All Chapters of รักปักหัวใจ: Chapter 101 - Chapter 110

"..."หลังเธียรวิญช์เล่าความน้ำเน่าเงาจันทร์ของเขาจบ ทั้งสองคนก็มองสบตากันเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกันเสียงดัง หอมจันทร์นั้นไม่คิดว่านายหัวหนุ่มมาดเข้มอย่างเขาจะเล่าอะไรที่อ่อนหวานออกมาได้ราวกับนิยายเรื่องหนึ่งแบบนี้ ถ้าสิ่งที่เขาเล่าออกมามันคือเรื่องจริง เธอก็นางเอกนิยายดีๆ นี่เอง“ตอนนี้เป็นแฟนกันได้หรือยังคะ” คนทุ่มเล่นใหญ่ไฟกะพริบอ้อนถาม“ยังค่ะ”คำตอบของหอมจันทร์ทำเอาหน้าบานๆ ของเธียรวิชญ์หุบลงทันที“ทำไมล่ะ!”“ก็ยังเหลือเรื่องระเบิดอีกนี่คะ”“อ้อ พี่ลืมไป เรื่องระเบิดพูดยากอยู่นา จะบอกยังไงดีล่ะ พี่มีคู่อริอยู่คนหนึ่ง ชื่อยงยุทธ หมอนี่เป็นเจ้าของโรงแรมใหญ่ในกระบี่ แล้วก็เป็นเจ้าของเกาะน้อยที่อยู่ไม่ไกลจากเกาะทั้งหมดของเรา พวกพี่เห็นเรือเข้าไปที่เกาะนั้นบ่อยๆ ทั้งที่ไม่มีกิจการอะไร เลยตามสืบจนรู้ว่ามันใช้เกาะน้อยเป็นศูนย์กลางในการส่งยาบ้าให้ลูกค้าของมัน”“ยาบ้า!” หอมจันทร์ถามน้ำเสียงตกใจ“จ้ะ พอทางจังหวัดเปิดประมูลสัมปทานรักนกบนเกาะอันลา มันก็ยื่นประมูลขอสัมปทานทันที เพราะเกาะอันลาเข้าออกง่าย ต่างกับเกาะน้อยที่มีโขดหินโสโครกล้อมรอบอยู่เป็นช่วงๆ ทำให้เรือเข้าออก

“คุณภัทรโกรธอะไรกุ้งหรือเปล่าคะ” กรรณิกาถามด้วยความไม่แน่ใจ ขณะนั่งเลือกกล่องใส่แผ่นดีวีดีซีรีส์เรื่องโปรดอยู่ในห้องพักของตน เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบ ใบหน้าหวานจึงหันมองคนที่ไม่ยอมเข้ามาในห้องด้วยกันแล้วถอนหายใจออกมายาวๆ แล้วหันกลับมาหาของต่อ หมดอารมณ์จะอธิบายอะไรให้เขาเข้าใจแล้ว เธอยังบ่นพึมพำกับตัวเอง “คนอะไรเมื่อวานยังยิ้มกว้างไปถึงไหนๆ แต่วันนี้กลับมาหน้าบูดอีกแล้ว”ภัทรชนม์ได้แต่ยืนน้อยใจเงียบๆ อยู่หน้าประตู เขาจะมีสิทธิ์อะไรไปโกรธเธอ ที่เจ็บอยู่นี่ก็เพราะคิดไปเองคนเดียวทั้งนั้น“ได้แล้วค่ะ!” หญิงสาวบอกพลางหอบของเดินออกไปหาคนรอ เธอยื่นกล่องในมือให้เขาถือไว้ก่อน เพื่อจะหันไปล็อกห้องภัทรชนม์รับกล่องใสอย่างดีมางงๆ พอหญิงสาวหันไปวุ่นวายกับการล็อกประตูห้องเขาก็ยกขึ้นมาดูของข้างในกล่อง เป็นตลับใส่แผ่นดีวีดีที่มีภาพปกเป็นชายหนุ่มหน้าตี๋กำลังส่งยิ้มอบอุ่นให้สาวหมวยคนหนึ่งโชว์เด่นหราซีรีส์จีน?เขาส่ายหน้าให้เมื่อมือเล็กยื่นมาขอกล่องคืน หลังจัดการล็อกห้องเรียบร้อย “ผมถือให้เอง กลางคืนแบบนี้คุณเดินระวังๆ ก็พอ”กรรณิกาค้อนให้เขาแล้วเดินนำไปทางลิฟต์ แต่พอนึกดีๆ ก็อดยิ้มกับคำเหน็บแนมของภัทรชนม

