Lahat ng Kabanata ng Bad Thunder พนันรักสุดร้าย: Kabanata 21 - Kabanata 30

“อ๊าสส ฮะ เฮีย อย่าดูดแบบนั้น อ๊า อ่ะ ฉันเสียว” ร่างของเธอค่อย ๆ ขยับขึ้นลงเหนือเขา ลมหายใจร้อนระอุของทั้งคู่เกี่ยวพันกัน ประสานเข้ากับเสียงครวญครางด้วยความกระสันของคนทั้งคู่ ดวงตาคมกริบร้อนแรงช้อนมองเธอไม่ละสายตาไปไหน ยิ่งเพิ่มแรงดึงดูดระหว่างกันมากขึ้น ฮานะเพิ่งแรงขย่มมากขึ้นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ภายในร่างกายร้อนระอุ เหงื่อไหลผุดซึมไปทั้งร่าง หน้าท้องแบนราบปั่นป่วนอย่างหนัก ของเหลวข้างในถึงจุดเดือดรอการประทุ ร่องรักขมิบตอดรัดลำกายแข็งขืนถี่รัว ธันเดอร์ลูบไล้ฝ่ามืออุ่นร้อนแตะที่เอวของเธออย่างแผ่วเบา ความร้อนผ่าวจากปลายนิ้วนั้นเหมือนเปลวไฟที่ลุกลามไปทั่วร่างกายเล็ก เธอขยับอกอวบเข้าหาเขามากขึ้น จนสัมผัสเร่าร้อนของทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวในห้วงอารมณ์ปรารถนาที่ไม่มีใครควบคุมได้ “แรงขึ้นอีก ซี้ดดด” เสียงทุ้มออกคำสั่งเสียงพร่า เมื่อเข้าใกล้จุดสูงสุดของห้วงอารมณ์ หัวใจสองดวงกระหน่ำเต้นสอดประสานกับเสียงหอบหายใจ ความร้อนแรงระหว่างทั้งสองคนไม่ได้อยู่ที่การเคลื่อนไหวเพียงอย่างเดียว แต่ทว่าเพราะสายตาร้อนแรงที่มองสบกัน ลมหายใจร้อนผ่าวและความรู้สึกที่ต่างคนต่างปลดปล่อยความปรารถนาให้ห

วันต่อมา “ตกลงว่าไม่มีตำแหน่งว่างใช่ไหม” ฮานะทำสีหน้าลำบากใจกับยี่หวา เธอเองก็ช่วยพูดกับธันเดอร์แล้ว แต่ช่วงนี้ผับพนักงานเต็มจริง ๆ ขนาดเธอยอมถวายตัวช่วยแล้ว ธันเดอร์ก็ยังยืนยันว่าไม่มีตำแหน่งว่างให้เพื่อนเธอ นอกจากว่าเธอจะสละตำแหน่งของตัวเองให้ยี่หวา “งั้นลองไปสมัครเป็นเด็กเสิร์ฟที่คาเฟ่มหาลัยดีไหม วันก่อนมีคนบอกฉันว่าเขาติดป้ายรับสมัครพนักงานอยู่นะ” “หลายวันแล้วหรือเปล่า คงจะเต็มไปแล้วแหละ เธอก็รู้ว่างานแบบนั้น เขาแย่งกันจะตายไป”ยี่หวาเอ่ยออกมาอย่างปลง ๆ เธอพอจะทำใจได้แล้วว่าในยุคเศรษฐกิจแบบนี้ คงไม่สามารถหางานทำได้ง่าย "ลองไปดูก็ไม่เสียหายอะไร เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน" ครืด! ครืด! เสียงสั่นเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของยี่หวาดังขึ้น ฮานะเหลือบตาไปมองหน้าจอของเพื่อน เห็นรายชื่อที่เพื่อนเมมเอาไว้ชื่อว่ากราฟฟิค “นี่แกคุยกับเด็กวิศวะนั่นเหรอยี่หวา” “ฉันไม่อยากคุยเลยนะ แต่เล่นโทรจนสายจะไหม้อยู่แล้ว ตั้งแต่เมื่อวานที่ฉันให้ไลน์ไป ชีวิตฉันก็ไม่สงบอีกเลย แล้วไม่รู้ต้องทำไงด้วยนะ ถ้าไม่รับทางนี้ เขาก็จะโทรทางอื่น โทรจนกว่าฉันจะรับ” “เขาชอบแกจริงหรือเปล่า เอาจริง ๆ นะ ฉันไม่ค่อยอยากเชื่อผู้ช

