บททั้งหมดของ Loved by the Mafia Boss: บทที่ 11 - บทที่ 20

Nakaramdam ako ng sobrang awa kay Davielle dahil sa mga sinabi niya kanina. Tama nga sila, huwag muna tayong mag judge kapag hindi pa natin alam ang background story ng isang tao."Ayusan niyo siya, gawin niyong medyo wavy ang end ng hair niya. You also do her nails, yong pinakamahal ang gusto kong quality ng magiging output niyo. I'll pay any amount."Literal napanganga ako nang marinig ko ang usapan nila Davielle at ang bakla na may ari ng parlor na pinasukan namin. Hindi ko alam kung parlor lang ba ito or ano, basta nakaupo ako sa harap ng malaking salamin at maraming umaasikaso sa'kin.Ayaw ko sanang ipagalaw ang straight ong buhok pero, tama naman si Davielle, kailangan kong mag ingat muna sa ngayon. Lalo pa't wala akong maalala, kung tutuusin wala akong laban dahil kahit sinong kalaban ay pwede akong paglaruan."Ang ganda mo na, pero gusto ka pang pagandahin ni fafa, hanep talaga, ang swerte mo. Girl, ano bang gayuma ang ginamit mo sa kaniya?"Ako pala ang kinakausap ng bakla n

"She has a combined dissociative and post-traumatic amnesia. Kaya sobrang magiging mahirap ito sa kaniya. Mas lalong matatagalan ang pag recover niya sa memories niya kasi hindi ito basta amnesia lang. It is accompanied by trauma also."Nakatunganga lang ako habang nagpapaliwanag ang doctor. Kung ganoon, matagal pa bago ko malaman ang totoong nangyari. Ayos lang, hindi pa naman din ako handang masaktan."Good to know that she survive. Bro, make sure that they'll not find her."Sa mga linyahan niya, alam ko na magkaibigan sila ni Davielle. Base sa mga obserbasyon ko, maimpluwensiyang tao si Davielle, maraming kilala, maraming connections."Thank you. I'll make sure na lagi niya itong iinumin," aniya habang may bitbit na garapon."Ano iyan?""Gamot mo para mapabilis ang pagbalik ng alaala mo.""I don't need that, Davielle. Kung babalik ang alaala ko, babalik na lang iyon naturally."Nagtaka naman siya sa naging sagot ko."Dahil yata sa mga sinabi ko sa'yo, naduwag ka ng alamin ang nakar

Maaga pa lang ay nagising ako dahil sa malamig na simoy ng hangin na pumapasok sa silid. Nang dumilat ako, hindi agad nagsink-in kung nasaan ako. Kakaiba ang ambiance—mas refreshing, mas presko, at mas maaliwalas. Pagtingin ko sa bintana, tumambad sa akin ang mapayapang dagat. Ang mga alon ay tila may ritmo na nakaka-relax. Ang sikat ng araw, malambot pa lang, sumisilip sa ulap. At sa shoreline, may mga taong naglalakad, nag-aayos ng mga puting tela at bulaklak. Doon ko lang naalala, kasal na pala namin ngayon. Pero teka, natulog akong nasa kwarto kagabi. Paano ako napunta rito? Napalunok ako ng ilang beses. Hindi ko alam kung excitement ba ang nararamdaman ko o takot. Siguro pareho, o baka mas lamang ang kaba. “Good morning, bride.” Napatalon ako sa gulat nang biglang may boses mula sa pinto. Si Nigel, naka-shades kahit wala namang araw sa loob ng kwarto, at naka-polo shirt na puti, mukhang mas handa pa kaysa sa groom. “Ano’ng… ginagawa mo dito?” tanong ko habang tumatayo

Matapos ang reception, ipinagpaalam na ako ni Davielle kay lola. Inutusan niya rin sina Miguel at Nigel na ihatid ng ligtas si lola pabalik sa probinsiya. Pero bago kami umalis sa kung saan na balak pagdalhan sa’kin ni Davielle, minabuti kong kausapin ko muna si lola. “Hindi ka ba masaya, apo?” tanong nil ola at tinititigan ako sa mukha.“Lola kasi, natatakot ako sa pweding kalabasan nito. Baka kapag nabuntis ako, bigla naman akong hiwalayan ni Davielle.”“Kung gagawin man niya iyon, ako ang makakalaban niya,” natatawang wika ni lola kaya napakamot ako sa ulo. Ano ba naman ang laban niya doon eh, halimaw pumatay iyon.“Sa ngayon apo, iyan lang ang nakikita kong paraan para manatili kang ligtas.”Napa-iling ako dahil hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. Paano ako magiging ligtas kung lagi na lang may sumusulpot na mga kalaban. Simula ng magtagpo ang landas namin, wala ng katapusang barilan ang nagaganap.“Siya lang ang lalaking kaya kang protektahan laban sa mga taong gustong puma

“Honey.”Nakataas kilay kong nilingon si Davielle. Akala ko kasi nagsasalita siya habang tulog. Pero mali, gising na gising siya at talagang na enjoy na ang pagtawag ng honey sa’kin. “Yes?”I have no choice kundi ang sumagot. Kasalukuyan kaming nasa sala. Siya abala sa laptop niya, habang ako, abala sa pagbabasa ng libro.“May pupuntahan pala ako mamayang gabi. Baka gusto mong sumama na lang sa’kin, ayaw ko naman na maiwan ka dito mag-isa,” aniya kaya napakunit-noo ako.“Saan ka naman pupunta?”“I know you’re also curious about this thing. Kagabi kasi ng sinabi mo sa’kin na may nagbukas sa gate ng mansiyon na iyon, nagka interes ako bigla. What if pasukin natin, tingnan natin kung ano ang nasa loob. Baka sakaling may mahanap tayo na mga ebidensiya.”“Akala ko ba multo ‘yon? Naku, pa sekreto ka lang naman pala. Curious ka naman pala eh, bakit may pa alibi ka pa, di mo na lang kaagad sinabi sa’kin kagabi. Edi sana, kagabi pa natin napasok iyan.”“Hindi naman iyon pwede na papasukin nat