Semua Bab เชลยรักสองพยัคฆ์: Bab 71 - Bab 73

          บรรยากาศภายในโรงเตี๊ยมจันทร์เสี้ยวยังคงคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายของความเสื่อมโทรมและอันตรายเช่นเคย กลิ่นสุราหมักราคาถูก กลิ่นเนื้อย่างไหม้เกรียม และกลิ่นเหงื่อไคลของเหล่านักเลงหัวไม้ที่มาชุมนุมกันสร้างความรู้สึกอึดอัดกดดันให้กับผู้มาเยือน          ทว่าในห้องรับรองพิเศษชั้นสองที่ปิดมิดชิด บรรยากาศกลับหนาวเหน็บยิ่งกว่าด้านนอก อิงเฟิงในชุดคลุมสีน้ำเงินเข้มที่ดูเรียบง่ายแต่เนื้อผ้ามีราคานั่งสงบนิ่งอยู่หลังโต๊ะไม้เก่าคร่ำคร่า มือข้างหนึ่งหมุนจอกสุราดินเผาเล่นอย่างใจเย็น ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายแต่แฝงรังสีสังหารที่ทำให้แมลงวันยังไม่กล้าบินผ่าน          ตรงข้ามเขาคือบุรุษร่างยักษ์ที่มีรูปลักษณ์แตกต่างจากชาวฮั่นโดยสิ้นเชิง ชายผู้นั้นสวมเสื้อกั๊กทำจากหนังหมาป่า เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแขนที่เป็นมัด ๆ และเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากการสู้รบ ผมหยิกหยักศกถูกถักเป็นเปียเล็ก ๆ หลายเส้นประดับด้วยกระดูกสัตว์ ใบหน้าคมเข้มมีหนวดเคราครึ้ม และดวงตาสีน้ำตาลอ่

          รัตติกาลอันหนาวเหน็บเข้าปกคลุมจวนแม่ทัพ แสงจันทร์เสี้ยวสาดส่องลงมากระทบหิมะที่เริ่มจับตัวเป็นน้ำแข็งบนหลังคาเรือน เกิดเป็นประกายระยิบระยับที่ดูงดงามทว่าวังเวง เสียงลมพัดผ่านกิ่งไม้แห้งดังหวีดหวิวคล้ายเสียงภูตพรายกระซิบกระซาบ          ภายในห้องนอนเล็กของเรือนพักบ่าวทางปีกซ้าย ซึ่งเป็นที่พักของสาวใช้ระดับสูง อาเจียว สาวใช้คนใหม่ที่อิงเฟิงส่งมาแฝงตัวกำลังนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง นางรอจนแน่ใจว่าสาวใช้คนอื่น ๆ ในห้องหลับสนิทจากเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอ จึงค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างแผ่วเบาและไร้เสียง          นางย่องไปที่หน้าต่าง ปลดกลอนไม้ออกด้วยความชำนาญราวกับโจรย่องเบา แล้วแง้มบานหน้าต่างออกเพียงเล็กน้อยพอให้สายตาข้างหนึ่งลอดผ่านไปได้ เป้าหมายของนางอยู่ที่เรือนพยัคฆ์คำรามที่ตั้งตระหง่านอยู่ฝั่งตรงข้าม          แสงตะเกียงในห้องนอนของท่านแม่ทัพดับลงไปนานแล้ว เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