All Chapters of Loved by the Mafia Boss: Chapter 21 - Chapter 30

“Pasabayin mo na lang sa’kin si ate.” Nakangiting ipinagpapaalam ako ni Cheska sa kapatid nito. “No. Ako ang maghahatid sa kaniya. Mauna ka na lang doon, besides magka iba naman kayo ng department,” sagot ni Davielle na abala sa kung ano’ng bagay na kinakalikot.“Grabe kuya ha, hindi masyadong halata na ayaw mong mahiwalay kay ate Ara.” Yes, after ng kasal namin, she started calling me ‘ate’. For me, it’s completely fine naman. Thankful nga rin ako sa kaniya dahil sa ilang araw na pagtuturo niya sa’kin sa mga basic na kailangan kong matutunan, here I am now… I feel more confident than before.“Oo nga naman, sasabay na lang ako kay Cheska. Isa pa, busy ka naman. Sabi mo may lakad ka rin today, bakit hindi mo unahin na muna iyon?”“Mas mahalaga ka kaysa sa ibang bagay, ikaw ang uunahin ko. I’ll never make you as my second priority.”I paused for a moment and gasp some air. Tumalikod din ako sa kaniya dahil alam ko na namumula ang pisnge ko dahil ramdam ang ko ang init nito. “Oo na ku

Pagkatapos namin kumain at makapagpahinga sa office ni Davielle, napag desisyonan kong bumalik na sa room namin. Sumama si Davielle kahit sinabi ko nang kaya ko na. Ayaw daw niyang lumayo sa’kin. Weird.Tahimik ang hallway, parang lahat nasa kani-kanilang klase na. Sa kalayuan, kita ko ang sunod-sunod na lockers na kulay pastel blue… pero may isang locker sa dulo na agad humatak ng atensyon ko.Mas luma ang pintura. May mga gasgas. Parang hindi na ginagamit.Locker #051.Napahinto ako nang makita iyon. Para bang may kung anong kilabot na gumapang sa likod ko. Para bang pamilyar sa'kin.“Are you okay?” tanong ni Davielle habang marahan niyang hinihila papalapit sa kanya ang kamay ko.“Wala naman, pero parang weird lang ‘yon.” Tinuro ko ang lumang locker.Sinundan niya ng tingin at napatingin siya sa'kin. “Oh, that,” sagot n’ya na parang napapaisip. “Matagal nang walang gumagamit niyan.”“Pero bakit may number? Hindi ba dapat pinapalitan nila kapag sira na?”He shrugged slightly. “Hin

Pagkarating sa safe house nila pinahiga ko kaagad si Davielle. Kinukulit niya ako kanina pa, pero hindi ko siya pinapansin. Sinusubukan niya akong patawanin pero iniirapan ko lang siya.Sobrang nagtatampo ako na ewan. Basta ang alam ko lang, sobrang nag-aalala ako sa kaniya."Aray, hon. Dahan-dahan please," reklamo dito nang biglain ko ang pagdukot sa bala na nakabaon sa braso niya."Dapat lang yan sa'yo, para magtanda ka. Eh kung sa ulo mo tumama ito, sa tingin mo mabubuhay ka pa?"Alam kung nagsisirang plaka na ako nito, pero gusto kong malaman niya ang hinanakit ko."Sa braso lang naman tumama eh."Magaling talaga siyang mangatwiran. At siguro hihintayin pa niyang sa ulo siyang matamaan bago magtanda."Ah gusto mo ako na tumama diyan sa ulo mo?"Pinanlakihan ko siya ng mata."Lagot galit na ang nurse," natatawang wika ni Bruce."Manahimik kayo diyan! Magbantay kayo sa labas. Ewan niyo kami rito." Sinigawan niya naman ang apat kaya kaagad namang nagsitalikod. Tsk. Galit-galitan na n

Mabilis na lumipas ang mga araw, at hindi ko na lang namalayan na panibagong buwan na pala. And this is supposed the day of my first internship as a nurse. "Kinakabahan ka ba, honey?"Napalingon ako kay Davielle na kanina pa pala ako pinagmamasdan habang inaayos ang sarili ko."Medyo, pero hindi naman dapat, di ba?"Ngumiti siya at tumayo. Naglakad siya papalapit sa'kin at hinawi niya ang buhok ko na kanina ko pa sinusuklay."Magaling ka sa lahat, kaya you have nothing to worry. Kapag may manggulo sa'yo sa Hospital, just tell me right away.""And what will you do?"Ngumisi siya at kinuha ang suklay mula sa kamay ko. "I will teach them a lesson." Sinimulan niyang suklayin ang buhok ko. Maya maya huminto siya at kinuha ang hair dryer. "Ako na lang Davielle.""No. Just stay still. Let me do this."Wala akong nagawa kundi ang hayaan na lamang siya. Napapangiti ako habang nakatitig sa repleksiyon niya sa salamin."Ngayon ko lang nalinawan na gwapo ka naman pala talaga."Napahinto siya s

"Huwag mo siyang sasaktan!" Buong tapang na sumigaw si Davielle at hinarap ang dalawang lalaki na nakahawak sa kaniya.Napatakip na lang ako sa bibig ko. Sobrang lakas ng pintig ng puso ko, para bang mabibingi na ako."Sabi ko na nga ba, may iba ka pang plinaplano!"Malakas na ipinalo ng matanda ang baston nito sa sahig. "Lumakad kayo, hanapin niyo ang asawa niya! Iharap niyo sa'kin ng buhay!""Hindi ako papayag na mahawakan niyo ang asawa ko!"Hinarangan ni Davielle ang mga kalalakihan. Nagsimula silang makipagbakbakan. Ang matanda naman ay mabilis na pumuslit at may mga nakasunod itong ilan na bantay.Mag-isa lang na lumalaban si Davielle dahil nanghihina na ang mga tauhan niya. Kita ko ang galit sa mukha niya habang isa-isang pinababagsak ang mga kalaban.Hindi na ako nakatiis pa. Lumabas na ako sa pinagtataguan ko at kumuha na rin ako ng armas. "Hindi niyo naman ako kailangan hanapin pa. I'm already here."Lahat sila napatingin sa'kin. Nanlalaki ang mga matang nilingon ako ni Dav