ปัง!ตอนนั้นเองที่พวกมันยิงเฉียดมาที่ต้นไม้ที่เขาใช้กำบังอยู่ ก่อนจะตะโกนบอกพรรคพวก“รีบฝ่าออกไปจากทีนี่ให้เร็วที่สุด!”จากนั้นพวกมันก็ระดมยิงเพื่อฝ่าออกไป มีการแบ่งคนส่วนหนึ่งยิงคุ้มกันให้พวกที่แบกลังไม้ลงเรือ น่าเสียดายที่ฝ่ายยิงคุ้มกันไม่แข็งแกร่งพอ ถูกแมทธิวกับสุเมธจัดการไปมากกว่าครึ่งในเวลาสั้นๆเธียรวิชญ์ที่จับตามองอยู่ในเงามืดเห็นแบบนั้นก็ไม่อยากเสียเวลาเอาล่อเอาเถิดกับพวกมันอีก ยกปืนในมือเล็งไปยังที่ตัวหัวหน้าของพวกมันปัง!กระสุนพุ่งเข้าเจาะบริเวณไหล่ซ้ายของหมอนั่นอย่างจัง แรงจนตัวมันสะบัดเซไปทางหนึ่ง หมวกแก๊ปยังหล่นหาย เผยให้เห็นใบหน้าคุ้นตาในแสงจันทร์สลัวเธียรวิชญ์แสยะยิ้มมองมือขวายงยุทธที่ยืนกุมไหล่อยู่หน้าหาด “นึกว่าใครที่ไหน ที่แท้ก็คนกันเองนี่หว่า แผลนั่นถือว่าเป็นของขวัญต้อนรับที่มึงกล้าบุกมาถิ่นกูแล้วกันนะ""มึง!""ไม่โกรธสิ รีบไสหัวกลับไปหานายหัวของมึงเถอะ ฝากบอกมันด้วยว่ากูขอให้โชคดีนะ”ขณะที่คนสนิทของยงยุทธยังระวังตัว ไม่คิดว่าเธียรวิชญ์จะปล่อยพวกตนไปง่ายๆ อย่างนี้ ทางด้านเธียรวิชญ์ก็สั่งให้คนถอนกำลังถอยร่นกลับเข้ามาบนเกาะแล้วที่เขาปล่อยพวกมันไปง่ายๆ ก็เพราะที่นี

ชั่วโมงต่อมาหม่อมราชวงศ์หอมจันทร์ก็ฝ่าวิกฤตรถติดและเลขาหน้าห้องเข้ามายืนสง่าอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของหม่อมราชวงศ์เอกตะวันอย่างสวยงาม“อธิบายมาค่ะ” เสียงหวานบอกสั้นๆ ตอนนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของพี่ชายเจ้าของห้องในสูทสีเทาเข้มพยายามทำหน้านิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วโยนเผือกร้อนไปให้เธียรวิชญ์รับจบ “สั้นๆ นะจ๊ะ ไอ้เธียรบอกให้พี่ทำ”“หึ! เขาบอก พี่ก็ทำตาม ไม่คิดจะห้ามกันเลยเหรอคะ”“พี่ห้ามมันได้ที่ไหนเล่า”ปังหอมจันทร์ตบโต๊ะเสียงดังอย่างโมโห “พี่ชายห้ามพี่เธียรไม่ได้หรืออยากให้จันทร์กลับมาอยู่แล้วกันแน่ จันทร์ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าพี่ชายกับพี่เธียรคิดอะไรอยู่ นี่ไม่ใช่สมัยกุรงศรีอยุธยานะคะ ที่ผู้หญิงต้องหลบอยู่ในบ้านตอนผู้ชายออกไปสู้รบจบศึก นี่มันยุคโลกาพัฒนาไปหาดาวอังคารแล้วค่ะ ผู้หญิงสามารถทำอะไรได้ดีพอๆ กับผู้ชาย ยืนข้างเขาได้ ไม่ว่าจะเจอปัญหาอะไร จันทร์ไม่ได้คิดจะไปจับปืนผาหน้าไม้กับเขาหรอกนะ แค่อยากช่วยคิด ช่วยแก้ไข ช่วยเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ พี่กับเขากลับให้จันทร์มาอยู่ห่างเป็นพันกิโลแบบนี้”คุณชายตะวันแทบเก็กหน้านิ่งไม่อยู่ มือที่เงื้อขึ้นตบโต๊ะเมื่อกี้ เขานึกว่ามันจะฟาดเข้

สะเทือนวงการไฮโซ ทายาทนักธุรกิจใหญ่ควงไฮโซสาวโปรไฟล์เลิศดินเนอร์หรูวงในบอกว่าทั้งคู่จะมีข่าวดีเร็วๆ นี้“ข่าวดีพ่องมึงสิ!” คนถูกเพื่อนที่กรุงเทพฯ กระหน่ำส่งข้อความหากลางดึกสบถออกมาหน้าตาบูดบึ้ง เมื่อเห็นภาพหนุ่มหล่อสาวสวยนั่งยิ้มหวานให้กันอยู่กลางร้านอาหารบนชั้นดาดฟ้าของโรงแรมหรูนี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน หอมจันทร์ของเขาไปนั่งทำอะไรอยู่ตรงนั้น!ไม่รอช้า เธียรวิชญ์รีบกดหาเบอร์หญิงสาวในมือถือทันที แต่แล้วก็ต้องสบถออกมาอีกครั้ง เมื่อเสียงเรียกเข้ามันดังออกมาจากลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงเขานี่เองลืมไปว่าเขายังไม่ได้คืนโทรศัพท์ให้เธอ...ตืดๆตอนนั้นเอง มือถือพลันสั่นเตือนว่ามีสายเรียกเข้าพอดี ชายหนุ่มรีบก้มดูและชื่อที่โชว์บนหน้าจอก็ทำให้เขายิ้มออกทันที เพราะนอกจากหอมจันทร์ก็คงจะมีแต่คนนี้ ที่จะอธิบายเรื่องข่าวนี้แก่เขาได้“มึงโทรมาพอดีเลยตะวัน มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ ทำไมมีข่าวจันทร์หลุดออกมา น้องสาวมึงกำลังจะมีข่าวดีกับไอ้ตุ๊ดหน้าอ่อนนั่นเรอะ!” เขาเปิดฉากตวาดถามเสียงเขียวแบบอารมณ์มาเต็ม แต่เอกตะวันกลับถามกลับมางงๆ(“ตุ๊ดไหนวะ”)เธียรวิชญ์ไม่สนใจจะอธิบาย บอกเสียงเย็นเยียบ “มึงไม่ต้องถาม ตอบมาก็พอ ข