All Chapters of ไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก: Chapter 31 - Chapter 40

            ย้อนกลับไปเมื่อครึ่งเค่อก่อนหลังจากที่แยกกับพี่ชายแล้ว จางซีถิงก็กลับขึ้นรถม้า แต่ทว่าทันทีที่เปิดม่านเข้าไปในรถม้านางก็พบว่าด้านในมีบุรุษผู้หนึ่งนั่งอยู่            “มิทราบว่าวันนี้รถม้าของคุณชายรองเซี่ยเสียอีกแล้วหรือเจ้าคะ” นางเอ่ยถามก่อนจะนั่งลงด้านข้าง            “ข้าเพียงบังเอิญผ่านมาแล้วรู้สึกเหน็ดเหนื่อยจึงเข้ามานั่งพักในรถม้า ช่างบังเอิญเสียจริงที่เป็นรถม้าของคุณหนูจาง” คนบังคับรถม้าก็เป็นองครักษ์เงาของเขาที่บัดนี้กลายเป็นผู้คุ้มกันในจวนตระกูลจาง ดังนั้นทุกอย่างย่อมอยู่ในการควบคุมของเขา            ‘หึ! ความบังเอิญช่างน่ากลัวเสียจริง’ นางลอบคิด            “ได้ยินว่าคุณหนูจางได้เครื่องรางมา ไม่ทราบว่ามีของข้าด้วยหรือไม่”       &

            การรับสินบนจากเหล่าบัณฑิตที่เข้าร่วมการสอบจิ้นซื่อนับเป็นความผิดร้ายแรงเพราะมีผู้กล่าวโทษมากถึงสิบคน อาจส่งผลให้เขาถูกประหารชีวิตส่วนบุตรชายบุตรสาวทั้งสองอาจจะถูกเนรเทศไปใช้แรงงานที่ชายแดน            “หากนางยังนับข้าเป็นบุตรสาว นางหรือจะมอบยาพิษให้ข้า” ต้องเกลียดกันเพียงใดถึง ตั้งใจจะให้นางมีชีวิตอยู่ไม่สู้ตาย            “ยาพิษหรือ แล้วเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ให้พ่อตามหมอมาตรวจหรือไม่”            “ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ เพราะข้ารู้ว่าการขอเข้ามาพักอาศัยที่จวนของกู้ซินอี้ไม่ปกติ ข้าจึงเอาตัวรอดมาได้ด้วยการเย็บผ้าที่ซึมซับน้ำดีไว้ใต้ชายอาภรณ์จึงสามารถแสร้งดื่มเพื่อนำน้ำแกงนั่นไปให้พี่ชายตรวจสอบให้            “มิน่าเล่าเจ้าถึงได้สั่งให้พ่อคอยระวังอย่าให้สตรีแซ่กู้เข้าใกล้ ทั้งยัง

            “ย่อมใช่ เพื่อความปลอดภัยของเขาและท่าน ข้าจะมาเยือนจวนตระกูลจางให้น้อยที่สุด รวมทั้งคนของเขาด้วย” หากมาบ่อยเกรงว่าสหายจะไม่ชอบใจได้            “ข้า...” นางยังไม่ทันได้เอ่ยวาจาใด อีกฝ่ายก็รีบพูดขึ้นก่อน            “ข้าต้องไปส่งท่านหมอทั้งสองแล้ว ฝากหงหมิงด้วย ข้าลาล่ะ” หานเฉิงเคอเอ่ยวาจารัวเร็วก่อนจะลากหมอหลวงและหมอทหารออกจากห้องไปอย่างไม่คิดเปิดโอกาสให้นางปฏิเสธ            “อ่ะ! พวกท่าน...” นางยังส่งเสียงเรียกไม่ทันจบ หานกั๋วกงก็พาท่านหมอหายลับไปจากสายตาแล้ว            สุดท้ายนางก็จำใจต้องเดินเข้าไปดูบุรุษที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงของตน มือเรียวดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างกายที่มีผ้าพันแผลอยู่บริเวณท้องและต้นแขน            “หายแล้วอย่าลืมตอ

                                                                              9                                                             กลอุบายล่อลวงสาวงาม (2)             นอกจากจะต้องป้อนยาให้เขากินอย่างทุลักทุเลแล้วสตรีตัวเล็กเช่นนางจะต้องช่วยเปลี่ยนยาและพันแผลให้เขาด้วย เดิมทีนางตั้งใจจะให้สาวใช้เป็นคนทำแต่เขากลับยืนกรานท่าเดียวว่าไม่ชอบให้ใครแตะเนื้อต้องตัวนอกจากนาง เรื่องทั้งหมดจึงมาตกอยู่ที่นาง ซึ่งท่านหมอได้แนะนำว่านางจะต้องเป็นคนออกแรงประคองให้เขาลุกขึ้นนั่งเพื่อจะได้พันแผลสะดวก

              “คุณหนูกู้กล่าววาจาเกินไปแล้ว ที่นี่เป็นเรือนส่วนตัวของข้า ข้าสามารถตัดสินใจได้มิใช่หรือ ว่าอยากพบหรือไม่อยากพบใคร”            “พี่สาวกล่าวเช่นนี้หมายความว่าท่านไม่อยากพบข้าหรือเจ้าคะ ถึงได้ให้สาวใช้มาขัดขวางข้าเช่นนี้ ข้าไม่ได้เจอท่านหลายวันจึงรู้สึกห่วงใยหวังอยากมาพบหน้าเพียงชั่วครู่ให้สบายใจ แต่สาวใช้ท่านกลับพยายามขัดขวางสุดกำลังจนข้าอดสงสัยไม่ได้ว่าท่านมีสิ่งใดปิดบังหรือไม่” พอกล่าวจบ จางซีถิงผู้เป็นเจ้าของเรือนยังไม่ทันได้เอ่ยวาจาตอบโต้ น้องสาวต่างบิดาตัวดีก็รีบหันไปขอโทษขอโพยคุณหนูอีกสองคนที่มาด้วยกัน            “ต้องขออภัยคุณหนูสุ่ยกับคุณหนูอู๋ด้วยนะเจ้าคะที่ทำให้เห็นเรื่องน่าอายแล้ว”            “ทุกจวนย่อมมีปัญหาภายใน พวกเราเข้าใจท่านเจ้าค่ะคุณหนูกู้” สุ่ยเจียอี คุณหนูรองจากจวนรองเจ้ากรมอาญากล่าว โดยมีคุณหนูอู๋คุณหนูสามจากจวนรองเจ้ากรมคลังพย