Todos los capítulos de Loved by the Mafia Boss: Capítulo 31 - Capítulo 38

I opened my eyes and on act, hinahalikan ni Davielle ang noo ko. I held the back of his neck and draw it closer to mine.Hinalikan ko siya sa labi. "Good morning," wika ko at nginitian ko siya."Nanggugulat ka naman honey," aniya at bahagyang natawa."Ikaw nga itong nanghahalik sa tulog eh. Baka mamaya niyan, pasukan mo rin ako habang tulog.""Ay, hindi ako ganiyan, honey."Talagang tawang-tawa siya. Pero tawa na ramdam ang lungkot."Sabi mo yan ah. O siya, dito ka na muna. Magluluto ako para sa breakfast mo. Dadalhin ko na lang din dito.""Aba si manang laging save sa gawain niya," aniya kaya pareho kaming natawa.Tama siya. Hindi na nagluluto ang tagaluto namin dahil pareho kami ni Davielle competitive. Parehong gustong magluto."Ayos lang iyon. Tumutulong naman siya sa ibang mga gawain.""Mamaya, ako naman ang magluluto.""Oo, basta ngayon, diyan ka lang muna. Kailangan mo pang bumawi ng lakas."Isinarado ko na ang pinto at hindi ko naman narinig ang pagtutol niya. Dumiretso ako s

“N-No. Huwag kang lumapit sa’kin!” Napasigaw ako nang nagtangka siyang lumapit sa’kin. Dahan-dahan akong umatras, hanggang sa may mabangga akong matigas na bagay. No, hindi pala bagay. It’s Jake.“What’s wrong? We have to go home,” aniya at hinawakan ang nanlalamig kong kamay.“Sorry boss, hindi ko siya napigilan,” ani ni Jake na nakahawak na sa braso ko.“It’s fine. She’s right, hindi ko mabubuksan ang secret room na ito kung wala siya. Now, let’s go back home, baka matunugan pa tayo ng kalaban.”Malamig ang mga tingin ni Davielle. Nauna na siyang maglakad, hindi manlang ako tinanong kung ayos lang ba talaga ako. Hindi manlang ako hinintay.“See, I already told you, Ara,” bulong ni Jake kaya hindi ko mapigilan ang mga luha ko.“Did he really just used me, Jake?”He shrugged his shoulder at tinapik ang balikat ko. “Don’t worry, I’m still here, Ara.”“Get in the car, now!” maawtoridad na wika sa’kin ni Davielle. Gaya ng utos niya, sumakay ako sa kotse. “Sinundan mo ba kami?” tanong

[Davielle’s Point of View]“Gumawa kayo ng peke na kopya ng file na ito. Kailangan na maiba ang silyo, pero dapat hindi nila mahalata,” utos ko kina Nigel na ngayon ay naghahanda na ng mga armas.“Noted boss.”“Sa tingin mo boss, ano ang totoong pakay dito ni tanda? May balak ba siyang ibenta ito sa mga pulis?”Napa-isip ako dahil sa tanong ni Miguel. May punto naman siya. Maaaring pagkakitaan ni master Lou ang files na ito, o baka naman may iba pa siyang plano dito. “Bakit hindi na lang natin sunugin iyan at ng wala ng ibang makakuha pa?” mungkahi ni Bruce.“Hindi natin ito pweding basta na lang na sirain. Kailangan itong mapunta sa mga tapat na alagad ng batas,” sagot ko.“Ibibigay mo sa mga pulis? Madadamay ka niyan!”“Saka ko na ito ibibigay sa kanila kapag natapos na akong gumanti para sulit naman kung makulong ako,” sagot ko at ngumisi sa kanila.“Grabe ka talaga boss.”Lumabas ako saglit at napagdesisyunan kong dalawin si lola Lorna. Pagkarating ko sa bahay niya, hindi na ako

“Hoy teka lang! Saan niyo dadalhin ang katawan ni Jake! Dalhin niyo siya sa Hospital!” nagsisisigaw ako nang may pumasok sa loob na tauhan ni Davielle.“Halika na Ara. Kailangan ka ng lumipat sa itaas,” ani ni Nigel habang hatak-hatak ako.“Ano ba talaga ang plano niyo sa’kin? Pinatay pa talaga ninyo si Jake!”“Kung hindi namin siya binaril, marahil si Davielle ang namatay,” katwiran pa niya.“Ano naman ngayon kung mamatay siya? Eh dapat nga siya ang nasa kalagayan ni Jake ngayon,” sagot ko at inirapan ito.“At kakayanin mo ba talaga na makitang wala ng buhay ang minsan mo ng minahal?”Natigilan ako saglit dahil sa naging tanong niya. Sa tuwing naiisip ko ang ideya na ginamit lang ako ni Davielle, hindi ko maiwasan na masaktan. I really never see it coming. Masyado akong naging panatag at nasanay sa mga pinakita niyang kabaitan. Nasabi ko pa nga na complete package siya eh. Pero siya pala ang literal na bangungot sa buhay ko.“Sorry Ara, sumusunod lang din kami sa utos ni Davielle. Ka