่ำแล้วเธออยากกลับบ้าน ห่วงแม่เพราะอีกฝ่ายอยู่คนเดียว เธอต้องแวะตลาดอีกเพราะวันนี้ไม่มีกับข้าวลูกน้องของเข้มเดินกลับแล้วไปสะกิดเรียกลูกพี่ที่กำลังนอนฟังเพลงเศร้าอยู่บนเปล"พี่ๆ อีดาหวันมาหาจ้ะ"ทันทีที่ได้ยินชื่อของดาหวันเข้มแทบกระโดดลงจากเปลนอน วิ่งสี่คูณร้อยเมตรออกมาที่หน้าบ้าน ดีใจเมื่อพบเป็นคนที่ตัวเองหมายตา แถมดาหวันยังมาหาเขาถึงบ้านเสียเอง"ดาหวันจ๋าาาา เอ็งจะยอมให้พี่แล้วใช่ไหม พี่มาคิดๆ ดูแล้ว ถ้าเอ็งยอมเป็นเมียพี่ พี่จะยกย่องเชิดหน้าชูตาแค่เอ็งคนเดียว"เพราะทั้งหมู่บ้านนอกจากคุณนายน้ำหนึ่งเมียลูกชายเถ้าแก่ร้านค้าวัสดุก่อสร้างที่สวยสะดุดตา ก็เห็นจะมีอีดาหวันที่โตขึ้นมาก็สวยไม่แพ้กัน เขาคงไม่มีทางตกหลุมร