All Chapters of Bad Thunder พนันรักสุดร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

คำพูดกวนอวัยวะเบื้องล่างแบบนี้ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไอ้แทนคุณ ที่กำลังมองหน้าเขาแล้วยิ้มไม่หยุดอยู่ตอนนี้ “ไอ้เหี้ยธันมีสาวเหรอว่ะ” ไทเกอร์เอ่ยออกมาด้วยท่าทางตกใจ เขามัวแต่เลี้ยงลูกจนไม่มีเวลาเจอเพื่อน ถ้าจะเจอบ่อยสุดก็น่าจะเป็นฟรินท์เพราะเป็นหุ้นส่วนสนามแข่งรถด้วยกัน “พวกมึงแม่ง!!! มากันทำเหี้ยไรว่ะ” “ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องไอ้ธัน มึงมีสาวเหมือนไอ้แทนว่าจริงไหมว่ะ” เป็นฟรินท์ที่เอ่ยออกมาบ้าง ถึงจะดูนิ่ง ๆ แต่เขาก็อยากรู้เรื่องของเพื่อนรักคนนี้เหมือนกัน ยิ่งได้ยินว่ามีสาว เขายิ่งอยากรู้มากเป็นพิเศษ “กูล้อเล่นหรอกว่ะ มันยังไม่มีหรอก เพราะสาวเขาไม่เอามัน” แทนคุณพูดจบก็ขำเพื่อนออกมาทันที ทว่าคราวนี้ธันเดอร์ยกยิ้มมุมปากขึ้นมา มันคงยังไม่รู้ตัวว่ากำลังจะเสียของเดิมพันราคายี่สิบล้านของมันในไม่ช้านี้ “มึงเตรียมรถไว้ให้กูหรือยัง เป็นไปได้ส่งสีรถมาให้กูเลือกเลยดีกว่าว่ะ” “มึงพูดจริง?”แทนคุณถามพลางจ้องหน้าเพื่อนเหมือนไม่เชื่อ ทำให้อีกสามคนมองมาอย่างสงสัยทันที เพราะยังไม่รู้เรื่องที่ทั้งสองคนพนันกันเอาไว้ “พวกมึงพูดเรื่องอะไรกันว่ะ”ไทก้าเอ่ยถามออกมาบ้าง เขาเองก็ไม่ค่อยมีเวลามานั่งสังสรร

ร่างกายเล็กสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่ทว่าเพราะความรู้สึกเสียดเสียวที่มากเกินจะควบคุม ทุกสัมผัสของเขาเหมือนคลื่นพายุที่ซัดกระหน่ำเข้ามาลึกในร่างกายเธอไม่หยุด จนเธอไม่อาจแยกได้แล้วว่าเสียงที่หลุดรอดออกจากริมฝีปากของเธอนั้นเป็นเสียงของความทรมานจากการควงก้านนิ้วของเขาหรือความต้องการของเธอที่กำลังจะปริแตกออกมา แต่ทว่าจู่ ๆ เขาก็หยุดการกระทำทุกอย่าง เงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่คิดปิดบัง "ฉันไม่อยากให้เธอเสร็จด้วยนิ้ว" เสียงทุ้มแหบพร่าชวนสยิวเอ่ยออกมา ก่อนเปลี่ยนท่าทางเป็นคร่อมทับเธอทั้งตัว ค่อย ๆ ลดระดับใบหน้าลงไปที่หน้าท้องแบบราบ อุณหภูมิในห้องเพิ่มสูงขึ้นทันที แค่เพียงสายตาคมของเขาที่กำลังช้อนมองมา เหมือนต้องการจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว จนเธอรู้สึกถึงแรงสั่นไหวในอก ความรู้สึกบางอย่างค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นคล้ายคลื่นยักษ์ที่กำลังจะสาดซัดเข้าชายฝั่ง คนตัวสูงกดสะโพกเธอแนบกับเตียงด้วยความแรง อ้าขาเรียวออกกว้าง ปลายลิ้นและสัมผัสร้อนแรงของเขาเคลื่อนไล้ต่ำลงเรื่อย ๆ จนถึงเนินอวบอิ่มไร้ขน ที่มีน้ำหวานไหลออกมาจนเปียกชุ่ม ทุกครั้งที่ผิวกายของเธอสั่นสะท้าน เขา

เช้าต่อมา “โอ้ยยย!!!” ฮานะขยับตัวตื่น รู้สึกปวดกลางกายสาวจนต้องร้องออกมา พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง หันไปมองที่ว่างข้างกาย ไม่มีคนตัวสูงนอนอยู่กับเธอตอนนี้ ที่ข้างเตียงนอนมีถังขยะวางอยู่ ข้างในมีถุงยางอนามัยใช้แล้วรวมถึงกระดาษทิชชู่ก็ปะปนอยู่ในนั้น มันเป็นสิ่งย้ำเตือนเธอว่า เธอได้เสียความบริสุทธิ์ไปให้ธันเดอร์แล้วจริง ๆ ถามว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไง ก็แปลกใจที่ไม่ได้เสียใจมากขนาดนั้น ถ้าให้เปรียบเรื่องเซ็กซ์มันก็เหมือนความพอใจของทั้งสองฝ่าย เขาไม่ได้บังคับฝืนใจเธอ เป็นเธอเองที่เต็มใจให้เขาและเมื่อคืนเธอก็รู้สึกเหมือนตัวเองได้ปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกมา นาทีนั้นต้องยอมรับว่ามีความสุข จนลืมเรื่องทุกข์หรือความไม่สบายใจไปจนหมด เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา โชคดีที่วันนี้ไม่มีเรียน แต่ที่โชคร้ายคือสายที่ไม่ได้รับจากป้าเจนเกือบสิบสาย รวมถึงข้อความที่ส่งเข้ามาถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง ปกติเธอไม่เคยไปนอนค้างอ้างแรมที่ไหน นอกจากจะมีไปทำรายงานที่คอนโดของเพื่อนที่คณะ แต่ก็เป็นการไปแล้วกลับ ไม่ได้นอนค้าง “ค่ะป้าเจน” (อยู่ไหนฮานะ ป้าโทรหาทำไมไม่รับเลยลูก) “เลิกงานแล้วหนูไปทำรายงานกับเพื่อนค่ะ พอดีว่าต้องเร่ง

