บททั้งหมดของ Loved by the Mafia Boss: บทที่ 1 - บทที่ 10

[TAMARRA’S POINT OF VIEW] Nagising ako sa malakas na kalabog na sa tingin ko ay nagmula sa kwarto nila mommy at daddy. Malakas na puto ng baril ang sunod na narinig ko. Gumapang ang pangamba sa dibdib ko lalo nang maalala ko ang sinabi sa’kin dati ni Sarah. “May gustong pumatay sa mga magulang mo, Ara.” Napatakip ako sa tenga ko dahil para bang nag eecho ang mga katagang iyon. Ayaw kong mag-isip ng masama lalo na sa kalagayan ko ngayon. Gusto kong tingnan ang nangyayari sa taas, pero halos hindi ko maigalaw ang mga paa kong nanginginig at para bang nawalan ng lakas. “ARA ANAK, TUMAKAS KA NA!” Isang malakas na sigaw ni daddy ang nagpagising sa ulirat ko. Kusang gumalaw ang mga paa ko at tinungo nga pintuan ng kwarto. “ANAK TUMAKBO KA NA!” Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang makita ko ang kalagayan ni mommy. Naliligo siya sa sariling dugo, may sinasabi siya ngunit hindi ko ito marinig basta’t ang naintindihan ko lang ay ang kumpas ng kaniyang mga kamay. Pinapa-alis na

"Oh dahan-dahan na muna ang pagkilos Ineng, baka dumugo ang sugat mo."Isang matandang babae ang bumungad sa paningin ko. Nakasuot siya ng simpleng blusa at saya na bumagay naman sa kutis niya. "Nasaan po ako, lola? S-Sino po ako?"Wala akong matandaan na detalye tungkol sa buhay ko. Kahit pangalan ko ay hindi ko matandaan, kung sino ang mga magulang ko at kung bakit may sugat ako."Naku, nawalan ka nga ng alaala talaga. Sa laki ba naman ng sugat mo sa ulo, talagang pati sarili mo makakalimutan mo. Ang akala ko nga matatagalan ka pa bago gumising, ilang Linggo ka na ring tulog eh."May inilagay siya saglit sa ulo ko at naupo muli sa kahoy niyang silya."Ako nga pala si Lorna, lola Lorna na lang ang itawag mo sa akin. Nandito ka sa probinsiya, sa katunayan ay nakita lang kita na walang malay doon sa ilog. Ang akala ko nga patay ka na dahil naliligo ka ng sarili mong dugo."Nakakunot-noo naman ako dahil sa kwento niya. Bakit nga ba nalagay ako sa ganoong sitwasyon? Hindi naman siguro

I was left no choice. Sumama na lang ako sa kaniya para sa ikatatahimik ng lugar nila lola Lorna. I am not so sure kung totoo ba na siya ang tumulong sa'kin, still I take the risk na maaaring idulot niya sa'kin."From now on, dito ka na titira." Naglakad lang kami sa gitna ng kagubatan. Ngayon ay nasa harap kami ng isang concrete na bahay at may mga kalalakihan na lumabas galing doon. Mga nasa tatlo yata sila. "Mga kaibigan ko sila, sumunod ka sa'kin.""Seryoso ka bang bahay mo yan? Dito mismo sa gitna ng gubat?"Natigilan ako nang napansin ko na hindi pala ito nag iisang bahay. Mayroon pang kabahayan pero wari ko ay hindi lang iyon normal na mga bahay. "Dito, tiyak kong hindi ka mamamatay at hindi ka makukuha nila.""Sino bang sila ang tinutukoy mo? May naghahanap ba sa'kin?""Malalaman mo rin sa takdang panahon. "Dahil sa mga bitin niyang sagot, mas uminit pa ang dugo ko sa kaniya. Alam kong may alam siya tungkol sa pagkatao ko, pero ayaw niya lang sabihin sa'kin ang totoo."Sin

"What are you doing here, Cheska?""I'm sorry bro, may importante kasi akong sasabihin sa'yo. Hindi naman kita ma contact kaya ako na mismo ang nagpunta rito."Nakatitig lang ako sa babaeng muntik ko ng mabangga kanina. Kakababa niya lang sa sasakyan niya at sa kaniyang pormahan ay halatang mayaman siya."Tinawag mo ang pangalan ko, you know me?"Nagulat naman siya sa tanong ko. Sasagot na sana siya pero hinatak na ito ni Davielle. "Kapatid ko ito, at nasabi ko sa kaniya na ikaw ang tumulong sa'kin. Bumalik ka na muna sa kwarto mo at magbihis ka, pawis na pawis ka na."Iniwan nila akong nakanganga. Tila ba'y ayaw niyang kausapin ako ng kapatid niya. "Natamaan yata sa'yo si Davielle."Sinabayan ako ni Bruce sa paglalakad. Binigyan ko naman siya ng tingin na makahulugan."Syempre ang ganda mo eh, kahit sinong lalaki mapapaamo mo," dagdag pa niya."Ano ba talaga kayo? I mean, si Davielle.""Ano ka ba, syempre tao kami. Ikaw ha, baka akala mo aswang kami, naku ayusin mo baka mamaya hagi

Kinaumagahan ay may mag asawa na nagtungo sa compound. Kaagad ko naman silang nakilala. Mga magulang ito nila Ace at Jack. Papalabas na sana ako nang biglang nakita ko si Davielle na tinutukan ng baril ang ama ng mga bata. Nagkubli ako sa likod ng malaking tank ng tubig. "Mangako ka na hindi ka na ulit magbibisyo. Nadadamay pati mga anak niyo dahil sa kagagawan mo.""Pasensiya na boss, hindi na ako uulit. Magbabago na ako para sa pamilya ko," sagot naman ng lalaki.Dahil sa sagot nito, dahan-dahan na ibinaba ni Davielle ang baril niya. Nakita ko naman na lumapit si Bruce at kaagad din naman naglakad papasok. Nagmadali akong bumalik sa kwarto at kunwari lalabas pa lang ako. Nang makita niya naman ako ngumiti naman siya at nilagpasan lang ako. "Ate, sinusunod na pala kami nila mama at papa. Uuwi na po kami, maraming salamat po!"Bago pa man makalabas ng bahay ay niyakap muna ako ng dalawa na kaagad ko naman ding tinugunan. Sinamahan ko sila sa labas at kalmado ang lahat. Si Davielle