All Chapters of ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก: Chapter 41 - Chapter 50

             เมื่อกลับเข้าห้องของตนแล้วนางเดินไปทรุดกายนั่งบริเวณโต๊ะ ก่อนจะหงายจอกรินชาเพื่อดื่ม            “เฮ้อ!” การเล่นงิ้วต่อสู้กับน้องสาวดอกบัวขาวทำให้นางสิ้นเปลืองพลังชีวิตยิ่ง            “ขอโทษที่ทำให้เจ้าต้องลำบากแล้ว”            “มีท่านหรือไม่มีท่านอยู่ที่นี่ ข้าก็ต้องสู้รบตบมือกับนางอยู่แล้ว”            “พวกเขาคงตั้งใจส่งบุตรสาวให้มาตรวจสอบที่จวนตระกูลจาง”            “นี่ท่านคงไม่ได้หมายความว่า คุณหนูสองคนนั้นเป็น...”            “อืม รองเจ้ากรมคลังและรองเจ้ากรมอาญามีชื่ออยู่ในรายนามไส้ศึกที่ข้าสืบได้ และก็เป็นพวกเขาที่สั่งคนไล่ตามทำร้ายข้า”&

10 สูญสิ้น เมื่อออกห่างจากจวนตระกูลจางแล้ว ท่าทางอ่อนแอของคนเจ็บก็เปลี่ยนไป มือใหญ่พยายามแกะมือสหายที่โอบประคองตนอยู่ “เอามือออกจากตัวข้าได้แล้ว” สิ้นเสียงกล่าว หานกั๋วกงรีบปล่อยมือที่ประคองสหายออก “มิใช่ว่าเจ้าบาดเจ็บหนักต้องระวังบาดแผลหรือ” “แผลพวกนี้น้อยกว่าตอนที่แมวข่วนข้าเสียอีก” คุณชายรองเซี่ยยืดหลังตรงก่อนจะสะกิดเท้าใช้วิชาตัวเบากลับตำหนักของตนเอง ‘ฝีมือเล่นงิ้วของเจ้าพัฒนาขึ้นไม่น้อย’ มุมปากหยักยกยิ้ม เขาเกือบเชื่อไปแล้วว่าสหายบาดเจ็บหนัก “รอข้าด้วย” หานเฉิงเคอรีบใช้วิชาตัวเบาตามสหายไป ใช้เวลาไม่นานทั้งสองก็เดินทางมาถึงตำหนักอ๋อง สิ่งแรกที่เซี่ยหงหมิงทำคือการเรียกลูกน้องคนสนิทออกมาเพื่อสอบถามความเป็นไป “ยามนี้ชินอ๋องซื่อจื่อกำลังนำกำลังทหารร้อยนายไปบุกทลายกองกำลังต่างแคว้นที่เจ้าเมืองจิ่นโจวดูแลขอรับ” “พว

            “เกิดเรื่องอันใดหรือ เจ้าถึงได้ส่งเสียงโวยวายเช่นนี้” จางซีถิงใช้มือเรียวดันอกเขาออกห่างก่อนจะเอ่ยวาจาถาม            “เรือนรับรองเจ้าค่ะ คุณชายใหญ่นำทหารและคนจากกรมอาญากำลังมุ่งหน้าไปที่เรือนรับรองเจ้าค่ะ”            “อืม ปล่อยให้พวกเขาจัดการไป” เป็นคุณชายรองเซี่ยกล่าวเสียงราบเรียบก่อนจะหันมาพูดกับนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน            “ซีถิงเจ้าอย่าได้เข้าไปยุ่งเลย เกิดนางจนตรอกแล้วพุ่งตัวเข้ามาทำร้ายเจ้า ข้าคงเสียใจ”            ‘ข้าเพิ่งรู้ว่าแท้จริงคนผู้นี้เป็นบุรุษดอกบัวขาว’ รับมือยากเสียยิ่งกว่าสตรีดอกบัวขาว                 “มิใช่ข้ามีท่านอยู่หรือเจ้าคะ ข้าเชื่อว่าท่านจะปกป้องข้าให้รอดพ้นจากอันตราย”&

                                                                                    11                                                                    ว่าด้วยเรื่องมารดา (1)             “ท่านแม่หรือเจ้าคะ” คุณหนูจางกล่าวพลางหันมองคนทั้งสองสลับกันไปมา            ‘นี่นางคงไม่ได้กำลังถูกว่าที่แม่สามีทดสอบคุณธรรมอยู่ใช่หรือไม่’ พระชายาอ๋องที่ใดจะมีท่าทางหรือแต่งกายคล้ายชาวบ้านยากจนเช่นนี้&nbs

            “แล้วท่านเริ่มมีใจให้ข้าตั้งแต่เมื่อใดหรือเจ้าคะ”            “ความลับสวรรค์ บอกเจ้าไม่ได้ ยามนี้เจ้าเพียงมั่นใจว่าข้ารักและปรารถนาที่จะกราบไหว้ฟ้าดินกับเจ้าแต่เพียงผู้เดียวก็เพียงพอแล้ว” เซี่ยหงหมิงรู้สึกอับอายอยู่ไม่น้อยที่จะบอกว่าที่ฮูหยินของตนว่าพึงใจนางตั้งแต่ที่ถูกนางขโมยจุมพิตแรกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ และหัวใจของเขาสั่นหวั่นไหวมากกว่าเดิมตอนที่ถูกนางจุมพิตที่อก หลังจากนั้นความรู้สึกหวงแหนก็เพิ่มมากโดยที่เขาไม่อาจควบคุมได้            แน่นอนว่ากว่าจางซีถิงจะทราบถึงจุดเริ่มต้นของการตกหลุมรักนี้ ก็เป็นตอนที่นางกำลังท้องบุตรคนที่สามแล้ว            “ฮูหยินเอกย่อมเป็นสตรีเพียงหนึ่งเดียวที่จะได้กราบไหว้ฟ้าดินกับผู้เป็นสามี” นางคล้ายจะเปรยกับตัวเอง            “มิใช่ฮูหยินเอก แต่เป็นฮูหยินเพียงคนเดียว