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ ฮานะก็เดินสำรวจบรรยากาศและความสวยงามของบ้านพักตากอากาศ ที่เธอชอบที่สุดคือสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ เธอเป็นคนชอบเล่นน้ำมาก แต่ทว่าไม่ค่อยมีโอกาสได้ทำอะไรที่ตัวเองชอบ “ถ้าอยากเล่น ค่อยเล่นพรุ่งนี้” “ทำไมเล่นตอนนี้ไม่ได้คะ” “อากาศเย็นแบบนี้ มันเหมาะกับการทำอะไรอุ่น ๆ มากกว่า” ฮานะตวัดสายตาไปมองเขาทันที ไม่รู้เธอคิดไปเองหรือเปล่า แต่รู้สึกว่าวันนี้เขาจะพูดหยอกล้อเรื่องแบบนี้กับเธอบ่อยเกินไป หรือว่าที่จริงแล้วเขาเป็นคนหมกมุ่นเรื่องนี้ แต่ที่ผ่านมาเขาไม่ได้แสดงออกมาให้เธอเห็น ถึงแม้ว่าเวลาอยู่บนเตียงเขาจะสู้ไม่ถอย แต่เวลาปกติเขาก็ไม่ได้เป็นแบบตอนนี้ตลอดเวลา “ตอนแรกฉันก็คิดว่าเฮียพูดเล่น แต่ตอนนี้เริ่มคิดแล้วว่าเฮียจ้องแต่จะทำเรื่องอย่างว่ากับฉัน” “ใครบอกว่าฉันพูดเล่น ขึ้นห้องกันดีกว่านะ”เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหูเล็กของเธอ เขาจงใจเป่ารดลมหายใจร้อนผ่าว ให้เธอรู้สึกปั่นป่วนในความรู้สึกของตัวเอง ฝ่ามือหนาที่กำลังกอดเอวเล็กของเธอจากด้านหลังก็ซุกซนขึ้นเรื่อย ๆ ขยับขึ้นมาป้วนเปี้ยนแถวอกอวบของเธอ “อาบน้ำก่อนดีกว่า ฉันรู้สึกเหนียวตัว”เธอพยายามผละตั

ฮานะรีบวางโทรศัพท์ของธันเดอร์ไว้ที่เดิม เธอพยายามปรับอารมณ์ของตัวเองให้ปกติ ยังไงเรื่องที่เธอเพิ่งรู้ถึงจะดูเกี่ยวข้องกับเธอมากที่สุด เพราะมีชื่อเธออยู่ในบทสนทนานั้น แต่เธอก็ยังไม่เห็นข้อความทั้งหมด ซึ่งเธอจะต้องหาโอกาสอ่านข้อความทั้งหมดระหว่างเขากับเพื่อนของเขาให้ได้ “หิวข้าวหรือยัง” ธันเดอร์เดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นคนตัวเล็กนั่งเหม่ออยู่ริมขอบสระ ขนาดว่าเขาเดินเข้ามาใกล้ เธอก็ยังไมได้ยินเสียงเอ่ยถามของเขา “เป็นอะไร?” “ปะ เปล่าค่ะ เฮียถามว่าอะไรนะคะ” “ฉันถามว่าเธอหิวหรือเปล่า เห็นเล่นน้ำไปสองชั่วโมงกว่า” “นิดหน่อยค่ะ แต่อยากรู้มากกว่าว่าที่นี่มีที่เที่ยวอีกไหมคะ” “ที่จริงก็มีน้ำตกนะ แต่ช่วงนี้เป็นหน้าน้ำ ยังไม่อนุญาตให้ใครเข้าไป” “เสียดายจังเลยค่ะ กลับไปแล้ว ฉันคงไม่มีโอกาสได้มาอีก”เธอพูดพลางมองตาของเขา เห็นแววตาและสีหน้าเขาดูปกติทุกอย่าง “ถ้าเธออยากมา ฉันจะพามาหน้าร้อนดีไหม” “ฉันจะยังมีโอกาสมาเหรอคะ” ธันเดอร์เลิกคิ้วขึ้น มองดูสีหน้าของเธอที่แปลกไป ก่อนจะเกิดความคิดบางอย่าง หันไปมองโทรศัพท์ของตัวเอง ก็พบว่ามันยังวางอยู่ที่เดิมที่เขาวางเอาไว้ก่อนจะไปเข้าห้องน้ำ “เป็นอะไร?

ยี่หวามาตามนัดของกราฟฟิค เขาเป็นคนบอกเธอว่าให้เธอมาหาเขา เพราะมีงานให้เธอทำ ส่งโลเคชั่นมาให้เธอตั้งแต่เมื่อวานตอนค่ำ ซึ่งตอนแรกเธอก็ยังไม่แน่ใจว่าควรเชื่อใจเขาดีหรือเปล่า แต่จากการที่คุยกันมาสองวัน เขาก็ดูเป็นคนไม่มีพิษมีภัย แค่ชอบพูดทะลึ่งตึงตังตามประสาผู้ชายก็แค่นั้น ติ้งต๋อง! ติ้งต๋อง! เสียงกดออดหน้าห้องดังติดกันหลายครั้ง ในขณะที่เจ้าของห้องยังคงนอนหลับไม่รู้สึกตัว เพราะเมื่อคืนนั่งดื่มกับเพื่อนจนดึกดื่น เพิ่งนอนไปได้เพียงไม่กี่ชั่วโมง ติ้งต๋อง! ติ้งต๋อง! “ใครว่ะ”เสียงทุ้มปนงัวเงียของกราฟฟิคดังขึ้นด้วยความหงุดหงิดที่ถูกรบกวนการนอน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานเขาเป็นคนนัดยี่หวาให้มาหาเขาที่คอนโด เลยขยับตัวเองลุกขึ้น ในสภาพกางเกงบ็อกเซอร์เพียงตัวเดียวติดกาย แกร๊ก!! “มาตรงเวลาดี” “อะ เอ่อ นายไปแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนไม่ดีกว่าเหรอ”ยี่หวาเบือนหน้าหนีไปอีกทาง แค่เห็นสภาพที่เขาออกมาเปิดประตู ก็ทำเอาใบหน้าเธอร้อนผ่าวทันที เห็นเพียงแวบเดียว เธอก็รู้ว่าเขาเป็นคนที่มีรูปร่างสมบูรณ์เพอร์เฟค ใบหน้าหล่อเหลาราวกับลูกรักของพระเจ้า ขนาดว่าผมเผ้ารุงรังไม่เป็นทรง ก็ยังดูดีจนเธอแอบคิดว่าเขาเคยม