ธันเดอร์ยกยิ้มขึ้นมา เขารู้ว่าเธอกำลังโกหกเขา อาการของเธอไม่ได้เหมือนคนอยากไปทำรายงานอะไรสักนิด มันเหมือนเธอกำลังไม่พอใจเขาอยู่มากกว่า "เธอเพิ่งมาทำงานแค่สามวันเองนะ ยังไม่ผ่านงานด้วยซ้ำ เอาสิทธิ์ลามาจากไหน" "แต่ฉันต้องไปจริง ๆ ค่ะ ไม่งั้นฉันก็จะไม่ผ่านวิชานั้นเหมือนกันนะคะ" เธอหาข้ออ้างบอกเขาไป คิดว่าคนที่เคยเรียนมาก่อนอย่างเขา คงไม่สามารถปฏิเสธข้อเสนอนี้ของเธอได้ ร่างสูงผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงมาหาเธอ จับปลายคางเล็กให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา "ถ้าอยากไปทำรายงาน ก็ต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้เรียบร้อยก่อน"สายตาคมกริบจ้องมองเธอนิ่ง ในแววตามีความกรุ่มกริ่ม ที่ทำให้เธอรู้สึกขนลุกขึ้นมา "แต่ฉันต้องไปทำความสะอาดห้องเฮียก่อนนะคะ" "ก็นี่ไง ทำหน้าที่ก่อนไปทำความสะอาดห้องฉัน" "มะ ไม่ได้ค่ะ นี่มันห้องทำงาน ลูกน้องเฮียก็ยืนอยู่ด้านนอก" ธันเดอร์เดินไปล็อคประตู ก่อนจะเดินตรงมาที่เธออีกครั้ง ยกตัวเธอขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงาน อ้าขาเธอออกกว้างเพื่อให้เขาแทรกเข้าไปยืนอยู่ตรงกลางได้พอดี ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนแก้มนวลเธอเพียงเบา ๆ แต่กลับทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอกระหน่ำเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ดวงตา

“แกไปให้ไลน์เขาทำไมยี่หวา ไหนแกบอกว่ากลัวไง ผู้ชายคณะนั้นเถื่อนทั้งนั้น” กลับมาถึงขณะ ฮานะก็ต่อว่าเพื่อนออกไปทันที กราฟฟิคดูเป็นผู้ชายที่ไว้ใจไม่ได้ พอเธอไม่ให้ไลน์ก็หันไปขอไลน์กับเพื่อนเธอแทน แสดงถึงความไม่จริงใจ เป็นผู้ชายที่ร้ายกาจที่สุด ไม่เหมาะกับยี่หวาผู้หญิงที่ดูอ่อนหวานและเป็นคนน่าทะนุถนอม “ฉันไม่ได้ตั้งใจ ก็ตอนนั้นมันกลัว แต่แกไม่ต้องกลัวนะ ฉันไม่ตอบข้อความของเขาหรอก อีกเดี๋ยวเขาก็คงเลิกส่งไปเองแหละ” ยี่หวาตอบออกไปตามสิ่งที่เธอคิด แต่ทว่าเธอกลับคิดผิดที่พอเธอไม่อ่านไม่ตอบข้อความของเขา จากหนึ่งข้อความเขาก็ส่งเข้ามาเรื่อย ๆ ทั้งวัน จนถึงขึ้นโทรเข้ามาหาเธอหลายครั้ง ถึงตอนเย็นที่เธอไปผับกับฮานะ เขาก็ยังไม่เลิกโทรหาเธอ “แกเหม่ออะไรอ่ะ” “ปะ เปล่า ว่าแต่ทำไมต้องเดินขึ้นมาบนนี้อ่ะ นี่มันไม่ใช่ส่วนของผับนิ” ฮานะเม้มปากแน่น ถึงตอนนี้เธอคงไม่สามารถโกหกเพื่อนได้อีก จะให้เพื่อนไปรู้ตอนเข้าไปในห้องทำงานของธันเดอร์ก็เกรงว่าเพื่อนจะตกใจจนทำอะไรไม่ถูก “คือฉันรู้จักกับเจ้าของผับอ่ะ ตอนนี้พนักงานมันเต็มอยู่ด้วย ฉันจะขอให้เฮียช่วย” “เฮีย นี่แกสนิทกับเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ แกเพิ่งมาทำงานท